Zaterdag 07-04
Lief dagboek,
‘Zullen we vandaag Kitchari eten?’ stelde ik man zojuist voor.
‘Ki- wat?’ vroeg hij.
‘Kitchari’ herhaalde ik. ‘Dat is een Ayurvedisch gerecht – het is een detox voor lichaam, geest en emoties. Als we dat een paar dagen achter elkaar eten zitten we daarna heel goed in ons vel’.
Man kreunde. ‘O God’ hoorde ik.
Kitchari was heerlijk. Man bakte een eitje.

Zondag 08-04
Zojuist naar Harry Mens gekeken waarin uitleg werd gegeven over De Grootste Diefstal van de Eeuw. Prof. dr. Eduard Bomhoff legde uit dat er ‘voldoende geld in de pot zit om nog 80 jaar lang de pensioenen op het huidige niveau uit te betalen’.
Man gromde. ‘Er komt aan premie meer binnen dan dat er aan uitkeringen wordt uitbetaald’ zei hij. ‘De pot blijft maar groeien – er schijnt tussen de 1500 en 2000 miljard euro in te zitten. Jaarlijks komt daar 7% rendement bij, reken maar uit’.
‘Ja’ brulde oom H. die ook meekeek. ‘Het is inderdaad de Grootste Diefstal van de Eeuw, gedragen door de kabinetten Rutte. En maar stemmen op die man. Wat een gotspe’.

Maandag 09-04
13.47 uur. ‘Weet je wat ik niet snap?’ zei ik net tegen man. Hij keek op van zijn krant. ‘Ik snap niet’ vervolgde ik, ‘dat er altijd gesproken wordt over ‘Etenstijd’. Tegen zes uur raakt half Nederland in paniek want ‘we moeten opschieten – het is bijna etenstijd’. Wie bepáált dat het dan etenstijd is? Waar staat dat?’
‘Tja’ zei man en ging door met zijn krant.
‘En om deze ongeschreven wet te doorbreken’ ging ik vol vuur door, ‘eet ik vanavond pas om half tien. Ik vind het echt flauwekul’.

22.38 uur. Dat vroege eten is toch handiger. Ben nu pas klaar met de keuken. Ga morgen om 11 uur ‘s ochtends warm eten. Dan heb ik tenminste nog wat aan m’n avond.

Dinsdag 10-04
Vandaag heb ik moe al drieënzeventig dagen niet gesproken dagboek. Ik kan er met m’n verstand niet bij. Drieënzeventig dagen heb ik haar lachende stem niet gehoord. Al drieënzeventig dagen heeft ze niet ‘Hey meiske’ tegen me gezegd – dat zei ze altijd als ik belde. Het lijkt zelfs donkerder in huis zonder moe, raar hè?

Woensdag 11-04
Wat een gedoe met dat Facebook. Waarom maken we ons eigenlijk zo druk over die Sleepnetwet? Wie op Facebook zit zou automatisch vóór de wet zijn zou je zeggen.

Laatste aflevering gezien van ‘Wild Wild Country‘. Is een documentaire op Netflix die gaat over de Bhagwan en wat mij betreft hadden ze hier 600 afleveringen van mogen maken in plaatst van 6. Hoe bestaat het dat er zoveel mensen zijn die de behoefte voelen om andere mensen te aanbidden?
‘Die behoefte is er altijd al geweest’ oreerde man van vriendin M. toen ik vertelde over de documentaire. ‘Wij aanbidden in Nederland toch bijna verplicht het koningshuis? Het komt in principe op hetzelfde neer’.

Donderdag 12-04
Morgen is het vrijdag de dertiende. Moet dan altijd denken aan die man die die dag vrij nam van zijn werk omdat hij bijgelovig was en in huis door een wesp gestoken werd. Hij bleek allergisch te zijn en overleefde het niet. Moraal van het verhaal: je ontloopt je lot toch niet dus waar maken we ons druk om.

Vanmiddag heb ik even gelachen met moe. Dat was toen ik iets deed waarbij ik direct dacht: ‘Gelukkig maar dat moe dit niet ziet. Ze zou het beslist afkeuren’.
‘Dat heb je goed ingeschat dame’ hoorde ik haar opeens streng zeggen. ‘Dat zou ik zeer beslist afkeuren’.
Ik schoot in de lach. Zelfs nu kan ik dus kennelijk nog lachen met moe. Hoe krijgt ze het voor elkaar.