Vandaag weer eens een stukje dat nergens over zal gaan. Dit heeft alles te maken met het feit dat er zoveel dingen zijn waar ik aandacht aan wil besteden dat ik gewoon niet weet waar ik moet beginnen en dat schiet niet op. Ik ga eerst maar eens beginnen met iets dat me laatst verbijsterde.

Dat was het nieuws over de treinconducteur die een oude dame van 89 jaar de trein uit had gezet omdat ze niet ingecheckt had. ‘U hebt 6 minuten de tijd om heen en terug te komen. Dat haalt u makkelijk mevrouw’ schijnt hij gezegd te hebben. Natuurlijk lukte het dat arme mens niet (kwam er nou werkelijk NIEMAND op het idee even voor haar in te checken??), miste ze haar trein en arriveerde 2 uur te laat op de plek van bestemming. Ik hoop echt dat de conducteur op staande voet ontslagen is en de rest van zijn leven ansichtkaarten mag borduren. De gek.

Ziezo. Dat ben ik kwijt. Nu wat anders. Vandaag heb ik een paar keer aan Klaas Knot gedacht. Klaas Knot is de President van De Nederlandsche Bank en hij zei op 7 oktober:

‘Hoewel de harde cijfers er nog niet zijn, zegt mijn gevoel me dat we op dit moment al uit de recessie zijn.’

Daar dacht ik dus vandaag aan. Aan Het Gevoel van Klaas. Een paar keer zelfs. Want donderdag maakt het CBS bekend of de economie de weg omhoog weer heeft gevonden en kunnen we bekijken of Het Gevoel van Klaas goed was.
Omdat het nu nog niet helemaal duidelijk is, schrijf ik ook nog maar niet het mooie verhaaltje op dat ik op 8 oktober al in gedachten had. Op die dag had ik een mooi sprookje willen schrijven over een jongetje dat Klaas heette en dat zou ongeveer zo beginnen:

‘Toen Klaas nog een Klein Klaasje was, had zijn moeder al gauw door dat hij een gevoelig jongetje was. ‘Wat is hij toch gevoelig’ zei ze tegen een ieder die het maar horen wou. ‘En hij voelt ook zoveel dingen AAN!’
‘Ik voel dat het volgende week gaat waaien mama,’ kon hij wel eens zeggen en verhip: het klopte soms ook nog. Ook kon hij wel eens zeggen: ‘mijn gevoel zegt me dat we over een maand of 2 andijviestamppot gaan eten,’ en ja hoor: Klaas zijn gevoel klopte als een zwerende vinger. Dat gevoeli…’

Goed, genoeg flauwekul. Ik wacht eerst donderdag maar even af. Stel dat de man gelijk krijgt en het Walhalla écht aan de einder gloort dan heb ik dit voor niets geschreven, dat is zonde. Dan moet het CBS natuurlijk niet komen met een groei van 0,1% want dat zou een beetje onnozel zijn. Dat is geen groei – dat is gewoon een stagnatie van de economische malheur.

—————-

Woensdagavond
Wat zit ik toch te mekkeren over Klaas Knot. Alsof dat zo interessant is allemaal, tsjonge jonge. Nee, dan vind ik het bericht dat laatst in de kranten stond toch vele malen interessanter. Ik heb het over het kerkje in Dixon dat dankzij Google Earth zo mooi in beeld is gebracht. Je vraagt je toch werkelijk af wat mensen zo af en toe bezielt. Om af te zijn van al deze commotie komt er binnenkort een mooi vijgenblad bovenop het dak te liggen. Hoezee. Daar zal het behoorlijk van opknappen. Ik ben ik meestal niet erg nieuwsgierig naar wat zich binnen kerken afspeelt maar bij een kerkje in de vorm van een fallus met als motto: ‘’Rising Up’ in het plaatsje Dixon (oftewel Dick Son) vraag ik me toch wel af: wat DOEN ze in dat kerkje???

—————-

Dit alles overlezend kom ik tot de conclusie: het stukje van vandaag gaat inderdaad weer helemaal nergens over. Daarom de volgende keer echt wat meer diepgang. Dan ga ik het eens hebben over de gefrituurde worteltjes van Lesotho en de struisvogelplaag waar Terschelling mee te kampen heeft.