WE300 – Ontgroenen

Toen Tim die ochtend wakker werd dacht hij direct aan zijn afspraak. ‘Vanavond gaat het gebeuren!’ realiseerde hij zich. ‘Vanavond is mijn eerste keer! Eindelijk! Ik heb er zoveel over gefantaseerd, zoveel over gedroomd… als het maar niet tegenvalt. Stel dat ik het op het laatste moment niet kan of durf? Wat dan? Sanne zal denken dat ik helemaal gestoord ben terwijl ik…’

Hier stopte Tim met denken en maakte zich klaar voor school. Het was moeilijk zijn gedachten bij de les te houden – telkens weer hoorde hij Sannes stem echoën: ‘Morgenavond 23.00 uur bij de speelhut in het park’.
Op zich had Tim niet zo heel veel met Sanne op maar ze was mooi en gewillig en de meeste jongens uit zijn klas grinnikten veelbetekenend als haar naam viel. ‘Sanne? Ja, die wil wel!’ zeiden ze dan.

Met bonkend hart maakte Tim zich enkele uren later klaar. ‘Zo. Eerst tanden poetsen’ dacht hij nerveus. ‘En dan… dan is het zover’. Hij veegde zijn mond af en grijnsde zichzelf bemoedigend toe in de spiegel.
Precies om 23.00 uur betrad hij de speelhut waar Sanne op hem wachtte. Tim ging naast haar liggen en glimlachte.
‘Daar zijn we dan’ fluisterde ze hees.
‘Ja’ knikte hij. ‘Daar zijn we dan’.

Ze begon hem zachtjes te zoenen en hij zoende terug – aanvankelijk rustig en gedwee, vervolgens woest en ruig. Daarna – hij kon zich nu werkelijk niet meer inhouden – gleden zijn handen naar dat prachtige halsje en begonnen te knijpen. O, haar verrukkelijke blik vervuld van ongeloof, angst en ontzetting! Tim voelde hoe zijn hersens bijna uit elkaar spatten van een aan razernij grenzend extatisch genot en terwijl hij later, buitenzinnig van geluk, naar Sannes zachtjes wegstervende gereutel luisterde wist hij opeens zeker: zijn eerste keer was vele malen mooier dan hij had verwacht.

———————————

Bij WE300 van Plato is het de bedoeling dat je een verhaal schrijft van 300 woorden waarin een bepaald woord – ditmaal ‘Ontgroenen’ – niet voorkomt.
Meer bijzondere, mooie en ontroerende verhalen vind je op: http://platoonline.wordpress.com/

  Vind dit leuk!

16 reacties op “WE300 – Ontgroenen”

  1. Mijn eerste reactie: O, getverderrie..!
    Mijn tweede reactie: Eerste keer? Hoezo? Maken we de geboorte mee van een seriemoordenaar?

    Als met het verhaal begint verwacht je van alles maar niet dit. Knap gedaan.

  2. Echt weer een bizar verhaal. Daar heb jij patent op (-: Ik heb ervan genoten. Bij de zin “O, haar verrukkelijke blik vervuld van ongeloof, angst en ontzetting!” wist ik dat het hartstikke mis ging en ja hoor, verrukkelijk mis.

  3. Adembenemend…

    meestal duurt een wurging slechts even
    doch in ongezien veel gevallen
    en ’t zijn aanzienlijke aantallen
    tijdens het samenwonen een gans leven

    Adembenemend knap geschreven, Rebelleke! 🙂
    Lenjef

  4. Ho even, ik ben er ook nog Rebelse.
    Tja, ik schrok eigenlijk niet eens. Want ik kon me niet voorstellen dat je dit verhaal romantisch zou laten eindigen, Rebelse kennende. En gelukkig… hij heeft haar gelukzalig de adem benomen en zichzelf op onnavolgbare wijze ontgroend.
    En ach… ze was toch al hees!!

    Goeie WE in de categorie gruwelijke gruwelijkheden.

  5. Waar haal je het toch allemaal vandaan; er moet, deep down, in jou iemand zitten die dit soort bizarre zaken heeft meegemaakt. Weet je zeker dat je niet ergens een geestje hebt opgedaan? 🙂

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: