Afbeelding van PixabayZe voelde zich meteen onbehaaglijk toen Harry op een dag glunderend vertelde: ‘Ik heb een nieuw vriendje mam – hij heet Peter. Peter is héél groot en héél sterk’.
‘Neem hem eens mee lieverd’ glimlachte ze desondanks. ‘Ik wil hem graag ontmoeten’.
De kleine man staarde haar ongelovig aan. ‘Mam! Hij staat voor je neus!’

In het begin probeerde ze nog met hem te praten. ‘Moet je eens goed luisteren Harry: Peter bestaat alleen maar in je verbeelding’ maar dat haalde niets uit.

‘Dit zien we wel vaker bij kinderen op die leeftijd’ stelde de psycholoog haar gerust. ‘Harry groeit hier vanzelf overheen’.

Harry groeide er niet vanzelf overheen, integendeel. Peter was er volgens Harry altijd.
‘Op een dag is deze fase voorbij’ hield ze zichzelf voor. ‘Dan is het verleden tijd. Hij zal beseffen dat Peter niet bestaat en we lachen er samen om’.

Wat het eerste betreft had ze gelijk. Toen ze enkele jaren later op een ochtend aan het ontbijt zaten zei Harry vol trots: ‘Ik heb goed nieuws: Peter is weg’. Hij glimlachte verlegen. ‘Hij heeft alleen maar in mijn verbeelding bestaan. Je had helemaal gelijk mam. Mam?’ Harry keek zijn moeder onderzoekend aan. ‘Gaat het wel?’

Stokstijf zat ze op de stoel. Ze probeerde te bewegen maar het lukte niet.
‘Mam?’
Haar hoofd bonkte – haar ogen puilden uit hun kassen en ze kon nauwelijks ademhalen. Ze probeerde haar gedachten te ordenen, logisch te beredeneren wat er gebeurde, maar zelfs haar verstand was verlamd. Dit was het moment waar ze op gewacht had, jaar in jaar uit, maar nu het zover was voelde ze alleen maar een diepe, panische angst. Hoe kon het ook anders nadat de onbekende jongeman naast haar aan de ontbijttafel glimlachend fluisterde: ‘Ik ben Peter – mag ik vannacht bij je slapen?’

*******************

Bij WE300 van Plato is het de bedoeling dat je een verhaal schrijft van 300 woorden waarin een bepaald woord – ditmaal ‘Nadenken’ – niet voorkomt.
Meer bijzondere, mooie en ontroerende verhalen vind je op: http://platoonline.wordpress.com/