Maandag 21-09
Wat een gedoe met Volkswagen die doelbewust software aanpaste om de TDI-motor schoner te laten lijken. Weer wat geleerd. Ik dacht namelijk dat alleen in de bankwereld en bij woningbouwverenigingen gesjoemeld, gegraaid, gerotzooid en geroofd werd.

Dinsdag 22-09
Toch even naar de huisarts. ‘Bult moet vanzelf verdwijnen’ aldus dokter. Ook dat nog. Loop erbij als de Elephant Man, maar dan de vrouwelijke variant.

Petitie getekend. Kan tot zondagavond. Bij 300.000 handtekeningen moet een referendum komen over het associatieverdrag dat de EU opstelt met de Oekraïne. Vind de houding van Europa bizar – ze zitten maar achter de Oekraïne aan. Als Poetin hetzelfde met een van de Europese landen zou doen was het weer janken geblazen.
Ben benieuwd of we een échte democratie hebben of dat het een schijnvertoning zal blijken te zijn –
Verdrag van Lissabon heeft toen bewezen dat onze stem niets waard is.

Woensdag 23-09
Geweldig nieuws: de zorgverzekeraars hebben nu meer dan ACHT miljard in kas. De winst is bijna verdubbeld in drie jaar tijd. En de premies maar verhogen. En Rutte maar roepen dat we geld moeten uitgeven terwijl alle instanties het geld – ONS geld – aan het oppotten zijn. Ligt het nu aan mij of is dit werkelijk een beetje vreemd?

Donderdag 24-09
10.40 uur.  Heb net de krant uit – las verhaal over de Bacha Bazi, de ‘theejongens’ die als seksslaven dienen voor krijgsheren. Ik had hier nog NOOIT van gehoord. De wereld zit nog gruwelijker in elkaar dan ik al dacht. Heb het direct gegoogeld en het is echt waar. YouTube heeft nare filmpjes en de foto’s op internet zijn ook stuitend. Waarom wist ik dit niet?

12.10 uur. Net thuis, was naar supermarkt. Bij de groenteafdeling liep moeder met dochtertje, meisje was een jaar of zes.
Moeder zei: ‘We hoeven geen appeltjes te kopen hè lieverd? En weet je ook waarom we geen appeltjes hoeven te kopen?’
‘Omdat appels stom zijn’ antwoordde meisje ferm.
‘Neeeeee’ zuchtte moeder. ‘Omdat we thuis nog heel veel appeltjes hebben’. Moeder klonk opeens erg moe.

‘s Middags even naar vriendin M. Man van M. was kalm vandaag. ‘Ik heb besloten me nergens meer druk om te maken’ vertelde hij. ‘We hebben nu eenmaal een diametrale democratie, daar is niets aan te doen’.
‘Een wát voor democratie?’ vroeg ik niet-begrijpend.
‘Diametraal’, herhaalde hij. ‘Als wij ergens voor zijn, zijn de machthebbers tegen en vice versa’. Hij grijnsde als een boer met veel kiespijn en slikte moeizaam.
Ik liet het even op me inwerken. Opeens werd me veel duidelijk. Heel veel. Alles eigenlijk.

Vrijdag 25-09
Druk ochtendje. Ouders komen straks dus moest logeerkamer in orde maken, de ergste ravage in huis wegwerken en dat soort dingen. Ging daarna appeltaart bakken. Hoorde op tv dat de Fransen voor 59 euro van Parijs naar Barcelona kunnen reizen, terwijl de Nederlanders – als ze boeken bij de SNCF (de Franse Spoorwegen) – voor hetzelfde ritje minimaal 100 euro mogen betalen. Dat noemen ze nou één Europa. Halleluja.

Zaterdag 26-09
Met ouders naar stadje. Was gezellig. Later herhaling gekeken van Nieuwsuur. Ging over het feit dat ‘Aangifte van aanranding en verkrachting sterk teruggelopen is in 10 jaar tijd’.
Althans: dat wil de politiek ons doen geloven. In feite doen ze er alles aan om vrouwen te ontmoedigen aangifte te doen.
Een van de aangerande vrouwen vertelde: ‘Ik werd urenlang verhoord en kreeg zelfs vragen als ‘wat voor onderbroek en bh ik aanhad. Ik voel me eigenlijk meer aangerand door de politie dan door de man die me aanrandde’.

Ach ja. Om de misdaadcijfers kunstmatig laag te houden moet je hier en daar wat rotzooien. Toch Den Haag?

Zondag 27-09
11.50 uur. Net toen moeder en ik in de tuin wilden gaan zitten belde vriendin A. Ze klonk verbijsterd.
‘Gistermiddag was ik in een bakkerijtje in Utrecht’ vertelde ze. ‘Het was druk in de zaak en ik bestelde een saucijzenbroodje. Ik reken af met het meisje dat daar werkt. Ze zegt: de broodjes zijn over vijf minuten klaar. Ze loopt naar de oven om er wat in te doen, loopt terug, kijkt naar de mensen achter haar toonbank. Ze werpt een blik op me, je ziet dat ze even in de war is. En wat zegt die trut dan? Tegen MIJ???
‘Nou?’ vroeg ik terwijl ik al een vermoeden had.

Ze zei: ‘Kan ik u helpen?’ Terwijl ze me net geholpen had!!
‘Je hebt ook zo’n doorsnee gezicht’, grapte ik.
‘Dat zei ik ook tegen dat meisje’ raasde vriendin A. ‘Maar ik zei het natuurlijk ook voor de grap. En weet je wat dat stomme %$#kind toen zei??’
‘Nou?’ zei ik terwijl ik een lachbui voelde opborrelen.
‘Ze glimlachte verlegen en zei: ja, dat zal het zijn’.
‘Hoe vind je???’ Vriendin A. schreeuwde het bijna uit van boosheid. Ik ook, maar dan van het lachen. Telefoongesprek was gauw afgelopen. Dat was nou weer jammer.