Afbeelding van PixabayMaandag 26-10
Naar huisarts. Heb plekje op arm, grootte muggenbult. Ding gaat maar niet weg, zit er al vijf weken. ‘Ga je serieus voor DAT ding naar de huisarts?’ zei vriendin M. verbijsterd toen ze muggenbult bekeek.
‘Je kunt niet voorzichtig genoeg zijn’ filosofeerde ik. M. keek me hoofdschuddend aan. ‘Soms vraag ik me af…’ begon ze peinzend. Weet niet wat ze verder wou zeggen, Katinka begon te huilen. Wil het eigenlijk ook niet weten.

Dinsdag 27-10
Oom H. snapt de wereld niet meer. ‘Ik ben vroeger wel eens in Afghanistan geweest’ zei hij. ‘En die meisjes… ze liepen toen gewoon in korte rokjes. Dat kun je je nu toch niet meer voorstellen?’
‘Ik weet het niet’ zei ik. ‘Ik kom tegenwoordig niet vaak meer in Afghanistan’. Oom H. zuchtte theatraal.

Zag leuke baan, heb voor de aardigheid gesolliciteerd. Zag pas veel later dat woordje ‘ik’ maar liefst 19 keer in sollicitatiebrief voorkwam. Kan toch niet? Mensen denken toch meteen dat ik niet goed wijs ben?

Woensdag 28-10
Gewerkt. In de tram zaten twee mannen achter me. ‘Samson?’ zei een van de mannen. ‘Dat is toch geen leider? De man is hooguit een derderangs filiaalhouder.
Andere man was het er niet mee eens. Werd nog net geen ruzie. Sneu.

’s Avonds bij De Bern kaasfondue gegeten met vriendin L. Zouden er op de fiets heen. Bedoeling was dat L. zou fietsen en ik achterop zou zitten. Nam aanloopje, sprong en – weet nog niet hoe het kan – belandde naast fiets. Heel Leidseplein brulde. Kan me daar voorlopig niet vertonen.

Kaasfondue was heerlijk.

Donderdag 29-10
Wat een toestand met Mansveld en de Fyra. Toch wat sneu allemaal – haar voorgangers hadden er een enorme puinhoop van gemaakt en die komen ermee weg. Gelukkig is de kans groot dat Dijksma haar opvolgt – weet zeker dat het dan allemaal goed komt.

Vriend P. (de filosoof) was weer eens hardop aan het denken. ‘Ik weet niet hoe het kan’ zei hij, ‘maar als ik Pechtold zie moet ik steeds denken aan dat beroemde sprookje’.
‘Welk beroemde sprookje?’ vroeg ik.
‘Aan ‘De Nieuwe Kleren van de Keizer’ antwoordde hij. ‘Vind je dat niet vreemd? Ik begrijp niet hoe ik erbij kom’.
Begreep het ook niet. Ben dan ook geen filosoof.

Vrijdag 30-10
Nog steeds in Amsterdam. Met vriendin L. naar de Albert Cuyp en bij Warung Marlon overheerlijke saoto gegeten (Javaanse kippensoep). Rest van de middag en avond op terras bij café Flinck gezeten, een van de leukste cafeetjes in de Pijp.
Links van ons zaten twee vrouwen. ‘Ik word er niet goed van’ zei een van de vrouwen. ‘Als ik Willem iets vertel – het maakt niet uit wat – dan komt hij met een oplossing aanzetten. Daar VRAAG ik helemaal niet om, om een oplossing. De oplossing kan ik zelf wel bedenken. Ik wil op dat moment gewoon wat vertellen, meer niet’.
‘Breek me de bek niet open’ zuchtte tafelgenote. ‘Ik vecht er al 9 jaar tegen’.

Zaterdag 31-10
Lange wandeling door Amsterdam gemaakt. Bij de Etos stonden 2 Japanse vrouwen met ieder 2 mandjes vol Andrélon haarproducten. Ze hadden werkelijk het hele schap leeggehaald. Toen de kassajuffrouw het eindbedrag vertelde schrokken ze: ‘Isn’t this taxfree?????’ Ze kochten toen maar twee mandjes met spullen. Later naar feestje bij R. & W. Veel te laat naar bed. Had gelukkig niet (te)veel gedronken. Expres.

Zondag 01-11
Voelde me vanochtend toch wat brak. In de loop van de dag naar huis. Was heel erg mistig. Wel mooi, maar was blij toen ik veilig binnen was.

Ovenschotel gemaakt met bloemkool en aardappelpuree en gehakt. Was lekker. Ook spinaziesmoothie gemaakt. Dochter hoefde geen smoothie. ‘Dat krijg ik echt niet weg’ rilde ze, een blik op de groene substantie werpend. Ik geef haar een blender mee naar Groningen. Kan ze zelf voortaan smoothies maken.