Zondag 01-03
’s Avonds even op bezoek bij vriendin E. ‘Ik wil al zo lang laminaat boven hebben’, zuchtte ze, ‘maar hij’ – hierbij wees ze beschuldigend naar haar echtgenoot – ‘wil dat niet. Hij vindt dat te koud ’s ochtends’.
‘Je hebt het niet goed aangepakt’ zei ik. ‘Waarschijnlijk ben je gaan zeuren, dat werkt niet. Je moet hem bewerken en uiteindelijk laten denken dat het zijn idee is’.
Manlief bekeek me argwanend. ‘Doe jij dat?’ wou hij weten.
‘De hele tijd’, knikte ik. ‘En vanaf vandaag doet E. dat ook.’ E. schudde haar hoofd heftig op en neer.

Maandag 02-03
Met paar vriendinnen wat gedronken op de Noorderhaven. Zaten naast ouder echtpaar. ‘Alles gaat ten onder aan gedogen’, bromde de man terwijl hij nadenkend naar buiten tuurde. ‘Kijk de geschiedenis maar na. Elke beschaving is ten onder gegaan aan tolerantie’. Vrouw van de man keek lichtelijk wanhopig. ‘Ik heb wel zin in een bitterballetje’, probeerde ze opgewekt maar hij hoorde haar nauwelijks.

Dinsdag 03-03
Weet niet meer wat ik vandaag gedaan heb.

Woensdag 04-03
Zit met tranen in ogen achter pc. Mevrouw Klijnsma, de door God Gezonden Engel die tot nu toe als een willoze marionet bungelde aan de touwtjes die haar partijgenoten stevig vasthouden en klakkeloos alle (bijna misdadige) plannen ten uitvoer bracht die haar partij haar in het oor fluisterde, heeft besloten dat ‘Opa’s en Oma’s in de bijstand heus wel op hun kleinkind mogen passen’. Natuurlijk zijn hier wel regels aan gekoppeld maar o, wat dit is dit fantastisch. Dank, dank mevrouw Klijnsma. Ik hou van u. U bent een goed mens. Tjonge jonge.

Donderdag 05-03
Vind dat ik gisteren veel te fel klonk. Dat hoeft echt niet. Moet ik niet doen, dat felle. Is nergens voor nodig.

16.05 uur. Lees net dat een menigte van 10.000 (TIENDUIZEND MAN!) een verdachte van verkrachting gelyncht heeft. Schokkend –  de man was tenslotte  een verdachte. Maar stel dat hij werkelijk een verkrachter was? Stel dat ze er in India nu werkelijk hun buik van vol hebben, van die verkrachtingen en van die mannen die zeggen dat het ‘de vrouwen hun eigen schuld is omdat ze na 21.00 uur nog buiten lopen?’ Dan kan ik alleen maar roepen: ‘YES! YES! Eindelijk!’

Vrijdag 06-03
Was toch weer iets te fel gisteren. Hoort niet, is onbeschaafd. Wordt wel moeilijk om fatsoen te houden nu zelfs Opstelten een beetje aan het rommelen is. Het gaat om een witwasdeal die Teeven ooit gesloten heeft en Opstelten schijnt de kamer altijd voorgelogen verkeerde informatie gegeven te hebben over het bedrag. Ach ja.  Ooit dacht ik dat het nog wel snor zat met die twee maar die gedachte behoort nu tot een ver, grijs verleden waar ik slechts weemoedig en melancholiek om kan glimlachen.

’s Avonds groot buurtfeest. Was geweldig, heb heel wat nieuwe mensen leren kennen en vreselijk gelachen.

Zaterdag 07-03
14.00. Keel is rauw en stem is verdwenen. Heb net maar weer een paracetamolletje genomen. Godsamme.

Zondag 08-03
Word een beetje moe van alle positieve berichten op dit moment waarbij het telkens op hetzelfde neerkomt: de bezuinigingen beginnen eindelijk hun vruchten af te werpen. Yeah, right. Alsof er ook maar een hond is die dat gelooft. Eerst alles kapot bezuinigd en nu roepen dat…? De verkiezingstijd is in aantocht, dat is duidelijk. De ene holle kreet na de andere wordt in blinde paniek gelanceerd.

11.30 uur. Ga logeerkamer in orde maken. Ouders belden net, ze komen paar daagjes logeren. Gezellig. Dat zal mijn aandacht wat afleiden van de politieke misère van de afgelopen week. Daar ben ik hard aan toe.