Afbeelding van PixabayMaandag 07-12
Met vriendin M. naar stadje. ‘Ik droomde dat ik als kerstcadeautje een vakantie kreeg van echtgenoot’, vertelde ze. ‘In de droom kwam ook een au pair voor. Het enige dat ik hoefde te doen was me van bikini in avondjurk hijsen.’
‘Misschien komt je droom uit’, hielp ik opgewekt meedromen.
‘Nah’, schudde M. mismoedig haar hoofd. ‘Ik denk het niet. Want toen ik over m’n droom vertelde stuurde hij me later op de dag een link met de betekenis van dromen.’

21.09 uur. Las net verhaal over de kunstroof die de Oekraïnen gepleegd hebben. Geluk bij ongeluk is dat Koenders zich er ondertussen mee bemoeit. Kans is nu dus groot dat alles goed komt. Als hij zich tenminste los kan rukken van de spiegel.

Dinsdag 08-12
Las artikel over OV-kaart. ‘De Nederlandse ov-chipkaart is vrijwel de duurste en klantonvriendelijkste van Europa’ stond er. Dat van dat onvriendelijke geloof ik meteen. Nergens ter wereld moet je betalen voor vervanging van een defecte kaart. Of moet je 2,50 betalen om je eigen saldo terug te krijgen. Begrijp niet dat dit allemaal maar mag.

Spitskool in de römertopf gemaakt. Met gehaktballetjes, dadels en amandelen. Was lekker.

Woensdag 09-12
Vriendin A. maakt zich wat zorgen. ‘Ik heb het gevoel dat ik niet meer van deze tijd ben’, zei ze. ‘Van WTF dacht ik dat het ‘Wow – that’s fantastic’ betekende. Gelukkig dat ik het opzocht, anders had ik het naar de nieuwe vriendin van mijn ex gestuurd toen ze appte dat het goed ging met de kinderen.’

Donderdag 10-12
Gewerkt. Na het werk even bij vriendin L. op bezoek.
‘Ik heb het helemaal gehad met de reorganisatie op het werk’ vertelde ze. ‘Vandaag hadden we weer een werkoverleg waarin mijn teamleider met rode koontjes omslachtig uit de doeken deed wat ons nog allemaal te wachten stond.
’Jullie moeten de reorganisatie zien als een ui’ zei hij. ‘Net als bij een ui is het ook hier de bedoeling dat we laag voor laag gaan pellen. Voorlopig zijn we dus nog niet klaar met…’
‘Huilen’ krijste ik voordat hij z’n zin kon afmaken. ‘Voorlopig zijn we dus nog niet klaar met huilen’.

Vriendin L. glimlachte triomfantelijk. ‘M’n teamleider kon er niet om lachen’ vertelde ze tevreden.

Vrijdag 11-12
Naar Leeuwarden, had cadeaubon die nog maar week geldig was. Ontdekte het gelukkig op tijd. Dit keer wel.

19.15 uur. ‘Rutte vond het ‘ONGEPAST’ om Teeven te vragen naar deal die hij sloot met crimineel Cees H.’ ‘Hij wilde niet ‘nieuwsgierig’ zijn. Snap niet dat de man dat durft te zeggen. En dat zonder te lachen. Toch wel weer knap.

Nu 23.15 uur. Ga naar bed. Ben beetje gaar.

Zaterdag 12-12
Was getuige van goed gesprek tussen vriendin M. en haar man.
Man van M.: ‘Denk je dat je het op kunt brengen me niet de hele tijd te corrigeren? Ik ben geen klein kind. We zijn nu bijna 6 jaar getrouwd en…’
Vriendin M.: ‘Vijf jaar. We zijn bijna vijf jaar getrouwd’.
Geniaal.

’s Middags op familiebezoek in Purmerend – familie van man woont op Aruba maar zijn met de feestdagen in Nederland. Gezellig.

Van Miltenburg afgetreden. Knap van die meid dat ze – eindelijk – het licht ziet. Zou de rest een voorbeeld aan kunnen nemen maar nee, die zijn niet van het pluche af te ranselen.

Zondag 13-12
Man kwam thuis met bosje bloemen. ‘Alsjeblieft’, overhandigde hij ze me.
‘Wat lief!’ kirde ik opgetogen. ‘Waar heb ik dat aan verdiend?’
‘Nergens aan’, antwoordde man bedachtzaam. ‘Maar zo voorkom je in elk geval weer heel wat ellende. Dit zouden veel meer kerels moeten doen.’
Ben het helemaal eens met man. Af en toe een bloemetje meenemen zouden veel meer mannen moeten doen. Voorkomen is uiteindelijk beter dan genezen. Vooral in december.