Zondag 08-06
Nog lang buiten gezeten. Daarna nog potje scrabble gespeeld. Geen discussies over woorden dit keer.

Maandag 09-06
Op tijd op. Lange tocht gemaakt, via Gaasterland belandden we uiteindelijk in Dwingeloo en van daaruit in Midden-Drenthe. Reden door naar Kamp Westerbork – konden niet meer naar binnen (was al gesloten) maar werden er wel stil van. Zoveel verdriet te midden van zo’n mooie omgeving…Vreselijk, vreselijk.

002Bij de Chinees gegeten. Wou een vlieg wegslaan met servet. Sloeg per ongeluk een vork uit schaal met garnalen in Zwarte Bonensaus. Vork vloog over tafel. Kwam natuurlijk terecht op ma’s witte kleding.

Dinsdag 10-06
In tuin ontbeten. Mooi weer. Verhaaltje voor krant geschreven. Met ouders naar tuincentrum toe en weer veel te veel geld uitgegeven aan bloemen en planten. Het stond er allemaal zo mooi bij, kon de verleiding niet weerstaan. Daarna stad in. Op terrasjes gezeten. Heb tot 2 keer toe een warme chocolademelk met slagroom genomen. Was bijzonder lekker.

Woensdag 11-06
Gewerkt. Ouders gingen weer naar Rotterdam. In Amsterdam blijven slapen. Op Rembrandtplein met vriendin L. wat gedronken. Zaten 2 travestieten aan een tafeltje verderop. Zeldzaam, de hoeveelheid make-up die beiden op hun gezicht gesmeerd hadden. Was minimaal een pond. Kon jammer genoeg niet horen wat ze zeiden. Later kwam er een andere vrouw bij zitten, leuk type. Lang, slank, hoge paardenstaart. Ze keek verdrietig, de leuke vrouw. Beide travestieten keken verhit. Pas toen we weggingen ving ik iets op van hun gesprek.
‘Waarom zoeken jullie altijd rottigheid?’ wilde de leuke vrouw weten. ‘Het is zo volks wat jullie doen, zo viswijverig. Het had zo leuk kunnen zijn maar nee, dat trokken jullie kennelijk niet. En dat allemaal om zoiets onnozels, tjonge jonge.’ Pas toen de travestieten hun mond opendeden hoorde ik dat het vrouwen waren.

Donderdag 12-06
Gewerkt. Airco op het werk doet het niet. Overal staan nu losse noodairco’s te loeien. Moeilijk om wakker te blijven met het monotone geluid. Klinkt doorlopend alsof je in een vliegtuig zit. Quinoa en aubergine met gehakt gegeten.

Vrijdag 13-06
Voetbal, Nederland-Spanje. Voerde denkbeeldig gesprek met een vriendin toen manlief binnenkwam. ‘Dat is goed’, zei ik hartelijk tegen de dode telefoon, ‘we zullen er zijn, gezellig.’
Legde telefoon neer en verduidelijkte naar manlief: ‘Dat was S. Ze stelde voor om stukje te varen en daarna uit eten te gaan. Om 20.00 heeft ze gereserveerd in het restaurant.’ Manlief kwam haast niet uit zijn woorden van schrik. Hij schudde heftig zijn hoofd. ‘Voetbal’, bracht hij uiteindelijk uit. Heerlijk.

Zaterdag 14-06
Naar stad toe. Reisbureau binnengewipt, vakantiefolders gehaald. Ouders gebeld, gevraagd of ze mee willen op vakantie. Lijkt me gezellig. ‘We zullen erover nadenken’, beloofde moeder.

Nu 18.30 uur, gaan zo bij P. & E. barbecueën. Hoop dat het droog blijft.
———————-
Het bleef droog. Net thuis, 01.40 uur. Vriendin had enorm haar best gedaan. ‘Wat een werk is zo’n barbecue toch he?’, verzuchtte ze toen ze naast me neerplofte. Haar man riep juist op dat moment: ‘Schatje, fijn hè, een dagje niet koken?’ Vriendin verslikte zich in haar rosé. Ik ook, maar dan van het lachen.

Zondag 15-06
Vaderdag. Niet naar pa toe – ouders waren hier de afgelopen week en toen hebben we eigenlijk elke dag al feest gehad. Mag ook niet uitgebreid over hem schrijven want dat wil hij niet.  Maar toch wil ik even dit zeggen:
‘Lieve pap: Ik ben trots op je. Ik kan me geen betere, lievere en leukere vader wensen en ik ben blij en gelukkig dat van al die miljoenen, miljoenen mannen uitgerekend JIJ mijn vader bent!’

Ga nu naar beneden, op de bank hangen. Ben daar wel even aan toe. Surinaamse vriend R. is net weg. Hij is op vakantie in Nederland. Lieten hem vanmiddag de omgeving zien. Hem meteen uitgelegd wat boerenijs is: ‘Dat is een lokaal product, echt iets van deze streek’ zei ik. ‘Dat zijn namelijk bevroren stamppotten Je hebt bijvoorbeeld hutspotijs of andijvie-ijs.’ Vriend R. had er nog nooit van gehoord. ‘Sommigen hebben zelfs boerenijs met doorgebakken spekjes of grote tenen knoflook’, fantaseerde ik lustig verder. ‘Die zijn echt waanzinnig lekker.’ Kostte me totaal geen moeite gezicht in plooi te houden. Zorgwekkend.