Zondag 31-08
’s Avonds verder geschreven aan mijn familieroman. De 130 delen die ik in gedachten had zijn hoogstwaarschijnlijk niet voldoende – zullen veel meer worden.
In het kader van ‘Persoonlijke Groei’ ook begonnen met ‘The Great Gatsby’.


Maandag 01-09

1 september alweer. Wat gaat het toch hard. Mooi weer. Even naar stadje. Chili con carne gemaakt. Naar Action toe om te kijken of er iets was dat ik misschien wou kopen. Zag tot grote schrik en afschuw dat de kerstdecoratie er alweer ligt. Ook de banketstaven en chocoladeletters grijnsden me tegemoet.

De bult op moeders been na haar valpartij 2 weken geleden blijkt ontsteking te zijn. Echt erg – ze roept al meer dan een week dat het een ontsteking is maar nee, de boel moest eerst flink ingezwachteld worden van de huisarts. Nu is ze – eindelijk – aan de antibiotica.

Dinsdag 02-09
Gewassen, gedweild, grote bak cruesli gemaakt. Afgestoft, ramen gelapt, deuren sopje gegeven. Logeerkamer weer in orde gemaakt want vrijdag komt nichtje T. met vriend W. logeren.

Groentela ijskast uitgemest. Gruwelijk. Achter de blikjes bier trof ik iets aan wat ooit misschien een bloemkool was. Boodschappen gedaan. Restant Chili van gisteren gegeten.

Woensdag 03-09
Zat tijdens middagpauze met paar collega-vriendinnen op bankje van het zonnetje te genieten. Verderop zaten twee vrouwen te brullen van het lachen. Het gezicht van de ene vrouw ging verscholen achter een grote zonnebril waardoor ze iets filmsterachtigs over zich kreeg. De andere vrouw vertelde:

‘…ga ik de slaapkamer van m’n dochter opruimen en wat denk je? Achter de prullenbak zie ik de snoepjespot. Helemaal leeg!’
‘En wat deed je toen?’ vroeg de filmster. Ze gaapte verveeld.
‘Ik vulde hem bij’, lachte de vrouw. ‘En ik plakte er een briefje op waarop stond: ‘ik heb de snoepjespot maar even voor je bijgevuld. Kus, mama’. Prachtig.

Donderdag 04-09
Gewerkt. Met collega’s op terras in het zonnetje gezeten. ‘Ik word soms kotsmisselijk van die hond van me’, vertelde collega E.
‘Bij mij in de buurt zijn er wel eens mannen aan het vissen’, vervolgde ze. ‘En dan blijven ze daar ook een nachtje in een tentje slapen maar ja: dan doen ze hun behoefte in de bosjes.
En dan gebeurt het wel eens dat ik met de hond in de buurt van die struiken loop en denk: waar blijft hij nou? En ik maar roepen en roepen. ‘Willem!’ roep ik dan. ‘Willem! Hierrrr!’ En wat denk je? Komt dat beest likkebaardend de struiken uit. En dan weet ik dat….dat… O God.’
De plakjes ossenworst smaakten opeens niet meer.

Vrijdag 05-09
T. en W. op bezoek. Gezellig dagje gehad. Veel bewolking maar toch warm, konden buiten zitten. Wéér mosselen gegeten. Logeerpartij ging niet door, nicht had andere afspraken morgenochtend.

Zaterdag 06-09
Heerlijk dagje. Uitgeslapen, toen naar Franeker. Even over de markt heen en boodschappen gedaan. Hoorde vrouw tegen man zeggen: ‘Ga je lekker?’ toen zijn oog bleef rusten op de leuke meid die voorbij fietste.
‘Ik keek niet naar die vrouw!’, sputterde de man tegen. ‘Ik keek naar haar fiets. Naar het frame en zo.’ De vrouw lachte.

’s Avonds op de bank en 3 afleveringen Breaking Bad gekeken. Had niet eens zin om weer de stad in te gaan, naar Harlingen Ongeschut. Het is nou wel mooi geweest met al die festiviteiten.

Zondag 07-09
Hele dag buiten. Ga zo verder met stamboomonderzoek. Ben nu ergens in 1830. Wat hadden mijn voorouders toch weinig fantasie. Waarom heette de ene dochter Sophia Catharina en de andere Catharina Sophia? En waarom hadden ze een Frederica Johanna en een Johanna Frederica? Als ik er toen bij was geweest had ik daar wel een stokje voor gestoken. Bespottelijk.