Zondag 04-01
Man van vriendin M. is erg ziek. ‘Longontsteking’, vertelde ze. Vind het vreemd – dit is al de 5de in mijn omgeving die zo ziek is. Heb nog nooit zoveel mensen gekend die in één winter een longontsteking hebben. Hoor op werk ook anderen hierover. Meest zorgwekkende is dat de media hier met geen woord rept, of is dit misschien de Amerikaanse griep die naar Europa zou komen?

Maandag 05-01
Kregen ’s avonds vrienden op bezoek. Hadden het over de EU. ‘Het licht zou uitgaan’, hoorde ik vriend P. schamperen, ‘als we geen lid zouden worden van de EU. Doen Noorwegen en Zwitserland het dan zo slecht? Ik dacht het niet!’
‘Altijd politiek’, zuchtte zijn vrouw. ‘Geef mij nog maar een groot glas Baileys’. Gingen laat naar bed.

Dinsdag 06-01
Droomde dat er – eindelijk – een eind kwam aan de krankzinnige maandelijkse verhuizingen van het Europarlement tussen Straatsburg en Brussel. ‘Hiermee besparen we miljoenen per jaar’, kakelden enkele regeringsleiders. Rutte stond erbij en klapte in zijn handen. ‘De onderste steen zal boven komen, de onderste steen zal boven komen’, kraaide hij. Hij maakte er een klein dansje bij en hijgde gelukzalig. Man maakte me wakker. ‘Je bent als een waanzinnige aan het knarsetanden’ zei hij.

17.15. Net klaar met kerstboom aftuigen. Klinkt zo sneu, dat aftuigen. Denk dan altijd direct aan een huilend kerstboompje dat ongenadig afgeranseld wordt.

Woensdag 07-01
Ben helemaal van slag door die vreselijke aanslag in Parijs. Wat is er toch aan de hand in de wereld? En hoe komt dit ooit weer goed? Begrijp gewoon niet dat we niet met z’n allen vreedzaam naast elkaar kunnen leven. Gewoon té erg dit.

Donderdag 08-01
Dacht bij het wakker worden direct aan vreselijke gebeurtenis van gisteren. Het jaar is vandaag precies een week oud. Wat een begin.

Hoorde net Rutte speechen. ‘Wij laten ons onze vrijheid niet afnemen’, zei hij. Vroeg me direct af wat hij eraan denkt te gaan doen.
Ook Burgemeester Van der Laan sprak in soortgelijke termen: ‘We geven geen millimeter toe’. Dat geloof ik graag. Er zijn al tientallen meters toegegeven, overgaan op millimeters zou lullig zijn. Probleem zit volgens mij vele malen dieper dan de ‘vrijheid’ waar in de media steeds over gesproken wordt maar ik zal het wel verkeerd zien.

Vrijdag 09-01
18.15 uur. Net klaar met kijken naar de live-uitzending vanuit Frankrijk. Was heel onwerkelijk, soort slechte D-film. Zat met tranen in ogen op de bank. Wat een dag. Vreselijk, wat zich zojuist allemaal af heeft gespeeld in Frankrijk. Arm Frankrijk. Arm Europa. Arme wereld.

Had net tante aan de telefoon. ‘In mijn tijd, in de jaren vijftig en zestig, werd de wereld steeds groter’, zei ze. ‘Nu wordt hij alsmaar kleiner. Je durft bijna nergens meer heen in verband met aanslagen.’
‘Zover ben ik gelukkig nog niet maar ik ga voorlopig niet op vakantie naar het Midden-Oosten’, zei ik. Tante stootte verdrietig lachje uit.

Zaterdag 10-01
Hadden ’s avonds afgesproken met vrienden in eetcafé. Zaten 2 oudere mannen aan de bar. Bleef even treuzelen om gesprek te kunnen volgen. Man 1 zei tegen vriend: ‘Kritiek uiten mag niet want je bent meteen een racist of een fascist. Ik hou dus maar m’n mond.’
‘Ik ook’, zei vriend. ‘Ik ben liever een laffe levende dan een dooie held.’ Barkeeper knikte nadenkend.

Eten was lekker.

Zondag 11-01
13.30 uur. Net thuis, even spullen gehaald om straks zelf cruesli te maken. Wind raast door de stad en om het huis, al dagenlang. Heb het helemaal gehad met de winter en met dit weer. Wil zon en zee en strand en lang licht. Dit is vreselijk. Zo stel ik me de hel ook voor.

13.50 uur. Schudde zojuist flesje ijskoffie flink op en neer. Doe ik altijd, is lekker als het wat schuimt. Was jammer genoeg vergeten dat ik de dop er al vanaf had gedraaid. Wat een ravage. Toetsenbord kreeg de ene helft over zich heen, m’n belangrijke papieren de andere. Nu plakt alles. Ook dat nog.

Een volk dat voor tirannen zwicht, zal meer dan lijf en goed verliezen, dan dooft het licht.

H.M. van Randwijk