Maandag 15-02
23.10 uur. Ben beetje ontdaan – heb uitzending bekeken over de Levenseindekliniek. Is moeilijk om hier een oordeel over te hebben – vind natuurlijk wel dat mensen eruit moeten stappen als ze er genoeg van hebben maar aan de andere kant: waar ligt de grens? Denk bijvoorbeeld dat de oude dame in de aflevering met wat meer aanspraak en aandacht het leven misschien beslist nog de moeite waard zou vinden.
Kan de gedachte ook niet van me afzetten dat de regering heel graag wil dat we vertrouwd raken met dit soort beelden. ‘Oud en Niet Zo Veel Zin Meer? Huppakee, weg ermee’.
We zullen dit soort beelden steeds meer voorgeschoteld krijgen, zeker weten. Net zolang totdat iedereen boven de 70 die ook maar heel even een slechte dag heeft al direct geconfronteerd wordt met de vraag: ‘Wat denkt u ervan? Huppakee, weg ermee?’

Dinsdag 16-02
V&D nu werkelijk failliet. Bedankt durfkapitalisten. Bedankt iedereen die aan de ondergang heeft meegewerkt. Fantastisch wat jullie gedaan hebben, werkelijk waar. En mijn cadeaukaart van 50 euro kan ik dus weggooien. Tuig. Boeven. Dieven. Schoften.

Woensdag 17-02
De ‘virtuele schoorsteen’ van Omrin blijkt ‘volstrekte onzin’. Omrin: mag ik zeggen dat ik jullie een HEEL VREEMD BEDRIJF vind? In plaats dat jullie de stelling hanteren: het is ook ONS belang zetten jullie de hakken in het zand. Mijn neefje van 16 zou het vele, vele malen beter… enfin. Denk er maar over na.

Donderdag 18-02
Man van M. had leuk raadseltje. ‘Rara’ zei hij. ‘In welk land kun je zeggen: ‘Ik kom me even melden maar als ik 3500 euro krijg ga ik weer?’
Man van M. doelde op de premie die geschonken wordt aan asielzoekers uit de Oekraïne.
‘De terugkeerpremie is hoger dan hun jaarinkomen’ knarsetandde man van M. ‘Wat zullen die mensen lachen’.
‘Dan doen wij toch ook lieverd?’ zei M. terwijl ze liefkozend over zijn hand aaide.
‘Nou en of’ zuchtte man van M. ‘We doen niet anders’.
Somber keek hij naar buiten. Het was grijs en regenachtig, niks aan. Even kauwde hij nadenkend op de binnenkant van zijn lip. Toen lachte hij opeens opgewekt. ‘Nou en of’ herhaalde hij terwijl hij de hand van M. pakte en er een kneepje in gaf. ‘Helemaal waar. Dat doen wij ook’.

Vrijdag 19-02
11.10 uur. Schrijf de laatste tijd veel en veel minder. Vroeg me af hoe dat komt – denk dat het te maken heeft met feit dat dochter op kamers woont. Ben wat vaker van huis en dat soort dingen – zoiets zal het zijn. Zo komt m’n bestseller er natuurlijk nooit.

14.33 uur. Huis gedaan en logeerkamer in orde gemaakt – ouders komen morgen. Gezellig.

23.50 uur. Ga naar bed. Was even naar oom H. toe – buurvrouw Annie was – weer – bij haar dochter. Oom H. was een lijstje aan het maken toen ik binnenkwam.
‘Boodschappen?’ informeerde ik.
‘Nee’ zei hij. ‘De leugens van Rutte op een rij. Ik heb genoteerd:
Iedere werknemer krijgt bonus van 1000 euro
De onderste steen zal bovenkomen!
Geen cent meer naar Griekenland
De toestroom van migranten gaat dit halfjaar naar nul

En ik ben er nog lang niet, wedden?’
Oom H. zuchtte theatraal..

Zaterdag 20-02
Ex-collega T. belde enthousiast op. ‘Al jarenlang word ik getreiterd op mijn werk door mijn teamleidster’ vertelde ze. ‘Vraag me niet waarom – ze haatte me intens. Het zal een ziekelijke jaloezie geweest zijn. Nu hadden we laatst een reorganisatie op het werk en heeft dat mens te horen gekregen dat ze mag vertrekken. Ze kwam jankend de afdeling op. Hè, wat was dat een lekker gevoel. Heerlijk’.
‘Je bent hard’ zei ik. ‘Zo ken ik je niet’.
‘Dat is waar’ beaamde T. ‘Normaal gesproken ben ik niet zo. Maar dit mens heeft me zo tot op het bot  gesard en getreiterd – met haar heb ik geen medelijden’.

T. had nog veel meer verhalen over de vrouw. ‘Tijdens een skivakantie van het werk drong ze zich enorm op aan een van de mannelijke collega’s. Ze sloop zijn hotelkamer binnen en hij moest haar echt op een kalme manier duidelijk maken dat hij niet geïnteresseerd was in haar’.

Geweldig, dit soort psychopaten. Genoeg stof weer voor Julia.

Nichten kwamen ’s avonds op bezoek. Kregen discussie over het koningshuis. ‘Waarom’, vroeg een van nichten zich hardop af, ‘worden sommige families, gewoon omdat ze toevallig in het juiste wiegje komen te liggen, aanbeden door het volk? Dat is toch krankzinnig? En het volk schuift ze ook nog eens miljoenen toe en roept dat ze zo fantastisch zijn. Het is onbegrijpelijk’.
‘Dat ze geen belasting hoeven te betalen, dat vind ik het ergste’ vond andere nicht.

Dat vond ik ook. De rest interesseert me niet – volk wil kennelijk graag één familie onderhouden maar dan ook nog eens geen belasting betalen… nee.

Zondag 21-02
Zeldzaam lekker geslapen, van 00.05 tot 09.45 uur. En dat nog achter elkaar ook, zonder wakker te worden. Heerlijk.

16.35 uur. Net thuis, ondanks slechte weer lange rit met ouders gemaakt. Zagen in plaatsje Ried leuk huis te koop. Ondanks het grijze weer zag het huis er warm en gezellig uit. ‘Dat zouden we wel met z’n vieren kunnen kopen’ fantaseerden we. ‘Dit is groot genoeg’. Was echt leuk, het huis. Werden steeds enthousiaster. Ging op mobieltje gauw naar vraagprijs kijken. 675.000 euro zag ik. Direct daarop hoorde ik een luide knal. Was droom die keihard uit elkaar spatte.