Vrijdag 05-08
Man moest even naar de Action. ‘Ik ga mee’, zei ik.
‘Hoeft niet’ zei man. ‘Zeg maar wat je wil hebben, dan neem ik het wel mee’.
Keek man verbaasd aan. ‘Dat weet ik toch niet? Dat weet ik pas als ik het zie’.
Kwam thuis met 2 fotolijstjes – 1 tube Spirosan spier- en gewrichtsgel – 1 fles Dove badcrème – 1 fles handgel – Tijmsiroop – bruistabletten – professionele haarmousse – 3 theelichthouders – een paar nepbloemen en een tissuebox.
‘Zie je wel dat het handig is dat ik meekwam?’ zei ik monter.
Had het idee dat man iets wilde zeggen maar zich toen bedacht.

Zaterdag 06-08
Volgens man van vriendin M. is het ‘onvoorstelbaar dat we leven in een land waar politieke beslissingen door rechters teruggedraaid kunnen worden’.
‘Dat is toch beangstigend?’ zei hij. ‘Dat zou in een échte democratie toch niet moeten mogen?’
‘Weet je wat niet zou moeten mogen?’ zei vriendin M. Ze wachtte het antwoord niet af. ‘Het zou niet moeten mogen dat je je zo bezighoudt met de politiek. Ik word wat moe van het geschimp op het systeem en…’
‘Ik schimp niet’, antwoordde man van M. met verbeten trek om de mond. ‘Ik som feiten op, dat is iets heel anders’.

Zondag 07-08
Hoor al dagen dat het zondag prachtig weer zou worden. Had me er dan ook enorm op verheugd. Was om 08.00 uur al wakker van puur geluk maar haalde om 09.00 uur de zuidwester tevoorschijn. Ga morgen lieslaarzen kopen.

4,50 euro gewonnen op DRIE 1/5 Staatsloten. Het is niet veel maar het is een begin.

Maandag 08-08
Niet normaal, die wind. Was eigenlijk gewoon code oranje. Bruine bonen op z’n Surinaams gemaakt en naar tuincentrum met moeder. Kopje koffie gedronken bij de Hema en geprobeerd te luisteren naar gesprek tussen twee vrouwen:
‘Het feit dat je dat soort vriendinnen hebt zegt niets over hen en ALLES over jou’ zei de ene vrouw tegen de ander.
Andere vrouw knikte sloom terwijl ze halve tompouce naar binnenschoof. ‘Ik ben veel te goed’ zei ze.
‘Je bent veel te stom’ snauwde haar vriendin.
Heerlijk.

23.35 uur. Moest lachen (ja, ik weet het, het is sneu maar toch moest ik lachen) om bericht over de Chinese toerist die per ongeluk 2 weken in Duits asielzoekerscentrum heeft gezeten. Man werd beroofd, wilde aangifte doen, sprak geen woord Engels en kreeg asielaanvraag voorgeschoteld. Toen het eindelijk ontdekt werd zei hij later dat ‘dat Europa niet was wat hij ervan had verwacht’.

Dinsdag 09-08
00.37 uur. Zie op Buienradar dat er morgen minstens 75 liter water gaat vallen. Wat zal ik blij zijn als deze zomer voorbij is. Wat een nachtmerrie.
’s Avonds kwamen oom H. en buurvrouw Annie eten. Volgens oom H. zijn Erdogan en Poetin het wijsvingertje van Europa zat.
‘En terecht’ voegde hij eraan toe. ‘Bovendien: ik denk dat de gemiddelde Turk trotser is op zijn land dan de gemiddelde Nederlander op Nederland – we moeten ons eens serieus afvragen hoe dat kan. En dat geschreeuw over de Turkse democratie wordt ook wat beschamend’ ging hij onverdroten voort. ‘Wat is onze democratie eigenlijk waard? We hebben een referendum gehad en de uitslag wordt ZO opzij geschoven. PRAAT me niet van democratie’.

Na deze eyeopener was de stemming wat bedrukt.

Woensdag 10-08
Mosselen gegeten bij vriendin B. en haar man. Vroeg aan B. hoe het was om in het onderwijs te werken (daar heeft ze jaren in gezeten). ‘Ik verbaasde me soms over de kennis van de kinderen’ vertelde ze. ‘Het gebeurde wel eens dat ik zei: ‘Noemen jullie eens wat vissoorten op’.
Dat is niet zo moeilijk lijkt me. Toch? Dan kreeg ik rustig te horen: ‘Lekkerbekje – Kibbeling – Scharretje’. Ik heb ooit zelfs een leerling gehad die als antwoord gaf: Tapas frittos. Dat was het moment dat ik dacht: ‘Misschien is het beter als ik ermee kap’. (Tapas frittos = diverse Spaanse gefrituurde vistapas).

Donderdag 11-08
Begonnen aan een horrorverhaal, titel is: ‘En toen verdween de zon’.
Gaat over planeet waar ze constant krijsten dat de aarde aan het opwarmen was maar waar het feitelijk alleen maar kouder, natter en grijzer werd, vooral in de zomer, en… wacht, telefoon.

21.15 uur. Vriend P. (de filosoof) belde. ‘Erg dat MS failliet is’ zei hij. ‘Mijn moeder heeft daar nog gewerkt. En maar roepen dat we het beste kabinet sinds WOII hebben’. Dat laatste klonk wat mopperig. ‘Het beleid heeft gefaald, dat is ondertussen wel duidelijk’.
Terwijl vriend P. aan de andere kant van de lijn verder uiteen wijdde hoe treurig het was dat er nu weer meer dan 900 mensen op straat kwamen te staan wist ik opeens: over sommige woorden in het leven is goed nagedacht. Want dat debiel en beleid uit dezelfde letters bestaan … nee, dat kan volgens mij geen toeval zijn.