Vrijdag 03-06
Met de trein naar vriendin en ex-collega E. Was lange tocht vanaf Leeuwarden naar Almere maar heb me uitstekend vermaakt. Raakte in gesprek met oudere heer die samen met zijn vrouw op bezoek ging bij hun eerste kleinkind. ‘Ik zeg maar zo’ zei de man monter, ‘laat mensen in hun waarde. We hebben tegenwoordig veel te snel de neiging om mensen onheus te beschilderen’. Kon gezicht goed in plooi houden maar toen vrouw het daarna had over ‘gelijke monniken, gelijke rechten’ kreeg ik het wat moeilijk.

Zaterdag 04-06
Terug naar huis. Ging, net als gisteren, goed. Geen vertragingen of wat dan ook. Het kan dus wel. Soms. Zat tegenover mevrouw die naar Ameland moest. Kregen filosofisch gesprek over het geweten. ‘Mijn definitie van geweten is eigenlijk: iets vertellen waarvan je weet dat het toch wel uitkomt’ lachte ze. Heb het nog nooit zo bekeken. Klopt eigenlijk wel.
’s Avonds nog lang buiten gezeten. Was het maar wat vaker zo.

Zondag 05-06
Hele dag in de tuin gewerkt. Overal onkruid. Waarom moet dat er eigenlijk uit? We kunnen het toch laten staan en bedenken dat het erbij hoort?

22.37 uur. Ben net binnen – was van plan om zo lang mogelijk buiten te blijven zitten vanavond. Nam laptop mee naar buiten trok voor de zekerheid dikke sokken, trui en legging aan. Nam ook nog fleecedeken mee. Op zich ging het wel maar op een gegeven moment werden vingers te koud om te tikken.

Maandag 06-06-2016
3x een 6 in deze datum. Is dus speciale dag. Op boodschappenlijstje stond: passer. Heb lang nagedacht: waarom zou ik een passer nodig hebben? Weet het nu nog niet.

Oom H. heeft, naar eigen zeggen, UREN in de wacht gezeten bij een of ander 0900-nummer. ‘En dat allemaal om ‘ons beter van dienst te kunnen zijn’ bromde hij. ‘Nou, wat zijn we erop vooruit gegaan. Heerlijk. Wat hebben we toch veel te danken aan de ‘deskundigen’’.

23.20 uur. Ben koffers aan het pakken. Ga morgen naar Nieuw Zeeland. Of naar de maan voor mijn part. Deze schande is TE erg. Stond uur geleden in badkamer met soort groenig kleimasker op. Maakte selfie om naar moeder te mailen, voor de grap. Mailde hem per ongeluk naar school van dochter met de tekst: ‘Dikke kus’.

Dinsdag 07-06
Heb besloten – voorlopig – nog niet te emigreren. Ook om deze blamage zal ik op een dag lachen. Hoop ik.

Las dat er weer een waanzinnig goed plan bedacht is: ouderen moeten minder verdienen. Want de hoge werkeloosheid ligt kennelijk aan het feit dat ouderen zo schandalig veel verdienen. De banen, jaaaa, zijn er wel maar dat salaris van de oudjes hè. Dus weer de zoveelste verkapte belastingverhoging. En maar buigen en slikken. Nee, dan de Fransen.

En WEER schijnt Omrin het gepresteerd te hebben om de dioxine-uitstoot te verhogen. Gefeliciteerd jongens! Het gaat goed zo! Nog even en we mogen permanent gasmaskers op. Fijne gedachte.

Woensdag 08-06
’s Ochtends even met vriendin M. naar de stad. M. moest bij Trekpleister wat hebben, ik dook Hema in. Toen we elkaar buiten ontmoetten was M. aan het mopperen: ‘Sta ik in de rij, gaat de andere kassa open en de vrouw die ACHTER me staat duikt er direct op af. Als een mestkever op een open riool. Ik snap het niet, werkelijk’.

Later met M. mee naar huis, man van M. was er ook. Hij was in de tuin bezig met planken, spijkers en hamers. ‘Hij gaat een konijnenhok bouwen’ fluisterde M.
Het was lekker stil in de tuin – de buurjongetjes waren nog op school. M. heeft twee buurjongetjes die dingen doen met hun stemgeluid die bijna bovenmenselijk zijn. ‘We hebben al gevraagd of ze voortaan niet gemuilkorfd naar buiten kunnen’ zei man toen ik opmerking maakte over de rust. ‘De buren beloofden erover na te denken’.
‘Misschien moeten we jou ook maar eens muilkorven’ mompelde M. maar man hoorde het niet. Dat was feitelijk ook beter. Want terwijl M. die opmerking maakte gaf man van M. een brul en vloekte hartgrondig – hij had per ongeluk keihard op z’n duim geslagen. De opmerking van M. was vast niet in goede aarde gevallen.

Donderdag 09-06
Droomde dat ik met Rutte op top van ijsberg zat. ‘Wij worden een superstaat’ mijmerde hij. ‘Let maar op. We willen Turkije, Moldavië, Servië, Macedonië en Albanië er ook bij hebben en dan…!’
Hij maakte een gebaar van vuist tegen vlakke handpalm.
‘Moeten we niet zo langzamerhand denken aan een Nexit?’ vroeg ik. ‘Dat is, denk ik, veel verstandiger. En waarom zitten we eigenlijk hier op het topje van de ijsberg?’
Rutte grijnsde. ‘Dat weet je heus wel’.

Ik wist het wel maar hield me van de domme. Dat leek me beter. Want de ijsberg begon te groeien toen ik mijn mond open deed, Rutte begon hysterisch te lachen en ik wist, zelfs in mijn slaap: de top van de ijsberg, waarvan we dachten dat ‘ie groot was, is eigenlijk nog vele, vele malen groter.