© Bron: Pixabay - landscape-57073_1280

© Bron: Pixabay – landscape-57073_1280

01.05 uur. O God. O God o God o God o God. Het is zover. Mijn vakantie is aangebroken. Nog een paar uur en we vertrekken. Dan zal ik me – vrijwillig – aan boord van een toestel begeven dat zich met tienduizenden kilo’s aan boord moeizaam de lucht in zal hijsen. De machine zal tegen een onzichtbare berg opklimmen – opkruipen – en bij elke afgelegde meter zal ik me bezorgd afvragen: ‘redt ‘ie het wel?’

Mocht je vandaag of morgen in de krant lezen: ‘Schiphol enkele uren hermetisch gesloten vanwege totaal doorgedraaide en verwarde vrouw’ weet dan dat ik het was. Dat ik het was die schuimbekkend en stuiptrekkend krijsend het vliegtuig verliet voordat het überhaupt de lucht inging. Ik zit nu al aan mijn vierde glas wijn en met een beetje doorzettingsvermogen lukt het me in half comateuze toestand de plek van bestemming te bereiken.

‘Kalm maar kind, ik ben bij je’ probeert mijn moeder me te troosten als ik haar dit allemaal verwilderd opbiecht. Mijn ouders gaan ook mee en vliegen is voor hun net zoiets als een brood bij de bakker halen. Maar zij hebben dan ook niet wat IK heb. Ik heb een compleet op hol geslagen evenwichtsorgaan. Al met al wil ik nu gewoon mijn bagage uitpakken en lekker m’n keukenkastjes uitsoppen.

Goed, dit verhaal leidt tot niets, behalve een uitermate serieuze imagobeschadiging. Ik ga even wat anders doen totdat het zover is om te vertrekken. Waarom hebben we ervoor gekozen om te vertrekken om 06.25 uur in de ochtend? Over een paar uur moeten we al van huis nota bene! Ik ga nog een glaasje wijn halen. Pa, ma, man- en dochterlief doen een dutje en ik doe mijn best om volkomen hersenloos op te stijgen. Misschien moet ik hier toch mee oppassen, want met een te grote hoeveelheid alcohol op kun je een hersenbeschadiging oplopen. Okay dan, ik doe het niet. Ik ga ook gewoon even een dutje doen. Later zie ik wel verder.

————————————

06.35 uur. Neeneeneeneenee – dit gaat niet goed, dit was de bedoeling niet. Dit was helemaal de bedoeling niet. Het plan was dat het vliegtuig op de afgesproken tijd de lucht in ging. Het was niet de bedoeling dat we een uur vertraging zouden hebben. Het ging zo voorspoedig. We kwamen op tijd op Schiphol aan, konden op tijd inchecken en toen we allemaal vastgegordeld zaten werd omgeroepen: ‘In verband met extreme drukte op de landingsbaan van de plek van bestemming hebben we een uur vertraging.’
Om mijn geluk compleet te maken werd en passant ook vermeld dat de twee mannen die op de linkervleugel stonden druk bezig waren een kleine storing te verhelpen.
‘Ik wil eruit’ hijgde ik gejaagd. Mijn ouders wisselden een verontruste blik en ik hoorde mijn moeder iets sissen naar mijn vader dat klonk als: ‘geboorte, zuurstofgebrek, weet je dat niet meer?’
Ik wil die kist uit, ik wil naar huis. Dit voelt niet goed.

————————————–

01.05 uur. Wat heb ik me weer aangesteld. Beschamend gewoon. Nadat de veearts aan boord me een kalmerend middel toediende heb ik de hele vlucht heerlijk geslapen. Ik heb zelfs niets gemerkt van het opstijgen en landen en…….
Nee, terwijl ik dit overlees realiseer ik me dat ik gewoon weer pertinente onwaarheden vertel. Ik heb geen veearts gezien maar geslapen heb ik wel even, wonder boven wonder.

Volgende week, als ik terugga, zal ik mezelf weer in deze poel van ellende storten want enige controle over sommige angsten of gedachtes heb ik niet. Het is vrij sneu ja, dat klopt. Ik denk dat ik maar naar huis ga lopen.