De Rebelse Huisvrouw

Zolang je blijft denken is er niets aan de hand!

Tag

FICTIE

WE300 – Musiceren

Dat Marie-Claire en haar schoonmoeder elkaar niet konden luchten of zien was algemeen bekend maar dat haar schoonmoeder ZO ver zou kunnen gaan… dat ze DIT zou kunnen doen… Dat had niemand, nee, niemand verwacht. Ze had zelfs… Wacht. We… Lees verder →

WE300 – Nadenken

13 maart Ik ben een tobber. Althans: volgens mijn vrouw. ‘Je hebt een tobber’ riep ze net weer. ‘Weet je hoe moeilijk het is om samen te wonen met een tobber?’ Ik had geen idee. Ik ben wie ik ben…. Lees verder →

WE300 – Handelen

Huilen was alles wat Marit nog deed sinds Peter bij haar weg was. Dag en nacht stroomden de tranen over haar wangen en er kwam geen eind aan haar verdriet. ‘Laat me vergeten’ snikte ze elke avond terwijl ze haar… Lees verder →

Het Kleine Grote Meisje

‘Morgen koop ik een nieuw nachtlampje’ had moeder gezegd. ‘Vanavond moet je maar even in het donker slapen, vind je dat erg? Nee toch? Je bent nu al zo een grote meid!’ Moeder had een kus op haar voorhoofd gedrukt… Lees verder →

WE300 – Verdelen

Toen de kleine Jimmy met zijn opa naar een goochelshow ging vond hij alles geweldig, fantastisch en indrukwekkend maar het mooiste vond hij de truc waarbij het beeldschone meisje doormidden gezaagd werd. ‘Dat was echt knap hè opa?’ babbelde hij… Lees verder →

Het eind van de Film

‘Ik ga de rat uitlaten!’ riep de man naar boven. ‘Volgens mij wil Tarzan nog even naar buiten!’ De vrouw die dit hoorde glimlachte vertederd. ‘Dat is goed lieverd!’ antwoordde ze terwijl ze luisterde naar de geluiden vanuit de woonkamer…. Lees verder →

De Volgende Keer

Toen ze haar ogen opendeed hoorde ze het direct. Dat vreemde geluid. Het was een zacht ploffen van iets dat viel en het kwam van boven. Ze keek omhoog maar het enige dat ze zag was niets. Helemaal niets. Afgezien… Lees verder →

Een Zomers Dagje – II

Anton draaide zijn hoofd om maar het was moeilijk het geluid goed te kunnen lokaliseren te midden van het natuurgeweld. ‘Het lijkt verdomme wel hoefgetrappel’ dacht Anton, die niet zeker wist of hij nu op moest staan en weg moest… Lees verder →

Een Zomers Dagje – I

Toen Anton die ochtend de deur uitging was hij wat mat. ‘Die hitte!’ dacht hij terwijl hij herhaaldelijk zijn voorhoofd afveegde. ‘Die hitte is ondraaglijk. Ik wou dat het ging regenen, dan klaarde het wat op.’ Hij slenterde op zijn… Lees verder →

WE300 – Scoren

Er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan haar denk. Dat ik niet denk aan die die mooie zaterdag in augustus toen ik haar daar achterliet. De mussen vielen van het dak, zo heet was het, en een ieder… Lees verder →

WE300 – Lekken

‘Ik ga bij je weg’, had ze enkele weken geleden gezegd. ‘Ik zie het niet meer zitten. Ergens onderweg is mijn gevoel voor jou verdwenen.’ Nerveus had ze de ene sigaret na de andere opgestoken, hem vol mededogen aankijkend.

De Stemmetjes

Zoals ze daar zat, in de stoel bij het raam, leek ze ogenschijnlijk een rustig en tevreden mens. Niemand zou vermoeden dat het van binnen borrelde en bruiste en een geschreeuw van jewelste was. Het irritante gekijf was afkomstig van… Lees verder →

© 2019 De Rebelse Huisvrouw

Follow

Get every new post delivered to your Inbox

Join other followers:

%d bloggers liken dit: