Bron: Pixabay

Er werd vanmiddag een aanslag gepleegd op mijn zelfbeheersing maar het is me gelukt kalm te blijven en daar ben ik echt trots op! YES! Wat is namelijk het geval: van vriend H. hoorde ik dat mevrouw X. (laten we haar zo maar even voor het gemak noemen) de verhaaltjes op mijn blog bijna létterlijk kopieert en op haar Facebook-pagina plaatst.

‘Ze verandert hier en daar een klein detail’ vertelde hij aarzelend, ‘maar toen ze laatst weer een verhaal op haar Facebook geplaatst had dacht ik: ‘dit verhaal ken ik.’ Het was JOUW verhaal. Ze had er trouwens wel veel ‘likes’ op gekregen’ voegde hij er troostend aan toe.

Nadat mijn hoongelach weggeëbd was – ‘hahaha, de stumper’ voelde ik een lichte irritatie opkomen. Ik kon zelf niet controleren of het klopte want mevrouw X. en ik zijn geen Facebookvrienden maar vriend H. stuurde me een schermafbeelding. Het was onmiskenbaar mijn verhaal waar mevrouw X. mee pronkte. Het was een kopie van ‘Gerolds Moeder.’ Het was inderdaad hier en daar een klein beetje veranderd – ze had er flink wat spelfouten in gepropt – maar het was MIJN verhaal.

Wat nu? Ik kan haar natuurlijk een mail sturen en vragen of ze het niet wil doen. Ik kan natuurlijk onder elke post van mij de volgende tekst plakken:

© Alle rechten voorbehouden aan de Rebelse Huisvrouw. Niets van deze site mag worden verveelvoudigd, blablabla, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming blablabla’

maar schiet ik daar wat mee op? Nee! Als je rücksichtslos andermans teksten kopieert en doet voorkomen alsof je het allemaal zelf bedacht hebt, dan ben je al veel te ver heen. Omdat ik de beroerdste niet ben vond ik het opeens ook allemaal wat zielig. ‘Ze wil kennelijk heel erg graag schrijven en dat lukt niet op eigen kracht. Laat me nu eens een keer begripvol zijn. Mededogen hebben. Goed doen.’ Dit dacht ik allemaal toen ik het wat liet bezinken.

Ik steeg bijna op, ZO verlicht voelde ik me door deze spirituele gedachtegang.

Omdat je bepaalde dingen in het leven niet tegen kunt houden heb ik nu dan maar besloten me erbij neer te leggen.
‘Het is goed mevrouw X.!’ zou ik haar in een persoonlijk berichtje willen schrijven, maar dat hoeft niet. Ze leest het ook wel vanaf mijn blog.
Dus beste mevrouw X.: het mag. Ga je gang. Copy & Paste dat het een lieve lust is. Ik heb echter wel één klein verzoek en dat is dat je éérst het onderstaande bericht op je Facebook-pagina plakt. Als je dat doet dan hoor je mij er verder niet over, beloofd.
Hier komt de tekst:

———————–
Mein Bekentenis

Lievste Liefste Feesboekfrienden
Het momend is gekoomen dat ik eerlijk met julie wil sijn en ieds iets wil opbiegten. De afcheloopen teiden tijden hebben julie vreezelijk moeten laggen om mein verhalen en julie hebben dese ook heel veel geliket. Hierfoor was ik heel blei en dat vont ik heel leuck. Maar tog, tog knaagde ieds iets aan mei mij. Ietds Iets sei mei dat ik nied goet besig was. En daarom wil ik met julie in het rijne komen.
De ferhalen waar julie so om gelaggen hebben hep ik nied gesgreven gesgreefen geschreven. Die verhaalen sijn fan iemant anders. Ik hat het self niet so kunnen doen – niet so goet in ellek gefal. Die ferhalen hep ik van iemant gejat omdat ik altijt dagt: ‘beeter goet gejat dan slegt bedagt.’ Tog merk ik dat ik mei daar nied fein fijn bei foel.
Het speit me als ik julie teleurgestelt hep maar EEN ding beloof ik plegtig: vanaf heden sullen feel van de ferhaalen EGT door mei gesgreven worden!
Kusje en ik houw van julie. En wees asjebliefd niet boos op mei. Ik kon de verlijding niet weerstaan en het was so fein om me even biesonder te foelen… even spesjaal te foelen.. ach ja…’

———————-

Daaag mevrouw X.! Laat je wel even weten hoeveel ‘Likes’ je hierop krijgt?!? Grrmbll grrrbbmmll…..