Het winkelende echtpaar

Hallo dagboek!
Opeens is het nieuwe jaar alweer twee weken oud, het is niet normaal zo snel als het gaat. Als de komende weken ook weer zo snel voorbij gaan dan is het jaar vlug om en dat hoop ik echt niet, het is nu al zorgwekkend genoeg. Goed, ik heb lang niet geschreven en is het hoog tijd voor mijn dagboek waarbij ik begin de:

De Heksenjacht & Oudejaarsdag
Oom H. en buuf Annie zijn net weg. ‘Hebben jullie in de gaten dat er een heksenjacht in Nederland gaande is tegen ouderen die zogenaamd huizen bezet houden?’ zei oom H. ‘Het is verschrikkelijk wat er in dit land gebeurt, deze permanente ophitserij. Vanwege het feit dat er geen visie is – want ja, visie is als een olifant die in de weg staat volgens Rutte – kon er 20 jaar geleden kennelijk niet bedacht worden dat er op een dag deze woningnood zou ontstaan en alwéér worden de ouderen geslachtofferd.’
Man knikte. ‘En waarom het verboden is om permanent vakantiewoningen te bewonen is me ook een raadsel – dat zou in één klap direct veel problemen oplossen. Het is vreemd.’
‘Vreemd?? Het is stuitend! Het is om te kótsen’ brulde oom H.
Buuf Annie maakte sussende geluidjes en wreef oom H. over z’n rug. Pa nam nog een appelflap en ik een slokje hennepthee in een armzalige poging mijn op hol geslagen hormoonhuishouding te kalmeren. Ik voelde me weer opgejaagd en nerveus en verlangde naar een grote bel cognac maar de ervaring heeft me inmiddels geleerd dat die oplossing maar tijdelijk soelaas biedt. De tol die ik daarvoor moet betalen is me net iets te hoog, laat staan na een dubbele bel cognac. Hennepthee dus. Jezus.

20.13 uur. De schaal met appelflappen is al aardig leeg. Pa, man en ik gaan zo scrabbelen. Moet hele tijd aan moe en broer denken, aan de gezellige oudejaarsavonden van vroeger. Vroeger, toen ik dacht dat al dat soort avonden heel gewoon waren. Kon ik zo’n avond maar weer even overdoen dagboek. Kon dat maar.
02.00 uur. Het vuurwerkverbod werd bijzonder uitbundig gevierd. Tja.

De annexatie van Den Helder
Het is dinsdag 11 januari en ik luister, terwijl ik me aan het verbijten ben, met een half oor naar het programma M. waarin om de haverklap de term ‘oorlog’ valt. Wat is er toch aan de hand dagboek? Is het de bedoeling dat we ons geestelijk voorbereiden op een oorlog? En waar ging het ook alweer over? O ja, over het westen dat graag de Oekraïne wil hebben om lekker dicht bij de grens van Rusland te komen, gewoon om te pesten. Als Oekraïne bij de NAVO komt wordt de Krim – waar de vloot van Poetin ligt – onderdeel van West-Europa en daar heeft Poetin weinig trek in. Logisch. Het zou hetzelfde zijn als Engeland Den Helder – waar onze vloot ligt – claimt.

Bedankt Rutte!
Ik las zojuist dat het Duitse stadje Kleef onze minister-president Rutte zeer dankbaar is. ‘Jullie lockdown is booster voor onze omzet’ zeggen ze, net zoals ze dat feitelijk in elke andere stad vlak buiten de Nederlandse grens zeggen. Kan iemand me uitleggen waarom in andere landen alles open is behalve hier?
‘Het enige dat ik kan bedenken is dat er op de achtergrond eindelijk eens schoon schip gemaakt wordt’ zei de man van vriendin M. toen ik dit voorlegde.
Vriendin M. kreunde hoorbaar.
‘Wat nou?’ stoof man van M op. ‘Jij weet toch ook wel dat Nederland ondertussen een narcostaat is? Dat de overheid het gevecht tegen criminaliteit allang verloren heeft? Dat de onderwereld inmiddels de boventoon voert?’
‘Gezellig boel is het hier weer’ verzuchtte M.

Lekker bezig
Man en ik maakten vanmiddag een lange wandeling in het stadje maar dagboek: het is shocking, zo hard als er op de Noorderhaven gereden wordt. Ik heb zeker DRIE auto’s gezien die minstens 80km reden en ik hoorde van een van de buurtbewoners dat er niets definitiefs aan gedaan wordt.
‘Gewoon wat pappen en nathouden, meer niet’ verzuchtte een wanhopige bewoner.
Namens de buurtbewoners dus: bedankt gemeente, voor het wegkijken. Lekker bezig.

Genoeg
Ik heb zojuist zoiets leuks meegemaakt in de Albert Heijn dagboek. Ik stond bij een schap naast een mevrouw en aan het begin van het schap verscheen een man. Kennelijk hoorde hij bij de vrouw naast me want hij riep: ‘Kom je? Het is nu genoeg geweest’ waarna ze naar hem toeliep.
‘Ze ging nog naar hem toe ook!!!’ zei ik tegen man bij thuiskomst. ‘Ik denk dat ik permanent in de winkel zou blijven als jij mij op die manier zou roepen. Het idee alleen al!’

Man glimlachte opgewekt. ‘Ik stel voor dat we morgen gauw naar AH gaan. Plus, Lidl of Aldi zijn trouwens ook goed hoor. Ik wil dat heel graag toch even proberen.’ Hij wreef verheugd in zijn handen.
Hm.

 

4 Vinden dit leuk!
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Abonneer je op dit blog

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Volgen kan ook!
Follow De Rebelse Huisvrouw on WordPress.com
Archieven

Blogroll

Leuke Links

%d bloggers liken dit: