Zondag 15-06
Rest van de avond heerlijk op de bank gehangen. Breaking Bad gekeken.

Maandag 16-06
Was gedaan. Dochter stormde later woest m’n kamer binnen. ‘Waarmee heb jij mijn trui gewassen?’ Ze krijste bijna. ‘Eerst was hij beige en nu is hij grijs. Heb je hem met zwarte spullen gewassen?’
Probeerde neutraal te kijken. Dochter beende woedend weg. ‘Elke keer is mijn kleding anders’, riep ze nog. Wou eigenlijk zeggen: ‘Dat is juist handig, dan heb je steeds iets nieuws.’ Hield evenwel mijn mond.

Dinsdag 17-06
Naar stadje toe met manlief, flinke wandeling gemaakt. Op terrasje gezeten. Naar huis, verder in de tuin. Had weinig zin om te schrijven vandaag. Gebeurt zelden. ‘Misschien heb je al je kruit verschoten?’, opperde vriendin K. ‘Dat gebeurt soms heb ik begrepen.’
‘Dit gaat heus wel over hoor’, snauwde ik vinnig. ‘Alle grote schrijvers hebben hier wel eens last van. Dat heet een writer’s block.’ K. keek bezorgd.

Aardbeien met slagroom gegeten. Vers geklopte slagroom. Heerlijk. Veel lekkerder dan zo’n spuitbus. Heb het met de mixer geklopt, ging goed. Dacht altijd dat het handmatig, met een garde, moest. Deed het daarom nooit. Gaat een wereld voor me open.

Woensdag 18-06
Gewerkt. Me mateloos opgewonden over de 20% loonsverhoging die de bankiers weer cadeau krijgen. Schandalig. Komt er nooit een eind aan dit gegraai? Aan dit geparasiteer op de samenleving? En de politiek zwijgt. Wat een gotspe.

Gewerkt. Voetbal, Nederland-Australië. Op het werk met groep collega’s gekeken. Zat eigenlijk grootste deel van de tijd met vriendin/collega E. buiten op terras aan de wijn.
Daarna met E. naar huis. Rest van de avond bij haar in de tuin gezeten.

Donderdag 19-06
Ging te laat naar bed met veel te veel wijn op en werd goddomme om 06.10 uur wakker terwijl ik juist laat kon beginnen. Hoefde eigenlijk pas om 10.00 uur op. Kon de slaap niet meer vatten. Vreselijk. Naar het werk gestrompeld. Was rest van de dag redelijk brak. Laat thuis, ging bijna direct naar bed, Kon toen niet slapen. Wat een ellende.

Vrijdag 20-06
Heerlijk dagje. Wat in de tuin en in huis gerommeld, meer niet. ’s Avonds wel even naar het stadje – de lucht was zo mooi, wou wat foto’s maken. Zalm gegeten. En een salade. Ook weer grote bak aardbeien gegeten. Met verse slagroom.

Zaterdag 21-06
Langste dag. Vanaf nu gaat het weer bergafwaarts voor wat het licht betreft. ’s Avonds met vriendin S. naar strandpaviljoen. Toen we om 22.45 uur weggingen was het nog licht, geweldig. Nog een tijd door Harlingen gefietst, gewoon, voor de gezelligheid. Was leuk.
Weer aardbeien met slagroom gegeten. Moet uitkijken want dat spul is natuurlijk een caloriebom maar God, wat is het  lekker.

Zondag 22-06
Zou eigenlijk nog even in de tuin werken maar wil ook even blijven schrijven vandaag. Ben begonnen aan een historische roman. Een familiedrama in 130 delen. Hier een kleine passage:

————–

Oldenzaal, september 1792
…Even viel er een stilte. ‘Pa, ik heb je advies nodig’, zei ze toen. ‘Ik voel me ZO gekwetst en beledigd. Die gemeenheid, die vreselijke jaloezie – dit is werkelijk TE erg. Dat had ik nooit verwacht.’
De oude man was bezig zijn pijpje te stoppen en knikte bedaard. Hij leek in gedachten verzonken. Uiteindelijk keek hij op. Zijn lieve blauwe ogen bestudeerden het gelaat van zijn dochter.
‘Je mag het gerust weten meiske: je moeder en ik keuren jouw gedrag niet goed’ antwoordde hij. ‘ Weet je wat het is: in het leven heb je actie en reactie. Jouw actie was niet zo fraai. En het tijdstip waarop was natuurlijk schunnig’ verzuchtte hij. Hij keek verdrietig.
‘Maar pa, die reactie van die meid?’ Ze spuwde het uit: die meid. ‘ZO een reactie? Dat kan toch niet? Dat is toch ongehoord?’
‘Haar reactie was inderdaad heftig’ knikte pa terwijl hij de vlam in de pijp stak en genietend een trekje nam. ‘Maar wel begrijpelijk. Probeer hand in eigen boezem te steken lieverd’, glimlachte de man toegeeflijk. ‘Dan kom je al een heel eind. Ben je het met me eens ma?’ vroeg de oude man aan zijn vrouw die op dat moment juist binnenkwam met een stapel wasgoed in de armen.
‘Nou en of pa’, knikte ze bevestigend. ‘Ik ben het helemaal met je eens.’  Ma ging zitten en wierp een bezorgde blik op haar dochter.

————–

Ga nu weer verder met mijn roman. Dit is een passage uit hoofdstuk 2. Zal hier af en toe enkele regels uit publiceren. Dat is goed voor de verkoop straks.