Harlingen, herfst 2013Nee, bovenstaande foto heeft niets te maken met onderstaande tekst. Is eigenlijk gewoon voor de gezelligheid, puur decoratief en heeft verder geen enkel nut. Nu vraag je je natuurlijk af: waarom plaats je die foto dan? Dat zou je je kunnen afvragen ja. Geen idee. Omdat ik zojuist wat foto’s aan het uitzoeken was en toen dacht: ach, kom, laat me die foto er eens bijdoen.

Zo, dat was weer een heftige inleiding. Op het stompzinnige af en volkomen overbodig. Je vraagt je af waarom een mens soms zoveel tekst verbruikt gebruikt als het toch geen enkel doel dient.

Dan maar even wat anders want dat geouwehoer slaat nergens op. Het doet me denken aan een mop over een boer en een knecht die al twintig…. Ja, nee, nu even niet. Die bewaar ik wel voor een volgende keer als ik ECHT niets te melden heb maar ik heb nu wel iets te melden.

Ik heb namelijk een interessante ontdekking gedaan. Ik heb iets ontdekt dat ik eigenlijk al heel lang vermoedde maar nu twijfel ik niet meer: er zit iets in het drinkwater waardoor mensen die er bevattelijk voor zijn, compleet doordraaien. Het kan haast niet anders! Ik twijfelde echt al geruime tijd, maar nu niet meer. Dank zij ‘Het Familiediner’.

Ik had dit programma nog nooit gezien. Ongelooflijk maar waar. Er zijn veel programma’s die ik nog nooit gezien heb, vanwege het simpele feit dat ik zelden t.v. kijk. Ik heb, vooral als ik naar de Nederlandse t.v. kijk, het gevoel dat veel zenders een wedstrijdje doen in ‘Wie Kan het Onnozelste of Banaalste programma aan het Volk voorschotelen’ en daar heb ik niet zoveel trek in, maar goed, dat is een persoonlijk iets.

Hoe dan ook: ik was vroeg op gisterochtend. Om 05.50 uur werd ik wakker en ik was klaarwakker. Ik kon niet meer slapen. Nu ga ik al een paar avonden redelijk op tijd naar bed zonder ook maar één glas alcohol achter de kiezen en dat heeft dan na een dag of wat een gunstig effect. Ik sloop de trap af, installeerde me op de bank onder een plaid en ging eens kijken wat Uitzending Gemist allemaal te bieden had. Zo kwam ik dus bij ‘Het Familiediner.’ Ik besloot eens kijken naar een oude uitzending waarbij twee zusjes ruzie hadden gekregen om een fotolijstje. Je hoort het goed. Een fotolijstje. De ene zus vond dat ZIJ op het idee gekomen was om hun oude moeder op haar verjaardag een fotolijst te geven (ja, natuurlijk met daarin een foto van de kinderen en kleinkinderen, het ging niet alleen om die lijst!!) en was boos toen de andere zus moeder ‘achter haar rug om’ een fotolijstje gaf. Ik zal het niet helemaal goed vertellen denk ik, want het ging mijn verstand alweer te boven. Enfin: het escaleerde finaal want de zus die vond dat haar idee was gepikt wou haar andere zus nooit meer zien. Einde verhaal.

Ik dacht: ‘wat begrijp ik hier niet?’ En ik dacht: ‘hoe kan het dat mensen boos kunnen worden omdat ze vinden dat hun idee gepikt is? Hoe kun definitief afscheid nemen van je zus om een idee? Om een ranzig iets als een fotolijstje? Om een onnozele ruzie?’
Toen wist ik het. Het ligt aan het drinkwater. Er zal een stofje inzitten waar mensen gevoelig voor zijn en dat ervoor zorgt dat ze niet meer normaal met elkaar kunnen communiceren. Dankzij dat stofje zeggen ze: ‘Ik neem voor altijd afscheid van mijn zus.’ Een normaal mens doet dat niet, maar deze mensen kunnen er niets aan doen.

Eigenlijk een raar fenomeen: als mensen niet met elkaar kunnen of mogen communiceren dan gaan ze dood (zie foto hier links) en als ze wél met elkaar kunnen of mogen communiceren, slaan ze elkaar de hersens in en verklaren ze elkaar de oorlog. Ik snap het allemaal niet meer. Zal wel aan het drinkwater liggen.