Terschelling

Terschelling

Het was een kleine deceptie vandaag toen ik aan dochterlief vroeg: ‘wat zou je meenemen naar een onbewoond eiland?’
Ik wist voor mezelf wel wat ik mee zou nemen:

Washandjes
Handdoeken
Badlakens
Ondergoed
BH ‘s
Hemdjes
T shirts
T shirts L. mouw
Korte broeken
Lange broeken
Rokjes
Sokken
Vesten
Truien
Jurken
Jassen
Overhemden
Blouse
Pyjama
Schoenen
Wandelschoenen
Slippers
Nachthemden
Petten
Zwemkleding
Theedoek
Zonnebrillen
Regenkleding
Keukenschort
Vaatdoeken
Pannenlappen

Zo, ik denk dat ik er voor wat betreft het linnengoed wel ben.
Verder zou ik natuurlijk ook wat toiletartikelen meenemen:
Tampons
Inlegkruisjes
Zeep
Tandpasta
Tandenborstel
Kam/borstel
Toilettas
Scheermesjes
Handcrème
Nagelknipper
Nagelvijl
WC papier
Zakdoeken
Lippencrème
Zonnebrand
Aftersun
Crème
Deodorant
Haargel
Shampoo
Nachtcème
Parfum

En ik zou ook wat keukenspulletjes meenemen:
Emmer
Afwasteil
Afwasborstel
Afwassponsje
Afwasmiddel
Zakmes
Vuilniszakken
Boterhamzakjes
Keukenrol
Pannenset
Borden plat
Borden diep
Borden ontbijt
Vlabakjes
Bekers
Glazen
Opdekschaal
Thermoskan
Bestek
Garde
Broodmes
Vleesmes
Schaar
Opscheplepels
Pollepels
Slabestek
Blikopener
Aardappelmes
Kaasschaaf
Snijplank
Onderzetters
Watertankje
Waterkoker
Pannenkoekspatel

En dan natuurlijk het aller- allerbelangrijkste: boeken. Heel, heel veel boeken. En daarnaast ook nog…

O My God. Waar ben ik in Hemelsnaam mee bezig. Dat hoopt op een dag een boek te schrijven maar komt niet verder dan een boodschappenlijstje. Volgens mij is dit wel een van mijn diepste dieptepunten.

Afgezien van het feit dat dit totaal nergens over gaat dwaal ik ook nog eens behoorlijk af want ik begon dit stukje met de kleine deceptie die ik kreeg toen ik aan mijn dochter vroeg: ‘wat zou je meenemen naar een onbewoond eiland?’

Haar antwoord was verbijsterend: ‘een spiegel en een pincet.’ Klaar. Meer niet. Ongelovig staarde ik haar aan.
‘Hoe bedoel je: een spiegel en een pincet?’ Serieus, ik had echt wat meer diepgang verwacht. Dit vond ik toch tamelijk oppervlakkig.

‘Nou ja’ legde ze uit. ‘Die boeken heb je op een dag allemaal wel gelezen, dan weet je dat wel. Maar met zo’n pincet verveel je je nooit. Want je hebt altijd haar op je armen of benen of waar dan ook en het is een leuk tijdverdrijf. Met zo’n pincet blijf je wel bezig.’ Ik moet toegeven: ik was wat ontgoocheld. Was DIT nu het resultaat van mijn opvoeding?? Een spiegel en een pincet???

Ik ga slapen. Hoop dat het lukt want de slaapkamer is aardig warm. Is het trouwens niet opvallend dat, sinds de Kamer met reces is, we alleen maar mooi weer hebben? Volgens mij is dit symbolisch – de donkere wolken die boven ons hangen zijn letterlijk en figuurlijk – tijdelijk – verdwenen. Ik ga dit voor de aardigheid eens in de gaten houden. Als het noodweer losbreekt op het moment dat de Kamer terugkeert en zich weer bezig gaat houden met het spelletje ‘hoe-gaan-we-het-volk-de-centjes-afhandig-maken’ dan weet ik voldoende.