Vrijdag 27-01
Lief dagboek,
Met vriendin B. stadje in. B. en ik hebben uren bij Levels gezeten en voerden diepzinnige gesprekken over de mensheid en de wereld waarbij ik aan het eind concludeerde: ‘De mensheid is tot op het bot verrot’. Ben er eigenlijk niet helemaal achter of B. het met me eens is, dat komt de volgende keer wel. Daarna gingen we oordopjes kopen. ‘Het is óf oordopjes óf mijn man moet eruit’ legde ze uit. ‘s Avonds kwamen dochter & vriend. Ik had het kind al heel lang niet gezien – we hebben tot diep in de nacht aan tafel gezeten en bijgepraat.

Ben trouwens begonnen met gezichtsyoga. Op die manier kan ik toch nog tegen m’n omgeving zeggen dat ik een vorm van sport beoefen en bovendien: zo blijft de boel wat langer glad en strak. In een wereld waar het alleen maar om het uiterlijk gaat kan dat nooit kwaad.

Zaterdag 28-01
Goed nieuws dagboek: nu gaat Pechtold óók met geld strooien! Nee, niet met 1000 euro zoals Rutte ooit ten tijde van de verkiezingen beloofde maar met 500 euro. ‘Dan is de leugen de helft kleiner’ zal de man geredeneerd hebben. Je moet ten slotte de schade altijd zien te beperken.

Vriendin G is door de crisis thuis (man die vreemdgaat en een op handen zijnde scheiding) behoorlijk wat kilo’s kwijtgeraakt. ‘Dat is een voordeel van deze situatie’ zei G. stralend. Ze vertelde dat haar buurvrouw vanochtend een opmerking maakte over haar verloren kilo’s. ‘Mwah’, had buuf weifelend gezegd. ‘Toen je dikker was vond ik je leuker – om eerlijk te zijn vind ik dat je er slecht uitziet’. (Buuf kampt zelf met een lichte vorm van obesitas en háát iedereen onder de 90 kilo).
G. had enigszins pinnig geantwoord: ‘Dat kan ik me indenken – naast jou weldoorvoede lijf ziet iedereen er slecht uit’. Nu is de buurvrouw boos.
Vrouwen.

Zondag 29-01
‘s Middags kwamen oom H. en buurvrouw Annie (zijn vriendin) kopje thee drinken. ‘Ik vind jouw oom wat paranoia af en toe’ zei buurvrouw Annie. Ze lachte erbij dagboek, maar haar blik was een klein beetje zorgelijk. ‘Hij is ervan overtuigd dat er constant gesproken wordt over hackers zodat het pad geplaveid wordt om het web te zuiveren. ‘Let maar op’ zei hij gisteren. ‘Binnenkort krijgen we alleen maar te lezen wat de overheid wil dat we lezen. We zullen ongemerkt te maken krijgen met censuur van de bovenste plank’.
Oom H. snoof. ‘Lach maar’ zei hij. ‘Je zal zien dat ik gelijk krijg. Ik heb jaren geleden ook eens geroepen dat de overheid de pensioenpotten leeg zouden roven en dat gebeurt nu ten slotte ook’.

Maandag 30-01
19.20 uur. Op dit moment zit mijn pompoenlasagne in de oven. Vriendin M. keek verheugd toen ik vertelde wat ik ging eten. ‘Hoe maak je dat?’ wilde ze weten.
‘Simpel’, legde ik uit. ‘Je snijdt wat plakken pompoen, daar bovenop knal je je rul gebakken gehakt en nog meer plakken pompoen en dat mik je in de oven’.
Vriendin M. keek me ontzet aan. ‘Jij maakt er wel een feestje van he?’ mompelde ze.

‘s Avonds Jinek gezien waar Jette Klijnsma een van de gasten was. Ik vond haar eigenlijk wel sympathiek. Toen ik daar over nadacht realiseerde ik me: ‘Zo werkt dat dus met wolven en schaapskleren. Sympathiek. Tja. Dat is het verraderlijke, je tuint er met open ogen in’.
Schrok van negatieve gedachte.

Woensdag 01-02
Ja hoor, in het Aarde Paradijs dat Nederland heet adviseert het Ministerie van Veiligheid & Justitie aan het volgende kabinet om meer gevangenissen te sluiten en extra cipiers te ontslaan. Hoezo Ministerie van Veiligheid & Justitie? Noem jezelf in liever Ministerie der Bassies & Adriaans, dan ben je tenminste wat geloofwaardiger.

Donderdag 02-02
Vanmiddag dagboek, reed ik over de Kimswerderweg en werd in verband met de werkzaamheden tegengehouden door een vrolijk lachende verkeersregelaar met lang haar. Ik glimlachte terug en reed even later verder. Na een paar seconden betrapte ik mezelf erop dat ik nog steeds glimlachte. ‘Is dit het effect van een vriendelijk lachend gezicht?’ vroeg ik me af. Ik vond het een verbijsterende ontdekking. Stel je voor dat we allemaal naar elkaar zouden glimlachen, zou iedereen dan uiteindelijk een stuk vrolijker door het leven gaan? Ik heb me voorgenomen dat voortaan vaker te doen: mensen lachend aankijken. Zo lever ik op mijn manier misschien een bijdrage aan een mooiere wereld. En het is nog goed voor m’n gezichtsspieren ook.