Vandaag was het al met al een enerverende dag. Eerst heb ik eindeloos getelefoneerd met KPN en T-Mobile. Op zich waren die gesprekken al een blog waard maar ik kan het geestelijk niet opbrengen. Ik zou er alleen maar heel hard van gaan huilen. Waar het op neerkomt is het volgende: op 19 juni besloot ik over te stappen op T-Mobile.

De wil was aanwezig, de aanvraag werd ingediend en alles werd in werking gezet maar het overstappen is vandaag de dag nog steeds niet gelukt.
Just for the fun of it hier toch een korte weergave van de gesprekken die ik vanochtend gevoerd heb:

‘Tring tring’ (geluid van de telefoon die overgaat wanneer ik T-Mobile bel)
Ik: ‘Goedendag. Ik probeer sinds juni klant bij jullie te worden maar dit schijnt maar niet te lukken. Heeft u ook enig idee hoe dat kan of bent u gewoon heel erg selectief en wilt u niet iedereen als klant?’
T-Mobile: ‘Wat is precies het probleem mevrouw?’
Ik: ‘Het probleem is dat ik in juni al aangegeven heb dat ik klant bij u wou worden en T-Mobile mijn opzegging zou regelen bij KPN. Ook zou mijn nummerbehoud bij KPN voor mij aangevraagd worden. We zijn inmiddels bijna vier maanden verder maar ik zit nog steeds bij KPN.’
T-Mobile: ‘Aha. Ik ga eens even voor u kijken mevrouw.’
Ik: ‘Dat zou fijn zijn maar hoogstwaarschijnlijk kunt u hier niets van vinden in uw systeem. Toen ik enkele weken geleden belde met dezelfde klacht stond er namelijk ook niets over in het systeem. Dat is het meest frappante van deze zaak: ik kan bellen wat ik wil, maar er komt niets in het systeem te staan.’
T-Mobile: ‘Nou, dat is niet helemaal waar mevrouw. Hier zie ik al iets. Aha! Ik zie het al. We hebben het inmiddels geprobeerd te regelen bij KPN maar KPN heeft uw nummerbehoud afgekeurd!!’
Ik: ‘O? En waarom word ik hiervan niet op de hoogte gesteld? Dat zou wel fijn zijn ziet u.’
T-Mobile: ‘Jaaaaa…. Ja, dat zou zeker fijn zijn. Ik weet het ook niet.’
Ik: ‘En nu?’
T-Mobile: ‘U moet KPN bellen en vragen waarom ze de aanvraag afgekeurd hebben. KPN moet ons dan bellen – misschien kunt u aan ze vragen of ze, als duidelijk is waar het aan ligt, contact met ons op willen nemen.’

‘Tring tring’ (geluid van de telefoon die overgaat wanneer ik KPN bel)
Ik: ‘Goedendag. Kunt u me vertellen waarom de aanvraag die gedaan is door T-Mobile om mijn nummer te behouden afgekeurd is?’
KPN: ‘Ik ga eens even voor u kijken mevrouw. AHA!!! Ik zie het al! T-Mobile heeft een tikfoutje gemaakt! Waar een 4 moest staan, staat nu een 5. Het nummer van de simkaart en uw mobiele nummer correspondeerden daardoor niet met elkaar.’
Ik: ‘Wilt u in Godsnaam T-Mobile bellen en dit even met ze regelen? Sinds juni heb ik hier al zo’n kleine 3000 telefoontjes aan gewijd.’
KPN: ‘Nee mevrouw, dat doen we niet. T-Mobile moet opnieuw een aanvraag bij ons indienen maar dan zonder tikfout.’

Hoe flauw wil je het hebben.

Enfin. Dat ging nog wel 2 uur zo door. Het was vreselijk. Daarna moest me haasten om de uitslag te halen van mijn mammogram die de afgelopen maandag gemaakt is. Zes maanden geleden is het alweer dat ik zo in de rats zat en nu zag het er goed uit maar ze willen toch dat ik over zes maanden WEER een mammogram laat maken. Vervolgens moest ik naar de tandarts die me opgewekt vertelde dat ik een wortelkanaalbehandeling nodig heb.

Toch, in al deze narigheid 😀 heb ik ook nog gelachen. Dat was om een bijzonder scherpe opmerking van dochterlief zojuist. Het kind wordt binnenkort 16 en ik keek haar weemoedig aan.
‘Zestien!’ verzuchtte ik. ‘Zestien! Wat is het toch snel gegaan. Zestien! Als je een jaar of veertig bent ga ik je uitgebreid vertellen wat ík allemaal deed toen ik een jaar of 15, 16 was. Nu niet. Pedagogisch gezien lijkt me dat niet verstandig.’

Dochterlief knikte wijs. ‘Dat is goed mam’ glimlachte ze liefdevol. ‘Dat is goed. Als IK een jaar of veertig ben, vertel ik jou ook wat ik deed toen ik een jaar of 15, 16 was. Nu even niet. Dat lijkt me ook niet zo verstandig.’

We keken elkaar aan en lachten. En opeens vond ik dat gedoe met T-Mobile en KPN helemaal niet erg meer.