De Kerstboom

‘Ik heb de laatste dagen een paar keer gehoord dat we onze triple AAA status kwijt zijn Hendrik-Jan, maar wat betekent dat nou eigenlijk?’, vroeg Afke op een natte en winderige vrijdagavond. Ze stond op haar tenen en was bezig de kerstboom op te tuigen die Hendrik-Jan die middag van zolder had gehaald.

Hendrik-Jan Doordouwer legde zijn Harlinger Courant neer en een grimmig lachje speelde om zijn mond.
‘Dat betekent feitelijk alleen maar dat het falen van Mark Rutte compleet is Afke. Dat betekent dat de wanhopige pogingen die de man doet om het begrotingstekort te doen laten slinken faalt. Dat betekent dat de staatsschuld niet krimpt. Dat betekent dat de groei niet aantrekt. Eigenlijk betekent het dat de man onzin heeft lopen uitkramen de afgelopen drie jaar en alleen maar bezig geweest is met de samenleving te slopen.’

Hendrik-Jan zuchtte diep en dook hoofdschuddend weer in zijn krantje. Hij merkte dat hij zich begon op te winden en dat was natuurlijk zinloos.

‘Je klinkt wel wat negatief lieve’, vond Afke die een mooie rode bal in de boom hing. ‘Ik blijf erbij dat Mark Rutte een leuke man is die gewoon zijn best doet.’
Hendrik-Jan verslikte zich haast van pure narigheid. ‘Afke, ik geloof dat je geen idee hebt van wat zich in dit land afspeelt. Weet je hoeveel werkelozen we hier nu hebben? Weet je hoe moeilijk het voor veel mensen is om hier nog een baan te vinden? En weet je hoeveel nieuwe honderdduizenden toekomstige werklozen aan de grens staan? Dankzij die Mark die jij zo leuk vindt?’

Afke deed haar mond open om hier iets op te zeggen maar Hendrik-Jan was niet te stuiten.
‘Gisteravond zat ik met Jan-Willem bij De Weinstube Afke’, riep hij en het was duidelijk dat hij een punt wou maken. ‘Zijn zoon kan geen werk vinden. Die jongen loopt momenteel alle tuinderijen af met de vraag of hij daar kan werken. Weet je wat ze doodleuk tegen hem zeggen? Dat ze liever Polen hebben. En dan de grenzen opengooien om nog eens 800.000 mensen binnen te halen? Ik vind het onverantwoord. Echt. En dan mag je Mark nog zo leuk en knap vinden, ik vind het een grof schandaal zoals de zogenaamde politieke elite met mensen omgaat en ik snap niet dat…’

‘Ja ja ja, kalm maar’, suste Afke Hendrik-Jan. Wat wond die man zich weer op zeg.  ‘Ik wil alleen maar even zeggen dat ik vind dat we niets te mopperen hebben.’
Ze knipte de lichtjes van de kerstboom aan en deed een stap achteruit om het boompje te bewonderen. ‘Kijk eens lieve, hoe vind je hem?’

Hendrik-Jan keek op en zag Afke glunderend naast het boompje staan. Het licht wierp een zachte gloed op haar stralende gezichtje dat werd omlijst door lange blonde krullen en zoals ze daar stond in die strakke spijkerbroek met haar witte trui leek ze op een engel.

‘Ik neem je mee uit eten Afke’, zei Hendrik-Jan terwijl hij zijn krantje dichtvouwde. ‘Op de een of andere manier vind ik dat we wat te vieren hebben.’
Afke keek hem opgetogen aan. ‘Gezellig! Ik ga me even klaarmaken!’
Terwijl Afke neuriënd naar boven liep keek Hendrik-Jan Doordouwer peinzend naar de mooie kerstboom. Afke had gelijk. Zo slecht hadden ze het niet. Zijn blik viel op het goudkleurige vogeltje in de boom en opeens voelde hij zich een beetje ontroerd.
‘Afke?’, brulde hij naar boven. ‘Het boompje is prachtig, werkelijk waar.’ Afkes blije lach deed hem glimlachen. Met een onverklaarbaar opgewekt gevoel stond Hendrik-Jan Doordouwer fluitend op uit zijn stoel. Hij moest zich ook maar eens gaan klaarmaken voor de avond.

————–

Hendrik-Jan Doordouwer verschijnt om de week in de Harlinger Courant. Hij moppert heel wat af maar gelukkig is daar Afke die hem altijd wel weer uit de put weet te trekken. Hoewel…..

  Vind dit leuk!
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin

22 reacties op “De Kerstboom”

  1. De scharnieren kraken

    tegen de oude poorten van Europa, alleen of met hun gezin
    staan miljoenen wanhopig te duwen
    waarvan velen geen geweld schuwen
    armoede en angst verleggen grenzen, dit is slechts het begin

    En de boer, hij kapte Kerstboompjes… 🙂
    Weer knap geschreven, Rebelleke!
    Lenjef

    1. Rebelse Huisvrouw

      Wat is deze mooi Lenjef. Prachtig. Een tragisch verhaal in een paar regels – ik kreeg er direct beeld bij. Heel knap!

  2. Zo gaat het op vele plekken ’these days’ in ons landje. We wijzen naar Mark Rutte en vergeten dat die in een kabinet zit met de PvdA, toch per definitie een partij die zou moeten opkomen voor de Nederlandse arbeiders, maar dat dus niet doet. Net zo min als voor de ouderen en uitkeringstrekkers. Daarbij, de begrotingsschuld los je niet op met lastenverhogingen, maar door echt een keer te bezuinigen. Daar komt dit kabinet niet aan toe….helaas, en dus deel ik de boosheid van de hoofdpersoon in het verhaal…

  3. Ach ja, ook Mark Rutte moet roeien met de riemen die z’n voorgangers achtegelaten hebben en daar kan hij inderdaad niet echt goed mee overweg…. maar uit de sfeer van het verhaal denk ik toch dat Hendrik Jan en Afke de deur niet uitgekomen zijn ……

  4. HJ heeft natuurlijk gelijk. Maar Afke aan de andere kant ook: gelukkig hebben zij het nog niet zo slecht. En ze hebben elkaar, terwijl ik denk dat Mark de kerstdagen een beetje eenzaam (en alleen) gaat doorbrengen … 😉

  5. Mooi het positieve wint het van het negatieve 😀

    We mogen van geluk spreken dat wat Afke zegt “zo slecht hebben we het toch niet”, dat het voor vele ook zo mag blijven. Dat er toch verbetering mag komen voor mensen die wel al de ellende voelen vh bewind Rutte/Samson, want bij vele is het wel schrijnend.

  6. Ik mis je pit in dit verhaal.
    En dan ook nog de vervelende bijkomstigheid dat je ManB op het idee hebt gebracht een kerstboom op te tuigen. Wij hebben hier ook altijd woorden over politiek, want ik snap er ook niets van, en dat hou ik zo.

  7. Die Mark, ik zie nog dat fimpje waarin hij ons probeert te stimuleren toch vooral te gaan consumeren. Maar dat DOEN wij niet. Wij laten gewoon zijn economisch systeem in de soep lopen. Dus is dat triple AAA verlies onze schuld. Wij verdienen Mark niet. Hij is TE goed voor ons. En daarom stel ik voor: stem niet meer op Mark want wij zijn te klein voor hem. Laat ons eerst eens auto’s, huizen, schroefboormachines, koelkasten, Multifunctionele TV-computer-DVD installaties, nog een auto en hup, een tweede huis gaan kopen. Ook al heb je het geld niet, toch kopen. Zelfs al ben je straatarm…kopen, we hebben toch voedselbanken, nou kom op dan. Want alleen ZO redden we het economisch systeem, door te kopen, kopen, kopen. Omdat de Mediamarkt, de hypotheekadviseurs en de Gamma dan weer meer winst gaan maken. En daarna kunnen ze fijn veel beter voor ons zorgen.

    Leve Mark. Maar ik stem niet op hem. Ik verdien hem niet!! Ik ben te dom, te armzalig en dus snap ik Mark niet. Ook de andere partijen zijn te groot voor mij.
    Dus moet ik het maar doen met Roemer.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Abonneer je op dit blog

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Volgen kan ook!
Follow De Rebelse Huisvrouw on WordPress.com
Archieven

Blogroll

Leuke Links

%d bloggers liken dit: