Bron: Pixabay

300 WE is een schrijfopdracht van Plato. Schrijf een verhaal van 300 woorden waarin een bepaald woord – ditmaal boeien – niet voorkomt. Meer bijzondere, mooie en ontroerende verhalen vind je op:  http://platoonline.wordpress.com/

Ze merkte aan alles dat ze steeds onverschilliger werd. Het leek alsof het gevoel in haar dood was. Ze probeerde het heus wel hoor, om wat te voelen, maar hoe ze haar best ook deed: het lukte niet meer.

Hoe anders was dat ooit geweest, lang geleden! Hoe had ze van hem gehouden, naar hem opgekeken! Dank zij hem was ze tot leven gekomen, dank zij hem bruiste ze. Toen.

Toen, ach ja, toen. Toen droeg hij haar op handen, de wereld rond. ‘Nooit zal ik je pijn doen, nooit zal ik je bedriegen’ fluisterde hij terwijl hij haar stevig tegen zich aandrukte.

Het was jammer dat hij zich niet aan zijn woord kon houden. Ze was verbijsterd, ontzet, ontgoocheld. Hij deed zijn best om haar terug te winnen. Haar liefde terug te winnen. Die ze schoorvoetend aan hem gaf.
’Dit mag nooit meer gebeuren’ eiste ze en hij was het met haar eens.
‘Nooit meer’ bezwoer hij haar.

Ze kreeg een spottend trekje om haar mond toen ze aan die periode dacht. Ze vergeleek hun liefde wel eens met een vaas.
‘Als een vaas kapot valt kun je hem lijmen maar de barstjes blijf je zien’ legde ze hem uit. ‘En als hij weer valt kun je hem wéér lijmen, maar er komen alleen maar meer barstjes bij.’

Na die eerste keer volgden er meerdere keren. En probeerde hij haar wijs te maken dat zijn liefde voor haar onveranderd was. En ook dat mensen geen bezit waren van elkaar. Op het eind deed het haar niets meer. Het interesseerde haar niet meer.

Met een klap deed ze haar koffer dicht en keek even rond in de slaapkamer. Ze had niet veel nodig. Haar hart, jarenlang een gevoelloos orgaan, maakte een sprongetje en zachtjes neuriënd liep ze de trap af.