WE300 – Leuteren

‘Dankzij jou ben ik mijn vriendin kwijt’, schreeuwde ze naar haar moeder. ‘Dankzij jouw gewroet en geraaskal ben ik haar kwijt.’
De moeder keek verbaasd. ‘Maar schat’, zei ze uiteindelijk, ‘jij wou toch ook van haar af? Jij vond toch ook dat ze geen vriendin maar een luis in de pels was?’

‘Ja’, snikte de vrouw. ‘Dat vond ik TOEN. NU weet ik dat ik dat dacht omdat jij me constant aan het ophitsen was. Je goot me vol met vergif. Had je niet gewoon je mond kunnen houden? Op sommige momenten moet je JUIST niets zeggen, weet je dat niet?’
‘Maar waarom,’ zei de moeder, ‘ zei je dat toen dan niet?’
‘Ik zei niets omdat je zo dominant bent!’, riep de dochter. ‘En omdat ik kennelijk te beïnvloedbaar ben’, liet ze er zwakjes op volgen.

Hartstochtelijk vervolgde ze: ‘Ik wil niet meer dat je me vergiftigt!’ Ze gilde het nu werkelijk uit. ‘Ik wil niet meer horen dat mijn man niet genoeg zijn best deed om gezellig tegen je te zijn. Ik wil niet horen dat mijn kinderen je geen aandacht genoeg geven! Je maakt alles kapot, zie je dat niet? Altijd dat gestook. Dat smerige gebazel waar ik, jaar in jaar uit, naar moet luisteren: het kost me teveel ma. Het kost me mijn huwelijk. Het kost me mijn vriendschappen. En kijk waar ik nu sta? Ik heb alleen nog maar jou ma. Alleen nog maar jou. Dankzij dat geouwehoer. Dankzij je ophitserij. We staan er alleen voor ma, dankzij het feit dat je constant vergiftigt en manipuleert.’

‘Je moet minder praten ma,’ besloot ze. ‘Je moet veel minder praten. Het is alleen maar negativiteit wat er uit je mond rolt. Ik wil dat niet meer.’

De moeder ging weg. De dochter huilde. Het was eindelijk stil.

 

—————

Bij WE300 van Plato is het de bedoeling dat je een verhaal schrijft van 300 woorden waarin een bepaald woord – ditmaal ‘Leuteren’ – niet voorkomt.
Meer bijzondere, mooie en ontroerende verhalen vind je op: http://platoonline.wordpress.com/

Category: 02 - Fictie, WE 300
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.
37 Responses
  1. gewoonanneke says:

    Pff heftig verhaal. Ja ik ken van die moeders die inderdaad zo nadrukkelijk aanwezig zijn maar ze reageert daar misschien wel wat laat op, of het wat de bekende druppel……

  2. Plato says:

    Eindelijk heeft ze het er uit gegooid. Maar moeder geeft zich niet over. Die heeft natuurlijk in haar leven een firewall opgebouwd die bestand is tegen alles. Ik zou zeggen: gewoon niets meer zeggen. Alles is al gedaan. Moeder moet nu alleen nog maar een potje eenzaamheid ervaren. Hopelijk komt ze dan tot inkeer.
    Boeiend geschreven. Er moet toch iets autobiografisch inzitten lijkt me. Of je kent iemand die dit heeft meegemaakt.
    Steengoeie WE, Rebelse. Je bent echt GOED.

    • Rebelse Huisvrouw says:

      Dank je wel Plato! Nee, iets autobiografisch zit er niet in (mijn moeder is de goedheid zelve!) maar ja: dit soort toestanden zie je wel eens om je heen gebeuren. Voor de toeschouwer is het hoogst vermakelijk en – als mooie bijkomstigheid – ook nog eens bijzonder inspirerend!

  3. Margo says:

    Ja, mooi geschreven. Kennen we niet allemaal een moeder, schoonmoeder of ander dominant familielid die de sfeer vergiftigt?

  4. A van de Aa says:

    Stevig stuk, stevig geschreven.

  5. appelig says:

    Wat een drama in het verhaal, prachtig!

  6. Marja says:

    Dat klinkt inderdaad als een heftig geval van vergiftiging. Ik hoop niet dat jij zelf zo iemand kent.

  7. HansDeZwans says:

    Een op waarheid gebaseerd verhaal, als je het mij vraagt. Ik ken genoeg vrouwen die zo zijn.

  8. Heel herkenbaar niet van mijn ouders . Maar ik zal niet verder uit wijden ..Ik geef Plato gelijk dat soort mensen hebben een ijzersterke Firewall !

    Deze WE kwam binnen …mooi omschreven !

  9. Heel goed geschreven, je ziet het gewoon voor je ogen gebeuren.

  10. Petr@ says:

    Daar was ze waarschijnlijk op uit, dat ze samen nog overbleven.
    Ik hoop niet dat het autobiografisch is!
    Hele mooie WE!

    • Rebelse Huisvrouw says:

      Nee, dit is zeer beslist niet autobiografisch! Sterker nog: mijn moeder is het tegenovergestelde van de moeder in het stukje. Maar door zo af en toe wat te observeren zie je soms dingen om je heen en denk je: ‘Hé?? Hoe kan dit allemaal in hemelsnaam?’

  11. Di Mario says:

    Met zo’n moeder was ik al eerder klaar geweest, maar dat komt waarschijnlijk omdat ik me niet zomaar laat manipuleren.

    Love As always
    Di mario

  12. merel says:

    Goed geschreven, heftig ook , gelukkig is er nu de stilte

  13. Mrs. T. says:

    Goh, een heel heftige vorm van leuteren. Bij leuteren denk ik toch vooral aan iets liefs eigenlijk.

  14. raamopen says:

    Heel treffend en mooi geschreven. Ik moet gelijk denken aan de boeken van Iki Freud.

  15. rietepietz says:

    De dochter zou natuurlijk gewoon minder moeten luisteren, dan kan de moeder praten wat ze wil!

  16. Nou, die moeder moet vanavond toch 20 kilo lichter haar bed instappen. Veel te lang mee rond blijven lopen. Maar die dochter kan ook behoorlijk kletsen zeg!
    Een heel treffende WE!
    liefs Kakel

  17. Lenjef says:

    ‘Mijn’ kind(eren)

    in de geest
    van velen
    wordt de navelstreng nooit doorgeknipt

    ze haten
    loslaten

    sommigen
    ervaren dit
    als rechtmatig geluk dat hen ontglipt

    Oorzaak en gevolg bekijkt men altijd door de eigen, vaak betraande ogen, Rebelleke.
    Weer een prachtig schrijfsel!
    Lenjef

    • Rebelse Huisvrouw says:

      Prachtig Lenjef. Ik denk dat het voor veel moeders moeilijk is hun kinderen los te laten. Mijn dochter is ook nog lang niet van me af 😀 😀

  18. EJW says:

    Wat een erg mens. Ik had eens een schoonmoeder die zo was. Niet dat daardoor mijn relatie op de kippen liep maar het heeft wel meegeholpen. Leuk geschreven.

  19. tagrijn says:

    Ik hoef niet meer te zeggen dat het goed geschreven is. Dat is bij jou bijna een vanzelfsprekendheid geworden. Hier lijkt me dat een gesprek met een onpartijdige derde wonderen zou kunnen doen. Want zelfs die dominante moeder deed het met de beste bedoelingen.

  20. Rebelse Huisvrouw says:

    Dank allen, voor jullie reactie en alvast een fijn weekend! (En voor degenen die er iets aan doen natuurlijk een Happy Valentinesday :-D)

  21. RenéSmurf says:

    ja, als mensen eens zouden luisteren, dan zou dat al een hele hoop schelen. Luisteren, heel goed luisteren.

  22. Mooi beschreven hoe iemand vergiftigd kan worden door die ander.
    Valentijnsdag 2014 kan voor ons niet meer kapot. We waren vandaag met elkaar letterlijk en figuurlijk 😉 in de wolken. Op onze log zie je hoe en waarom.
    Fijn weekend.
    Grtz Mara

  23. Letterzetter says:

    Ghegheghe… Ik kende zo een schoonmoeder! :-)
    Prachtig verhaal, steengoed!

  24. Poeh! Wat schrijf je het goed, het raakt me.
    Ben en blijf groot fan van jou schrijven! Liefs!

  25. Heel treffend verwoord!
    ….Zou je van moeder ook schoonzus kunnen maken?????…..

  26. Jackles says:

    Die moeder leuterde niet, die peurde… tot er niets meer over bleef. Mooi geschreven hoor. Zoals gewoonlijk…!

  27. jokezelf says:

    Erg goed geschreven. Ik ken meerdere van zulke (schoon)moeders van nabij. Ik heb een aantal van de (schoon)dochters gesteund in het ermee om te leren gaan zonder dat ze er zelf aan onderdoor gaan. Uit het leven gegrepen WE. Mooi.

  28. Melody says:

    Een enorm heftig en indringend verhaal…. (helaas) ook zeer herkenbaar!
    Het rakelt veel op in mij, maar daar kan jij dan weer niets aan doen… al toont het me wel dat ik inmiddels vrede heb met wat er in gebeurd en niet meer in die negatieve spiraal van verlies (en slachtofferrol) zit. Ook dat laat jij mij zien, dank je wel daarvoor.

Geef een reactie

Follow

Get every new post delivered to your Inbox

Join other followers:

%d bloggers op de volgende wijze: