WE300 – Handelen

Huilen was alles wat Marit nog deed sinds Peter bij haar weg was. Dag en nacht stroomden de tranen over haar wangen en er kwam geen eind aan haar verdriet.

‘Laat me vergeten’ snikte ze elke avond terwijl ze haar kussen stevig vastpakte en haar gezicht erin verborg. ‘Alsjeblieft, laat me vergeten – laat me alles vergeten. Zo kan ik niet verder, dit is TE verschrikkelijk allemaal’.

Haar vrienden haakten af – ze konden haar leed niet meer aan. Nu had ze niemand meer om tegen te huilen tot ze op een dag een vriendelijke heer bij de bushalte ontmoette.

‘Je hebt verdriet’ concludeerde hij. ‘Veel verdriet’.
‘Ja’ slikte ze moeizaam. ‘Heel veel. Ik kan maar niet vergeten. Ik wou dat ik vergeten kon’.

Hij knikte en boog zich voorover. ‘Ik verkoop vergetelheid’ sprak hij zacht. ‘Wil je dat ik je help?‘

‘Ja’ fluisterde Marit. ‘Ja, heel graag’.
‘Afgesproken’ glimlachte hij.
Ze schudden elkaar de hand en toen ze hem aankeek voelde ze zich opgewekt. ‘Misschien komt het toch nog goed’ dacht ze verheugd.

Eerst zagen ze elkaar alleen maar in de bus maar gaandeweg werd hij een vriend. Op een dag zei Marit: ‘Het lijkt me leuk om voor je te koken’.
‘Gezellig’ antwoordde hij. ‘Dan zorg ik voor de wijn’.

Hij kwam precies op tijd. De wijn smaakte heerlijk maar bij het tweede glas voelde ze zich raar. ‘Ik kan me niet bewegen’ merkte ze tot haar afgrijzen.

‘Gaat het?’ vroeg hij toen hij langzaam op haar afliep.
Versuft keek ze hem aan. Heel even vroeg ze zich af waarom hij een scalpel vasthield.
‘Ik verkoop vergetelheid weet je nog?’ fluisterde hij terwijl hij haar voorzichtig op de bank legde. ‘Als je wil mag je onze overeenkomst ongedaan maken’. Hij grijnsde. ‘Als je daar nog toe in staat bent tenminste’.

——————————

Bij WE300 van Plato is het de bedoeling dat je een verhaal schrijft van 300 woorden waarin een bepaald woord – ditmaal ‘Handelen’ – niet voorkomt.
Meer bijzondere, mooie en ontroerende verhalen vind je op: http://platoonline.wordpress.com/

Category: 02 - Fictie, WE 300
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.
20 Responses
  1. Marja says:

    Het is je weer gelukt. Mijn nekharen staan overeind. Steengoed verhaal.

  2. Rianne says:

    Weer een heerlijk lugubere wending..

  3. Plato says:

    Joh, wat een luguber einde. Ik zag allerlei varianten maar die niet. Gruwelijk mooi geschreven zeg maar. Prima WE.
    Bedankt dat je wilde schrijven ondanks dat je het een beetje rustiger aan wilde gaan doen. Stel ik op prijs. Maar de WE is met jou wel een stuk completer dan zonder, feiten zijn feiten :-)

  4. ria says:

    Eerst dacht ik oh jee verkeerde date, maar dit brrrrr….
    Een WE om van te rillen 😉

  5. schrijfsels says:

    Ik stonk erin: dacht aan Happy End …… Griezel en gruwel ….. ‘t is je weer *duimomhoog* gelukt :-)

  6. gewoonanneke says:

    Ga nooit meer daten dat heb je dan wel bereikt haha. Prachtig verhaal zeg.

  7. Hè, jesses wat een verschrikkelijk en wat een goed verhaal. Ga bij mijn komende date’s nooit het woord ‘vergetelheid’ gebruiken. Kan ik het direct wel schudden.

  8. Kakel says:

    Wat een heerlijk gruwelijk verhaal, een echte kraker! Dit eind had ik niet kunnen verzinnen, al deed ik nog zo mijn best. Een prettige verrassing om weer een verhaal van je te lezen.
    Lieve groet

  9. bentenge says:

    Op woensdagmorgen vind ik dit heel fijn om lezen.

  10. Novelle says:

    getver een echte horror…maar knap geschreven hoor

  11. Mrs. T. says:

    He gats zeg, maar dit bedoelde ze toch niet! 😉

  12. Ferrara says:

    Wow, weer een echte Rebelse. Doodeng. ‘Ik verkoop vergetelheid’, daar voelde ik al, dit kan niet goed gaan.

  13. Corja says:

    Hè, getver, wat een heerlijk luguber einde. Edgar Allen Poe verbleekt hierbij!

  14. rietepietz says:

    lekker dan, ik ga zo naar bed!

  15. Jokezelf says:

    Getverdegetver… wat een goed verhaal weer. Ik schrok me wild. Zag het eind helemaal niet aankomen.

  16. Melody says:

    Ik waande me bij de 1e keer dat je ‘bushalte’ noemde in The Twilight Zone…
    En terecht!

    Geweldig geschreven, top!!!

  17. Ow gatsie…. hoe doe je dat toch… kippenvel, echt waar!!!!! Heerlijk :)

  18. Hannibal Lector of The Reddragon brrr

  19. Dank allen, voor jullie leuke reactie! Nog een heel fijne zondagavond (wat wordt het alweer vroeg donker hè!) en alvast een mooie (werk)week!

Geef een reactie

Follow

Get every new post delivered to your Inbox

Join other followers:

%d bloggers op de volgende wijze: