Toen Geluk nog Gewoon was

Vrijdag 02-03
Lief dagboek,
En zo hebben we sinds gisteren dan opeens maart te pakken. Gisteren was het nog de dag voor oudejaarsavond, de dag dat ik met moe naar de Spoedeisende Hulp in Leeuwarden ging, en vandaag is het maart en hebben de kerstbomen van gisteren plaatsgemaakt voor paastakken. En paaseitjes. En paasslingers. En paasservetten, paascocktailprikkers, paaseierdopjes, paasbekers, paastafellakens en ga zo maar door. Op de een of andere manier heb ik er dit jaar niet zoveel zin in dagboek, in dat hele paasgebeuren. Meestal zijn ouders hier en…ach ja. Ik kan wel door blijven mijmeren over hoe het vroeger was maar daar heb ik moe niet mee terug.

Over tot de orde van de dag dan maar. Een paar dagen geleden zijn we een prins rijker geworden. Prima actie. ‘Ik hoop dat alle buitenechtelijke kinderen van prins Bernhard zich binnenkort ook prins of prinses mogen noemen’ zei oom H. die hier met buuf Annie (zijn vriendin) was.
‘Ik weet niet of…’ begon buuf Annie voorzichtig maar oom H. was niet te stuiten.
‘Wat denk je dat Bernhard altijd bij die president Nyerere van Tanzania te zoeken had? gromde hij. ‘Denk je dat het alleen maar ging om olifantjes afschieten? Nee toch?’
Buuf Annie kneep haar lippen samen en zag er opeens stukken minder vrolijk uit.
‘En om terug te komen op deze nieuwe prins’ vervolgde oom H. ‘Als je mans genoeg bent om hem erin te laten hangen mag je ook voor de consequenties opdraaien vind ik’.
‘Erin te laten hangen…’ Buuf Annie liet vol afgrijzen deze opmerking bezinken. Dacht aan moe. Wat zou ze gelachen hebben.

****
Donderdag 01-03
Wat is het koud! En wat waait het hard! Toen ik laatst in Triëst was stond er ook een stevige wind – het bleek dat het daar bijna altijd waaide. Jammer van zo’n mooie stad. Want die wind was echt irritant.

*****
Administratie opgeruimd. Dagboek: ik heb twee volle vuilniszakken met oude paperassen weggegooid. Hoe kan het toch dat we, voordat we het weten, teveel troep hebben? Ik heb ook weer twee zakken met kleding weggebracht en een doos met boeken.

*****
Woensdag 28-02
De scheiding van vriendin G. is er eindelijk doorheen. Trokken ’s avonds samen een fles champagne open terwijl G. vertelde dat ze nog steeds hoopte dat haar man (de vreemdganger) haar op een dag terug zou nemen. ‘Ik blijf hopen dat hij op een dag het licht ziet’ vertrouwde ze me toe terwijl ze zijn foto’s op haar mobieltje bekeek.
Ik zei het niet maar ik begreep steeds beter waarom de man van G. weg wilde. Dit soort liefde is verstikkend.

*****
Vriendin M. is heel lief en we hebben een paar keer per dag contact. Ze hield ook veel van moe en vertelde vanmiddag nog een leuke anekdote. ‘Weet je nog’ zei ze, ‘toen ik kort geleden aan je moeder vroeg wat voor puber jij was?’

Ik glimlachte zonder te antwoorden en M. ging opgewekt verder: ‘Je moeder liet de vraag tot zich doordringen, sperde vervolgens haar ogen wijd open, toen stokte haar adem, daarna sloeg ze haar blikken ten hemel en antwoordde, terwijl ze keek alsof ze pijn had: ‘Och kind – breek me de bek niet open’’.

Het moment waar vriendin M. het over had stond me nog helder voor de geest dagboek. Het was een moment waarop Geluk heel gewoon leek.

Het is gek dagboek, maar regelmatig vraag ik me af: hoe kan het toch dat Geluk nog maar zo kort geleden heel gewoon leek? Ik weet het niet en ik zal het nooit weten. Toen was Geluk nog heel gewoon, dat is een feit, en één ding weet ik ondertussen zeker: voordat Geluk weer zo gewoon lijkt zijn we heel wat jaartjes verder.

Category: 01 - Dagboek, Ouders, VZTZ
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.
8 Responses
  1. Jackles says:

    Sterkte, Rebelse…

  2. Bertie says:

    Jammer is dat je gewoonheid niet als geluk ervaart .

  3. Siegfried says:

    Leuk geschreven Lilianne

  4. Wat een leuke foto uit een tijd dat dit geluk nog heel gewoon was

  5. rietepietz says:

    Er komt misschien ánder geluk voor in de plaats, over een tijdje, als je er weer voor open kunt staan, het oude geluk komt nooit meer terug. Dat gaat wél een mooi plaatsje krijgen in je hart en hoofd en zal uit de fotoalbums af en toe nog even opleven. Heel veel sterkte !

  6. Kakel says:

    Oom H. weet het treffend te zeggen. Ik ben het volledig met hem eens.
    Wat een lieve foto van je moeder en jou.
    Rouw is zo rauw… Heel veel sterkte, lieve Lilian ♥

  7. Ferrara says:

    Je moeder missen, verdrietig en lang pijnlijk. Veel sterkte

  8. Veel dank allen, voor jullie reactie! Slaap lekker en alvast een mooi en goed weekend!

Geef een reactie

Follow

Get every new post delivered to your Inbox

Join other followers:

%d bloggers liken dit: