Morgen, morgen misschien

Bron: PixabayElke ochtend bij het wakker worden zei ze hetzelfde: ‘Vandaag! Vandaag is een nieuwe dag – vandaag gaat het gebeuren, ik voél het!’
Bij die gedachte alleen sprong ze direct het bed uit, holde naar de badkamer en besteedde zoveel tijd aan haar uiterlijk dat het regelmatig voorkwam dat ze zonder uitbijt de deur uitging.

Elke ochtend zei hij ook hetzelfde: ‘Goedemorgen’. Meer niet. Tot gisterochtend. Toen stond hij opeens naast haar bureau en keek haar aan. Keek haar AAN, echt aan. ‘Leuk, dat bloesje’ merkte hij nonchalant op terwijl hij een map voor haar neus neerlegde.

Toen ze gisteravond naar bed ging droomde ze van hem. ‘Goedemorgen’ droomde ze dat hij mompelde hij terwijl hij haar tegen zich aantrok en een kus op haar haar drukte. In haar droom keken ze elkaar aan en verwonderde ze zich over de zachtheid van zijn ogen.
Bij het wakker worden jubelde haar hart. ‘Het was een voorteken, deze droom!’ dacht ze opgewonden terwijl ze naar de badkamer rende. ‘Vandaag is de dag, vandaag gaat het gebeuren, zeker weten!’

Ze was zolang voor de spiegel bezig dat ze wéér met een lege maag de deur uitging en tegen de tijd dat ze achter haar bureau zat had ze een hartslag van minimaal 220 slagen per minuut. Haar handpalmen waren niet klam op het moment dat ze haar computer aanzette – nee, ze waren klets- en kletsnat en de irritante druppels op haar bovenlip bette ze telkens met een servetje zo onopvallend mogelijk droog.

Toen de deur openging en hij binnenstapte was haar hart werkelijk compleet op hol geslagen en uit elke porie van haar lichaam gutste het zweet.
‘Goedemorgen’ knikte hij kort terwijl hij langs haar bureau marcheerde. Hij keek haar niet eens aan. Ze voelde hoe haar verhitte glimlach verstarde terwijl ze hem nakeek. Ze zuchtte en staarde met holle ogen naar de deur die hij achter zich dichttrok . Ach ja. Morgen. Morgen misschien. Morgen was tenslotte weer een nieuwe dag.

Category: 02 - Fictie
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.
14 Responses
  1. ERIC'SBLOG says:

    Waaw Rebelse Huisvrouw! Geweldig geschreven! Spannend en vol verwachting! Meer!?

  2. Ik wacht op het vervolg. Eens moet het toch lukken 😉

  3. Hillechien says:

    leuk geschreven komt er een vervolg?

  4. Harrij Smit says:

    tsja – leven in het nu is helaas niet voor iedereen weggelegd – heerlijk om te lezen!

  5. Suskeblogt says:

    Dit doet me naar een vervolg verlangen. Je schrijft heel mooi.

  6. rietepietz says:

    Niets gevaarlijker dan een versmaadde vrouw….. dat voorspelt niet veel goeds!

  7. beaunino says:

    Een mens moet blijven dromen en hopen. Ik duim alvast voor haar.

  8. Kakel says:

    Ik las de eerste regel bij HVD en wist meteen (zonder dat ik naar de naam erboven had gekeken) dat de tekst van jouw hand was. Zó ver heb je het al geschopt (-:
    Echt weer een Rebels verhaal, heerlijk!

  9. Conny says:

    Ja, zo heerlijk die vlinders! Soms zou je willen dat ze altijd blijven fladderen. Ben benieuwd naar het vervolg…

  10. Dank allen, voor jullie reactie! Nog een fijne (voetbal)avond, voor straks welterusten en alvast een mooi en gezellig weekend!

  11. Lenjef says:

    Einde zonder begin

    sommige lui wachten hun korte leven lang
    in een ongeziene gloed
    op het tonen van moed
    het begin van een geluidarme zwanenzang

    Volgens mij is van jou elk deel
    origineel, Rebelleke! :)
    Lenjef

Geef een reactie

Follow

Get every new post delivered to your Inbox

Join other followers:

%d bloggers op de volgende wijze: