Lief Dagboek – De Mevrouw met de Boodschappenkar

Bron: PixabayVrijdag 11-11
Lief dagboek,
Terwijl ik dit schrijf ben ik net klaar met de boodschappen uit te pakken. Bij de Jumbo heb ik kilo’s Iers rundvlees gehaald (morgen krijgen we gasten en het Iers rundvlees van Jumbo is spectaculair) en ook heb ik een paar ons amandelen meegenomen. Ik ga proberen zelf amandelmeel te maken – het amandelmeel in de winkels is me veel te prijzig. In Duitsland schijnt het vele, vele malen goedkoper te zijn. Waarom moet het hier allemaal zo achterlijk duur zijn? Die vraag zal ik wel nooit beantwoord krijgen.

Voordat ik boodschappen ging doen ging ik nog even langs bij vriendin M. Haar man lag ziek op de bank.
‘Buikgriep’, zei M somber. ‘Al een paar dagen. Z’n gewrichten doen pijn, hij is slap – hij is zelfs al een paar kilo afgevallen’. Man van M. lag kreunend en steunend op de bank, doelloos zappend. ‘Het enige dat hij doet is van de bank naar de wc rennen en weer terug’.
‘Weet je zeker dat het geen scheurbuik is?’ probeerde ik man van M. wat op te vrolijken. Een lachje kon er niet vanaf. In plaats daarvan rende hij weer naar de wc. Echt humorloos.

Zaterdag 12-11
Het is nu 01.05 uur en ik ga naar bed. Het was een supergezellige avond – ik had weer Rendang gemaakt en een appeltaart gebakken die ditmaal wél gelukt was.
We zaten met z’n achten aan tafel en, zoals meestal op dit soort avonden was er een moment dat de mannen het hadden over voetbal, politiek en Max Verstappen. Wij vrouwen kregen het over écht belangrijke zaken. Zo bespraken we onder andere dat je altijd het hoofd rechtop moet houden. Altijd. Weet je wel dagboek, hoe gruwelijk je gezicht eruit ziet als je naar beneden kijkt? Het is afgrijselijk!

Zondag 13-11
Het was een grijze dag vandaag. Ik was van plan om mijn kledingkast eens op orde te brengen maar in plaats daarvan zat ik uren achter de pc. Nee, dat is niet helemaal waar. Ik was ook even aan de telefoon met mijn oom H. ‘Ik verbaas me enorm over de Democraten die nu allemaal vernielingen aanrichten’ zei hij. ‘Kennelijk accepteren ze een democratisch verlopen verkiezing niet. Apart’.
‘Maar op Hillary hebben meer mensen gestemd…’ begon ik voorzichtig.
‘Jajaja, dat verhaal’ gaapte oom H. ‘Al Gore had ook meer stemmen dan Bush. Zo is hun systeem nou eenmaal. Dat is al decennia lang zo maar nu de uitslag hun niet bevalt is het opeens huilen geblazen’.
Veranderde vlug van onderwerp.

Maandag 14-11
Ex-collega S. kwam een dagje langs. Het was erg gezellig – met S. kon ik het altijd enorm goed vinden en we hebben tijden gehad dat we achter ons bureau meer aan het lachen waren dan aan het werken. Helaas kwam daar een eind aan toen we naar een andere afdeling verhuisden en S. en ik tientallen meters uit elkaar gezet werden. Expres.
We gingen de stad en de Hema in. Tijdens het passeren van een paar vrouwen vingen we beiden het volgende op:
‘Waar had jij dat vestje vandaan dat je vorige week kocht?’
‘Dat vestje? O, dat zwarte vestje! Ja, kijk maar even – vorige week HONG het daar’.
S. staarde me verwilderd aan. ‘HONG???’ fluisterde ze. Ik lachte.

Woensdag 16-11
Vriendin G. en haar man gaan scheiden. Hij bleek er al 2 jaar een ander op na te houden. ‘Er vallen nu zoveel dingen op hun plek’ vertelde ze. ‘Bijvoorbeeld het feit dat hij altijd zo kribbig was. Zo ontzettend geïrriteerd deed. Ik begon de laatste tijd ongelooflijk aan mezelf te twijfelen weet je dat?’
Ze brak een stukje chocola af en zat er genietend op te kauwen. ‘En ik maar denken dat het niet goed ging omdat ik de laatste tijd aangekomen was’.
Man van G. huilt nu tranen met tuiten en heeft veel spijt maar voor G. hoeft het niet meer. ‘Ik wil de boel niet meer lijmen’ zei ze. ‘Als een vaas aan diggelen valt gooi ik ‘m ook weg. Ik zou me anders mateloos storen aan alle barsten’. Er zit wat in, in die theorie.

Donderdag 17-11
Lief dagboek: ik ga weer even een oproep aan de caissières in de supermarkten doen. Komt ‘ie, de oproep: lieve jongens en meisjes van de kassa, willen jullie, als er een nieuwe kassa opengaat, alsjeblieft zeggen: ‘De eerste in de rij mag bij deze kassa aansluiten?’ Met nadruk op éérste??? Kan dat? Want vanmiddag stond ik al een tijd in de rij toen er iemand met een overvolle kar achter me kwam staan en toen openden jullie een nieuwe kassa en schoot dat mens met die volle kar erop af en ik… grrrr. Het zal allemaal wel weer aan mij liggen.

Category: 01 - Dagboek, VZTZ
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.
10 Responses
  1. Suskeblogt says:

    Leuk om mee te mogen lezen in je dagboek.

  2. bentenge says:

    Jaja, het hong ! Wel wel wel.

  3. Eigenlijk best wel een gezellig weekje. Ik heb er in elk geval van genoten!

  4. Corja says:

    Weer een heerlijk verslag! Sommige bazen kunnen er niet tegen als collega’s het goed met elkaar kunnen vinden. Vroeger (nog niet zo heel lang geleden, eigenlijk) had ik het ook altijd heel leuk met een collega. Plotseling werden we op allerlei manieren gedwarsboomd in ons contact. We hadden wel voor hetere vuren gestaan. We zien elkaar nog geregeld. Afgelopen dinsdag nog naar een voorstelling van het NNT.

  5. Lenjef says:

    Interludium met geur en getoeter

    ook lui
    die zichzelf altijd
    en overal onmisbaar vinden

    zonderen zich soms op een draf
    ongezien snel af

    waar ze zich
    verbergen
    dat weten zelfs doven en blinden

    Echt humorloos. :) :) :)
    Lenjef

  6. EJW says:

    Inderdaad, wat een weer he, de afgelopen dagen. Ik had enige schilderklussen te doen dus vervelen deed ik me niet. Mooi dagboek weer,

  7. rietepietz says:

    O ja het hong , in het Westland hoor je wel meer van dat soort “vervoegingen” !

  8. Kakel says:

    Ik zou me ook mateloos ergeren aan de barsten!
    Mijn schoonmoeder had ook typische uitspraken. Zo zei ze altijd: beterder als iemand was opgeknapt. En “appelemoes” en “Sinneklaas.” Maar hong ben ik nog niet eerder tegengekomen (-:
    Lieve groet.

  9. beaunino says:

    Slimme meid, jouw vriendin. Wat een narigheid voor haar, het is niet alleen het verdriet en dat je tot het diepst in je ziel gekwetst bent maar ook nog eens de ellende van het weer moeten opbouwen van een nieuw bestaan.
    Kassaperikelen, breek me de bek niet open. Vorige week had ik trouwens een heel gezellig kassa onderonsje met leuke man. Op Bonuskaart en zegeltjes delen niveau hoor, verder niets. Zo kan het dus ook.
    Hoog dat hoofd: ik moet het onthouden.

  10. Rob Alberts says:

    Hang, hing, heng, hong en gehangen?

Geef een reactie

Follow

Get every new post delivered to your Inbox

Join other followers:

%d bloggers op de volgende wijze: