Jonkje

‘Hij was een beetje een huilbaby,’ vertelde ze. ‘Soms dacht ik wel eens: ‘wat heeft hij toch? Heeft hij last van zijn darmpjes of is er iets anders aan de hand?’ Gelukkig duurde het niet lang. Toen die periode voorbij was werd hij een vrolijke, gezellige baby.’
Ze glimlachte bij de gedachte.
‘En als peutertje’, vervolgde ze opgewekt, ‘had hij zulke lieve dingen. Hij was een heel ander kind dan jij. Jij kon nogal fel zijn, een kleine kat. Maar hij had dat niet. Hij was heel zachtaardig en lief.’

‘Wat ik zo schattig vond – en dat beeld zie ik nog heel vaak voor me – was toen hij naar de kleuterschool ging. Hij rende steeds terug om naar me te zwaaien. Jullie gingen tegelijk de deur uit maar hij rende wel vier, vijf keer terug – om te zwaaien en om een kusje te geven. Dan zei ik wel eens tegen hem: ‘jonkje, nu moet je echt gaan, anders kom je te laat op school’. Dat deed jij nooit, dat terugkomen voor een kusje. Jij liep zó weg, hop, naar school. Maar hij… hij was anders. Hij kwam altijd even terug voor een kusje.’

‘En later, met Moederdag: och, ik zal het nooit vergeten: altijd had hij iets voor me. Nooit, maar dan ook nooit zou hij een Moederdag missen. Altijd kwam hij aanzetten met bloemen, met een klein cadeautje en een mooi kaartje erbij. Hij nam zelfs voor jou wat mee op Moederdag, weet je nog? Het was na de geboorte van je kleine meid. ‘Je bent niet mijn moeder, maar je bent nu óók een moeder’, zei hij. Hij had een fles rosé voor je meegenomen die ene keer. Ik herinner het me nog heel goed.’

Ze zweeg en keek met nietsziende ogen voor zich uit. Haar man pakte haar hand en stilletjes zaten ze, verzonken in herinneringen, samen op de bank.
‘In zijn portemonnee bleek er een pasfoto van mij te zitten’, zei ze opeens. ‘Ik vond dat zo ontroerend. Zo verschrikkelijk lief.’

————————-

Hij wás lief. Hij was zachtaardig. Hij zou geen vlieg kwaad doen. Hij was mijn broer. Hij zou vandaag 47 jaar geworden zijn.

Het duurt al 1 jaar, 6 maanden en 25 dagen

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.
36 Responses
  1. Petr@ says:

    Wat een moeilijke dag vandaag.
    Veel sterkte!

  2. Lenjef says:

    Ongeneeslijk

    het leven
    is niet eerlijk
    is het trouwens nooit geweest

    sommige stervelingen worden te oud
    het warme hart van anderen te snel ijskoud

    een leegte achterlatend
    als een wonde
    die, al word je zo oud als Metusalem, niet geneest

    Sterkte, Rebelleke!
    Lenjef

    • Rebelse Huisvrouw says:

      Je hebt het weer heel mooi verwoord Lenjef. Nee, het leven is inderdaad niet eerlijk. Dat zal altijd wel zo blijven denk ik. Ook al zou ik nog ouder worden dan Metusalem…:-D

  3. Appelvrouw says:

    Hij was dan misschien wel anders dan jij,
    Maar zoals jij hem gedenkt is hartstikke lief!
    Ik wens dat je hem altijd blijft herinneren en alle dagen blijft tellen.

  4. Dit is met heel veel liefde geschreven,
    Mooie herinneringen die aan hem zijn gebleven,
    Die hij aan jullie heeft doorgegeven,
    Veel te jong is hij moeten gaan , maar het gedachten goed blijft bestaan,
    Zolang jullie doorgaan met leven ♥

    Heel veel sterkte het gemis zal altijd blijven ♥

  5. Prachtige foto collage ♥

  6. Margo says:

    Ik krijg het er koud van. En ik weet hoe het voelt iemand kwijt te zijn die je nog lang niet wilde missen, nooit eigenlijk. Mooie herinneringen. Sterkte!

  7. rietepietz says:

    Misschien heeft hij altijd onbewust geweten dat hij veel kusjes in een jaar moest stoppen omdat hij maar zo weinig jaren zou hebben….. maar wat gedenk je hem mooi,sterkte!

  8. brubeck says:

    Het raakte me, je tekst toen ik het einde las. Sterkte..

  9. Novelle says:

    Zo Rebelse wat een mooie herdenking heb je geschreven. Tja je broer missen blijft pijnlijk het zal niet overgaan zelf niet na vele jaren en dat willen we ook niet denk ik dan peinzend

  10. Letterzetter says:

    Zulke mooie herinneringen en zo ontroerend weergegeven…
    Sterkte.

  11. De Fruitberg says:

    Een mooie tekst, en duidelijk een mooie herinnering aan een mooie mens.

  12. mammalien says:

    Triest. Sterkte.

  13. Corline says:

    Wat een mooi en liefdevol geschreven herinnering aan een geweldig mens; een zoon, een broer. Steeds als je over hem schrijft, voel ik je liefde voor hem en het gemis. Sterkte.

  14. Di Mario says:

    Mooi geschreven. Een mooi persoon. En een moeilijk moment wat elke keer weer terugkomt.

    Love As Always
    Di Mario

  15. appelig says:

    Wat moet dat moeilijk zijn. Je hebt het mooi opgeschreven, sterkte vandaag.

  16. A van de Aa says:

    ……………………… sterkte…………..

  17. Ik kom ook even terug, voor een virtueel kusje xxx. Die kleine kat is helemaal weg. Is nu iemand geworden die een geweldig stukje schreef voor Broer.

  18. Rebelse Huisvrouw says:

    Dag allemaal, dank voor jullie lieve reactie en voor later: slaap lekker!

  19. gewoonanneke says:

    Kreeg kippenvel toen ik het las, natuurlijk veel te jong. Verdrietig een broer en kind te verliezen. Sterkte er mee je hebt het mooi beschreven.

  20. Regina says:

    Poeh, wat mooi geschreven en met zoveel liefde. 47 jaar is nog zo jong als het maar kan. Wat een verlies.

  21. tagrijn says:

    De toevoeging maakt het meteen heel persoonlijk. Ik vind het altijd zo knap als mensen daarover willen schrijven en dat dan kunnen zonder valse sentimenten om het maar mooier te maken.

  22. Als ik dit lees zou ik mijn armen om je heen willen slaan en troost bieden waar ik dat kon.
    Iemand verliezen is zo droevig.

  23. Leo's mening says:

    Prachtig beschreven. Een eerbetoon dat er toe doet en verdriet aan de oppervlakte brengt dat wellicht nooit meer zal weggaan….

  24. Rianne says:

    Wat een liefde en verdriet spreekt er uit dit bericht…
    Mooi, lief, hartverwarmend.

  25. Lou-ter-Lou says:

    Dit raakt me… heel mooi. En ontzettend verdrietig. Knuffel.

Geef een reactie

Follow

Get every new post delivered to your Inbox

Join other followers:

%d bloggers op de volgende wijze: