Het Klasgenootje

© Bron: PixabayVrijdag 29-06
Lief dagboek,
Ik had een heel gekke droom de afgelopen nacht – ik reed in een ouderwetse auto in de buurt van Schiphol en naast me zat een meisje waar ik ooit mee op school gezeten had. ‘Kijk’ zei ze terwijl ze op Schiphol wees. ‘Wat is het vliegveld nog klein hè? Dat zal in de toekomst wel veranderen’. Uit deze opmerking en uit het kleine Schiphol kon ik concluderen dat de droom zich in een ver verleden afspeelde maar het irritante was: de rest van de dag heb ik aan haar naam lopen denken en ik kwam er maar niet op. Ik zie haar gezicht zó voor me maar de naam ben ik kwijt. Raar.

Volgens vriendin L. (die in Amsterdam woont) glijdt die stad nu definitief de afgrond in. ‘Wat een geluk dat jullie vertrokken zijn’ mompelde ze mistroostig. Dit zei ze natuurlijk naar aanleiding van de benoeming van Femke Halsema als burgemeester. ‘Maak je niet zo druk kind’ troostte is haar. ‘Je weet allang dat de vriendjespolitiek in dit land hoogtij viert’. Toch vindt L. het niet juist. ‘Het is niet democratisch’ sputterde ze tegen maar ik gaapte. Van dit soort (on)democratische wantoestanden kijk ik allang niet meer op.

Maandag 02-07
23.34 uur. Vraag: waarom zit je haar pas écht goed tegen de tijd dat je naar bed gaat?

Dinsdag 03-07
Dochter is terug uit Ljubljana! Haalden haar van Schiphol en gingen expres een anderhalf uur eerder van huis. De kans dat je op de Afsluitdijk urenlang voor een defecte sluis staat is immers levensgroot maar ik kan niet anders zeggen: wonder boven wonder ging het goed dit keer. Gezellig nu kind er weer is hoewel ik Ljubljana zó leuk vind dat ik stiekem hoopte dat ze een leuke Sloveen aan de haak zou slaan en er misschien wel zou willen blijven wonen en… Enfin, wat niet is kan nog komen.

Moe, augustus 2016

Werd vanmiddag opeens weer wat verdrietig, zomaar, vanuit het niets. Man en ik zaten op het terras en kregen het even over de Ardennen, waar moe altijd zo enorm genoot, en opeens rolden de tranen over m’n wangen bij de prachtige herinneringen. ‘Wat doet die nieuwe Lavatera het goed’ wees ik naar de tuin om man af te leiden. Niet dat hij niet mocht zien dat ik verdrietig was maar omdat ik zelf niet verdrietig wílde zijn. Ik wilde genieten van de tuin, de zon en het moment. Toch was ik daarna nog wel een tijdje van slag. Ach ja…

01.27 uur. Kon niet slapen, heb uit pure verveling weer even aan m’n Familieroman gewerkt. Het slaat allemaal nergens op maar ik beschouw het maar gewoon als schrijfoefeningen. ‘Het begon met oma’ heet het en…ach ja. Who cares.

Woensdag 04-07
Weer de hele dag wind. In de tuin zitten is onmogelijk want je waait aan alle kanten weg. Morgen ga ik de hele dag in de auto zitten. Met dichte ramen. Dan zit ik én in de zon én uit de wind. Ik verheug me er nu al op.

Ik zag vandaag een vrouw op de fiets. Achterop zat een peutertje in een stoeltje en op haar buik, in een draagzak, hing een klein kindje. Je zou zeggen: met twee van die ukkies ben je extreem voorzichtig maar nee, niet deze mevrouw. Ze was doodgemoedereerd aan het appen en keek nauwelijks op of om. Ik heb haar met verbijstering nagekeken. Eigenlijk wilde ik roepen: ‘Zal ik ze maar adopteren? Dan kun jij lekker appen’ maar ja: dat zou ook weer wat viswijverig staan hè. Dus zei ik niks en bleef kijken tot ze uit het zicht verdween.

Donderdag 05-07
Dagboek: ik heb 20 jaar in de tropen gewoond, in een land waar het bijna permanent 30 graden was maar waar niémand zou het in z’n hoofd halen om op blote voeten op straat te lopen. Ik blijf me dan ook eindeloos verbazen over hoe het er hier soms aan toe gaat – als het eventjes mooi weer is zie je hordes mensen op blote voeten over de meest smerige vloeren en straten schuifelen. Kan iemand me uitleggen wat hier de toegevoegde waarde van is? Ik snap het niet en ik zal het nooit snappen. Het zal wel aan mij liggen denk ik. En hoe mijn oude klasgenootje heette weet ik ook nog steeds niet.

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.
18 Responses
  1. Bertie says:

    Blote voeten? Ik niet hoor, de straten zijn mij te heet. ☼
    En smerig erbij..

  2. Jokezelf says:

    Ik zie nooit mensen op blote voeten lopen. Meestal hebben ze wel slippers aan of sandalen. Toegegeven; je voeten worden er niet schoner van, maar daar is de douche dan weer goed voor.

  3. Aukje says:

    Lekker in de auto gezeten in het zonnetje en uit het windje. Niet alleen een super schrijfster maar ook een inventieve Rebelse Huisvrpuw. En je klasgenootje heet …… ja nu weet je het weer!

  4. Rimpelingen says:

    Weer mooi geschreven. En goed idee, die auto!

  5. Ellie Schmitz says:

    Weer genoten! Maar in een warme auto gaan zitten, zou je dat wel doen?

  6. Lot says:

    Ik lees pas sinds paar weken hier mee, en had nog niet eerder gereageerd, maar dit vond ik zo’n leuk blogje.
    Geen idee waarom je haar aan het eind vd dag wel goed zit, wel herkenbaar.
    En op de meest vreemde momenten zonder noemenswaardige aanleiding ben je plotseling verdrietig is ook zo herkenbaar.
    Mijn ouders waren al echt oud (90) en overleden met 6 maanden ertussen. Het missen blijft soms nog heel heftig.

    • Dank voor je leuke en lieve reactie Lot! Ja, hoe oud ze ook worden, onze ouders, eigenlijk kunnen we zo moeilijk missen he? En wat naar dat je in 6 maanden tijd twee van die zware klappen kreeg. Al zouden ze beiden 100 geworden zijn, het blijft verdrietig. Heb je ook een blog? Lieve groet,

  7. rietepietz says:

    Heb de krant van donderdag er nog even op nageslagen, áls er een vrouw in Harlingen in een auto gestikt is in de zon zou jij dat dus kunnen zijn. Honden mag je niet in de auto achter laten met deze temperaturen maar jij zou natuurlijk zelf beslissen;-) Fijn dat je dochter weer thuis is.

  8. Ria says:

    Inmiddels zul je wel weten hoe het klasgenootje heette.
    Zo loop ik al weken met een naam in mijn hoofd en kan niet me meer herinneren vanwaar. De hitte hier , elke dag zo’n 28 graden , mag van mij wel minder pffff…en de tuin snakt naar regenwater 🙂

  9. Tilly misschien?

  10. Jef Lenaerts says:

    Hoofdbekommernis

    om zich mooi te maken
    staat ze ‘s morgens
    erg lang zwoegend in de badkamer

    het wordt haar elke dag verweten
    want de spiegel is bijna versleten

    de haardos, vast of los
    ligt nooit naar wens
    het maakt haar zelden aangenamer

    Lenjef 😀

  11. beaunino says:

    Die ‘lavatera’ momenten kunnen je zo overweldigen hé? Fijn dat je dochter weer terug is.

  12. Dank allen, voor jullie leuke en lieve reactie! Geniet van Vrijdag de 13de (hier in het Noorden is het trouwens de hele ochtend bewolkt, hoop niet dat het zo blijft) en alvast een mooi en goed weekend!

Geef een reactie

Follow

Get every new post delivered to your Inbox

Join other followers:

%d bloggers liken dit: