Een Bosje Bloemen

Toen de deurbel ging stond daar een bloemenbezorger met een schitterend boeket in zijn armen. Ze was sprakeloos. Zeldzaam mooi was dit boeket en groot, zo groot!
‘Alstublieft mevrouw, een bloemetje voor u!’ grijnsde de man die de verbazing zag.
‘Voor mij?’ stamelde ze.
‘Voor u!’ grijnsde de bloemenbezorger weer. Hij drukte de bloemen in haar armen en weg was hij.

‘Zó’ zei haar man toen hij haar binnen zag komen. Haar gezicht ging schuil achter de prachtige bloemen. ‘Dat is niet niks! Van wie hebben we dit?’
‘Ik dacht dat het van jou was, voor onze trouwdag!’ lachte ze maar ze maakte een grapje. Ze had die ochtend al een lief bosje bloemen van hem gekregen. En een flesje parfum.

Ze deed een greep naar het kaartje dat tussen de bloemen hing en haar adem stokte toen ze de tekst las. Alsof er een kraan opengedraaid werd, zo snel, rolden opeens de tranen over haar wangen.

Haar man sprong op en las de tekst op het kaartje. Toen sloeg hij beschermend een arm om haar heen en huilde geluidloos mee.
Zo stonden ze enkele seconden, misschien waren het wel minuten, in de woonkamer en als de telefoon op dat moment niet gerinkeld had zouden ze er misschien nog wel langer hebben gestaan.

Het was hun dochter die op dat moment belde.
’Gefeliciteerd met jullie trouwdag lieve ouders’ riep deze. ‘Geweldig dat jullie het al zo lang met elkaar uit weten te houden!’
‘De bloemen van je broer komen net binnen’ fluisterde de moeder. ‘Wat zijn ze prachtig. Dank je wel lieverd. Dank je wel lieveling.’
‘Je moet mij niet bedanken mam!’ zei haar dochter liefdevol. ‘Ik hou me alleen aan de afspraak die ik met mijn broer heb. Je weet wat hij me op het hart gedrukt heeft: ‘als ik er straks niet meer ben dan wil ik graag dat jij mam en pap altijd even een bloemetje geeft op speciale dagen.’
Haar dochter zweeg en dacht terug aan het moment dat haar broer haar dit had gevraagd.
‘Straks ben ik er niet meer’ had hij gezegd, ‘maar zou je iets voor me willen doen? Wil je namens mij altijd een bloemetje aan mam en pap geven op bepaalde feestdagen?’
Ze had gelachen en gezegd: ‘ik stel voor dat je gewoon bij ons blijft zodat je het zélf kunt doen’ maar twee weken nadat hij dit had gevraagd was hij er niet meer.

‘Ik weet het’ zei de moeder. ‘Elke keer als we iets van hem krijgen is hij opeens weer een stuk dichterbij. Alsof hij… ik weet het niet, ik kan het niet uitleggen. Alsof mijn kind er écht even is.’

Na het gesprek zette ze de bloemen in een vaas – de grootste vaas die ze kon vinden – en zette de vaas op een klein tafeltje naast de stoel waarin ze meestal zat.

Ze pakte het kaartje en las de tekst opnieuw. Het leek zelfs op zijn handschrift.

‘Lieve mam & pap,
Zoals elk jaar mag er ook dit jaar van mij geen bloemetje ontbreken op jullie trouwdag!
Hartelijk gefeliciteerd en ik zou zeggen: maak er een leuke dag van!

Veel liefs, kus,

Jullie zoon’

Ze aaide voorzichtig de bloemen en het liefst had ze de vaas op schoot genomen om hem in haar armen te wiegen maar ze deed het niet. In plaats daarvan keek ze haar man met betraande ogen aan en hij kwam bij haar op de stoelleuning zitten.
‘Wat hebben we prachtige bloemen van onze zoon gekregen hè?’ zei hij met verstikte stem.

Ze knikte. ‘Ze zijn schitterend. Dank je wel jongen’, mompelde ze schor. ‘Dank je wel voor je mooie bloemen.‘ De tranen die zachtjes over haar wangen rolden voelde ze niet, net zomin als ze het gepraat hoorde op de televisie. Ze dacht aan haar jongen, haar kind, die in de moeilijkste periode van zijn leven tegen zijn zus gezegd had: ‘koop namens mij altijd even een bosje bloemen voor mam en pap’ en zachtjes prevelde ze weer: ‘dank je wel jongen. Ik hou van je.’

—————–

Vandaag al 15 maanden en 15 dagen – het is verdomd stil zonder jou.

Category: Broer, Ouders  Tags: ,
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.
43 Responses
  1. Letterzetter says:

    Ontroerend, ik ben er stil van…

  2. Corline says:

    Wat mooi en ontroerend. Goed dat jullie deze afspraak hebben gemaakt, maar door dit soort acties komt alles wel weer heel dichtbij en slaat het verdriet als een golf over je heen. Voor iedereen is het erg, maar voor een moeder is het wel het ergste, lijkt mij. Je kind verliezen, ik moet er niet aan denken…. Sterkte!

    • Rebelse Huisvrouw says:

      Dank je wel Corline. Het is waar: mijn ouders hebben het altijd even moeilijk als ze een bos bloemen van mijn overleden broer ontvangen maar toch… op de een of andere manier doet het hun ook weer heel goed. Ze krijgen de bloemen tenslotte toch echt een beetje van hém!

  3. donsjes says:

    Ik zit hier te huilen op zondagmorgen. Wat mooi, ook het idee…

  4. 15 maanden en 15 dagen…dat is lang genoeg om dood te zijn

  5. Theo says:

    Kippenvel en een stilvallen is hier het enige dat mijn past…

  6. Rianne says:

    Wat intens mooie en intens verdriet … Tranen in mijn ogen.

  7. rietepietz says:

    Om héél stil van te worden……

  8. Wat moet ik hier nu op reageren… Ik heb een zakdoek nodig…

  9. Regina says:

    Wat mooi. En wat een gebaar ook die voor degene die achterblijft zoveel kan betekenen.

  10. Leo's mening says:

    Jemig, dat is wel een heftig verhaal zeg. Als het autobiografisch is slik ik toch maar even een brok weg…..

  11. ingridblogs says:

    Brok in de keel………wat ontroerend mooi.

  12. A van de Aa says:

    ……………………… !

  13. appelig says:

    Nou, snif snif hoor. Wat ontzettend mooi.

  14. Ontroerend mooi… Zeg alsjeblieft dat het niet autobiografisch is.

    • Rebelse Huisvrouw says:

      Kakel, zie antwoord bij Leo! Of nee, waarom, ik kan het net zo goed zelf nog een keer tikken: het is in die zin autobiografisch dat het een afspraak is tussen mijn broer en mij (broer is vorig jaar overleden). Het is maar een bosje bloemen maar toch doet het mijn ouders op de een of andere manier goed. Ze krijgen het tenslotte van hun zoon, hoe dan ook!

  15. Betsie says:

    Lief dat je zo trouw bent aan je broer.
    Niets kan het verdriet doen verdwijnen.
    Misschien wordt het zo wat gemakkelijker. Sterkte!

  16. Di Mario says:

    De traan in mijn ogen zegt genoeg………

    Love As Always
    Di Mario

  17. RenéSmurf says:

    ja, het gaat om het gebaar he! En je romantiseert er een mooi verhaal omheen.
    Sneu voor de bloempjes, maar een barbecue is dan ook weer sneu voor de diertjes!

  18. Kay says:

    Ik laat u nagenieten en toch ontroerd het mij ook, heel mooi!
    Koester dit tere moment als de bloemen die je kreeg ♥

  19. jokezelf says:

    Lief. Ben er stil van.

  20. Rebelse Huisvrouw says:

    Dank jullie wel allemaal, voor jullie leuke en lieve reacties! Dat doet een mens goed op een regenachtige maandagmorgen 😉

  21. Nanda says:

    Ontroerend mooi. Meer kan ik niet zeggen…

  22. Toch even moeten sniffen… Enne, IK gooi hierbij een bloemetje naar jou, die broer een handje helpt! Je bent geweldig!

  23. tagrijn says:

    Wow… wat heftig. Pas de toevoeging eronder deed me beseffen dat het in ieder geval niet volledig fictie was. Nu is het nog mooier.

  24. Boerin Zonder Naam says:

    Soms kunnen bloemen meer zeggen dan woorden….
    ……Ik ben er even stil van…..
    Bij deze wil ik jou ook een bloem aanbieden….. Voor dit prachtige verhaal:http://www.youtube.com/watch?v=HnbMYzdjuBs

    • Rebelse Huisvrouw says:

      Oooo, wat prachtig! Ik heb genoten van elke seconde van dit mooie filmpje, heel bijzonder. Dank je wel voor dit mooie bloemetje!

  25. Kay says:

    Blijkbaar te vroeg voor een nieuw schrijven laat ik hier wat liefs achter ♥

  26. Lenjef says:

    Houden van

    er staat
    geen
    einddatum op graag zien

    het is ruimte- en tijdloos
    een eeuwigdurende poos

    spreken velen
    daarom
    over de volle leegte misschien?

    Aangrijpend…
    Lenjef

  27. Margo says:

    Wat mooi dat je dit doet voor je broer en je ouders. Moeilijk ook, maar het houdt hem levend. 15 maanden is nog zo kort geleden. Sterkte.

  28. platoonline says:

    Prachtig, ontroerend verhaal. Op die manier blijft de zoon, door de dochter, levend voor de ouders. Ik ben stil.

  29. EJW says:

    Ontroerd gelezen. Mooi.

  30. Lou-ter-Lou says:

    het staat hierboven al tig keer… ontroerend indeed… stil van…

Geef een reactie

Follow

Get every new post delivered to your Inbox

Join other followers:

%d bloggers op de volgende wijze: