De Slachtdag

Bargebek, een klein Fries dorpje ergens in 1936

Hoe Gerrit het jaar in jaar uit volhield met Neelie was iedereen een raadsel. ‘Dat mens scheldt, vloekt en tiert de hele dag’, zeiden de dorpsbewoners hoofdschuddend als ze Neelie weer eens hoorde krijsen. ‘Die beschadigt haar stembanden nog eens met dit geschreeuw.’

Gerrit zelf hoorden ze nooit. ‘Die arme man’, zeiden dorpsbewoners dan weer. ‘Hij heeft het overdag zo druk met z’n werk dat hij gewoon de energie niet heeft om terug te vechten.’

Ze woonden aan de rand van het dorp, Gerrit en Neelie, en hadden een grote varkensboerderij. Hier fokte Gerrit varkens die hij zelf ook slachtte en op zich hadden ze het prima voor elkaar. Als Neelie nou maar niet de hele tijd zo aan het tieren was, had Gerrit een prima leventje kunnen hebben.

Naar de kroeg ging Gerrit niet meer. ‘Mag niet van Neelie’, zei de omgeving spottend. Het was nog waar ook.

‘Toch vind ik het jammer Gerrit’, zei Carel, de café-eigenaar, toen hij de varkensboer op een goeie dag tegenkwam. ‘Je moet je niet zo laten ringeloren. Kom vanavond nou weer eens langs – dat ene borreltje zo af en toe vindt Neelie heus wel goed.’
Gerrit knikte. ‘Ik zal eens zien. Vanavond in elk geval niet. Morgen is het slachtdag en daar moet ik fit voor zijn. ‘

De volgende dag was het grijs en kil – een perfecte dag om varkens te slachten. De buren haalden opgelucht adem toen ze nog éénmaal die ijzingwekkende kreet hoorden op het moment dat Gerrit het laatste varken de keel doorsneed.

In de dagen die erop volgden zag niemand Gerrit. Neelie zagen ze trouwens ook niet. De eerste week viel het niemand op en ook in de tweede week was er geen vuiltje aan de lucht, maar in de derde week begonnen de dorpsbewoners zich wat zorgen te maken. Toen de vierde week aanbrak zeiden ze: ‘We moeten bij ze gaan kijken. Dit klopt niet.’

Ze gingen er met z’n allen heen op een regenachtige avond. Iemand had een versgebakken appeltaart meegenomen en een ander weer een fles jenever. Het duurde niet lang voordat Gerrit de deur opengooide.
‘Kom binnen’, riep hij joviaal toen hij zijn dorpsgenoten zag. ‘Leuk dat jullie er zijn. Neelie zal het ook leuk vinden.’

Bij de deur deden de dorpsbewoners hun klompen uit en liepen op kousenvoeten naar binnen. ‘Kijk eens wie we hier hebben lieverd!’ riep Gerrit uit. Neelie zat bij het raam en keek naar buiten. Ze maakte een wat wonderlijke indruk. Toen ze Gerrit hoorde roepen draaide ze zich om en bekeek het gezelschap van top tot teen met een vreemde blik. Ze opende haar mond. Het leek of ze wat wou zeggen als je tenminste de vage keelklanken die ze produceerde meerekende. Na een paar seconden haalde ze haar schouders op en keek hoofdschuddend weer naar buiten.

De vragende blikken die de mensen Gerrit toewierpen ontgingen hem niet.
‘Maken jullie je geen zorgen, er is niets aan de hand’, grijnsde hij. ‘Neelie ziet misschien wat bleek maar ze is kerngezond. Ze heeft alleen wat moeite met praten tegenwoordig hè lieverd? Dat lukt de laatste tijd niet meer zo goed. Het is een beetje stil zo, maar ik denk dat we daar op den duur heus wel aan wennen.’

Category: 02 - Fictie
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.
18 Responses
  1. Letterzetter says:

    ….

    * grijpt naar fles Jillz en klokt ‘m leeg om vannacht te kunnen slapen *

  2. kakel says:

    Verstandige man, die varkensboer, héél verstandig. Ik heb weer gesmuld van je verhaal! Eerst dacht ik: Gerrit heeft Neelie ook geslacht, maar dit einde bevalt me stukken beter 😀
    Liefs Kakel

  3. Rob Alberts says:

    Een prachtverhaal weer, ik ben er stil van.
    Vriendelijke groet,

  4. Mrs. T. says:

    Oh jemig, hij was het gemopper en getier wel heel zat. 😉

  5. Corja says:

    O, yeach, wat een eng verhaal! Heerlijk! (Ben je geïnspireerd geraakt door de journaals van de laatste tijd?)

  6. Lenjef says:

    Toen werd de stilte hoorbaar…

    ze was op het boerenbedrijf al jaren een vreselijk bazig wijf
    getier en gekijf
    tekenden haar lijf
    als een schietschijf, het dreef hem tot een ongezien misdrijf

    Een verhaal om van te smullen, Rebelleke! :)
    Lenjef

  7. A van de Aa says:

    Hij heeft van d’r geen worst gemaakt…….

  8. Hahaha gelukkig geen “Woensdag gehaktdag”, maar mag het wat stiller. Een triller met zwarte humor :-)

  9. rietepietz says:

    Ach… ze is misschien wel gewoon sprákeloos van het verhaal , mijn vader zou in zo’n geval vroeger gezegd hebben “ben je je tong verloren?” 😉

  10. gewoonanneke says:

    Getver dat zijn drastische maatregelen zeg.

  11. Slimme man. Nu nog een borreltje af en toe en alle is goed.

    Love As Always
    Di Mario

  12. Narda says:

    En ze leefden nog lang en gelukkig:-D
    Ben gek op feel-good story’s….

  13. Desire says:

    Nog éénmaal die ijzingwekkende kreet … auw!

  14. Rianne says:

    Zo kan je elk end wel een happy one maken… 😉

  15. Rebelse Huisvrouw says:

    Dank allen, voor jullie reactie! Nog een fijne avond en voor later alvast: slaap lekker!

  16. Ik heb het verhaal ‘na de fijne avond’ gelezen. En kruip zo terug in bed. Als ik er maar geen nachtmerrie aan overhoud…..
    (overigens een inventieve ingreep van Gerrit; wat middeleeuws, maar toch….)

Geef een reactie

Follow

Get every new post delivered to your Inbox

Join other followers:

%d bloggers op de volgende wijze: