De Oppermarionet

Toen Afke ‘s ochtends aan Hendrik-Jan vroeg: ‘Wat ben je aan het doen lieve?’, had ze direct door dat ze die vraag beter niet had kunnen stellen. Ze kwam binnen van het winkelen op de Voorstraat, deed haar jas uit, zette haar handtas neer op de eettafel en zag Hendrik-Jan verwoed schrijven.

‘Ik probeer een leuk stukje te schrijven,’ murmelde hij. ‘Stel dat het écht leuk is, dan stuur ik het naar de Harlinger Courant. Wie weet willen ze het nog plaatsen ook. Zal ik wat voorlezen?’

‘Toe maar’, zei Afke. Ze klonk wat bedenkelijk en je kon zien dat ze er weinig vertrouwen in had.
‘Ik ben enorm tevreden, al zeg ik het zelf’, glunderde Hendrik-Jan. Hij rechtte zijn schouders en begon met zijn mooie diepe, sonore stem voor te lezen:

‘De Oppermarionet
Er was eens een land dat geregeerd werd door een groot aantal marionetten die met geen mogelijkheid van het pluche af te slaan waren. De marionetten noemden zichzelf ‘ministers’. Ze deden er alles, maar dan ook echt alles aan om op het pluche te mogen blijven zitten. De baas van het clubje noemden ze de Oppermarionet. Hij was een vrolijk grijnzende man die feitelijk niets anders deed dan wat lachen. Een van de andere marionetten heette PlakSterk en toen er ooit een moment aanbrak dat het erop leek dat hij op moest stappen, boog, kronkelde en wentelde hij zich in alle hoeken en gaten om in Hemelsnaam maar op dat pluche te mogen blijven zitten. Ook …’

‘Waar gaat dit in hemelsnaam over Hendrik-Jan?’, vroeg Afke. ‘De Oppermarionet?? Tssss… Hoe haal je het in je hoofd? Ik heb hier eigenlijk geen tijd voor. Ik moet straks naar de kapper en vergeet je niet dat we vanavond de Griekse avond in de Weinstube hebben? We gaan erheen met Anton en Evelien.’
Hendrik-Jan knikte. Natuurlijk was hij het niet vergeten, hij verheugde zich enorm op de overheerlijke Griekse maaltijd die hem te wachten stond.

‘Ik zou ook maar iets veranderen aan dat stukje’, zei Afke terwijl ze naar de keuken liep. ‘Ik denk niet dat de Harlinger dit stukje plaatst. Het slaat nergens op, de toon is gewoon niet goed.’

Hendrik-Jan dacht even na en begon toen ijverig opnieuw:
‘Nederland is zo langzamerhand een open inrichting geworden. Dat ons Kabinet niets anders doet dan ons, argeloze burgers, beroven en het geld in de bodemloze putten van het buitenland te storten moge wel duidelijk zijn. Dat ons Kabinet daarnaast ook ernstig lijdt aan een ‘Doofpotmentaliteit’ is eveneens duidelijk. Dat, onder dit Kabinet, een stuitende bonusmentaliteit tot volle wasdom mocht komen en onuitroeibaar zal blijken te zijn is een voldongen feit.’

‘Ik ga naar de kapper lieve!’, hoorde hij Afke roepen. Ze pakte haar jas en handtas en liep richting voordeur.
‘Wacht even, laat me je nog een klein stukje voorlezen, misschien vind je dit beter’, verzocht Hendrik-Jan. Toen hij klaar was met voorlezen haalde Afke haar schouders op. ‘Je snapt toch wel dat dit ook niet de juiste toon is Hendrik-Jan? Geen enkele krant plaatst dit soort stukjes.’

Met een klap trok ze de deur achter zich dicht. Hendrik-Jan zuchtte. Een leuk stukje schrijven was zo gemakkelijk nog niet. Misschien moest hij maar even naar buiten gaan, de Noorderhaven op. Wie weet kwam de inspiratie dan wel vanzelf.

Hendrik-Jan Doordouwer verschijnt om de week in de Harlinger Courant. Hij moppert heel wat af maar gelukkig is daar Afke die hem altijd wel weer uit de put weet te trekken. Hoewel…..

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.
25 Responses
  1. Marja says:

    psst, leidt moet hier lijdt zijn.

  2. Novelle says:

    glimlach je doet het echt leuk hoor Rebelse. Graag gelezen!

  3. Regina says:

    Dit gaat hem niet worden, Hendrik-Jan. :)

  4. merel says:

    Hendrik Jan zal andere woordjes uit zijn woordjeskorf moeten kneden

  5. Ahhh Afke , hij was goed opdreef met Plaksterk en rolt nu beslist een peukje Samson 😉

  6. Letterzetter says:

    Tja, stukkies lezen is een stuk makkelijker dan er eentje schrijven…
    Weer mooi gedaan! :-)

  7. Tja het is niet altijd makkelijk om een stukje te schrijven. Dat weten vast wel meer mensen.

    Love As always
    Di Mario

  8. gewoonanneke says:

    Zijn dit echt stukken die in de krant gepubliceerd worden, schrijf je een column voor een krant. Vind het altijd leuk om te lezen.

  9. appelig says:

    Het is weer een leuk stuk geworden, en leuke stukken plaatsen ze natuurlijk wel gewoon in de krant. :-)

  10. Appelvrouw says:

    Geen stukkie schrijven is een nog veel grotere inspiratie

  11. Plato says:

    Die HJ kan inderdaad maar één kant op denken. Gelukkig dat Afke er is die hem af en toe van heel erge dingen afhoudt. Morgen een nieuwe regering? HJ is weer net zo erg tegen. Hij zou Minister President moeten worden. Met Afke als minister van financiën. Hoe zou het dan met Nederland gaan?

    Die Harlingers krijgen wel waar voor hun geld trouwens met zulke leuke stukjes.

  12. rietepietz says:

    Die critici ook altijd, ik zie het H J denken!

  13. Desire says:

    Met beide benen op de grond, ze vullen elkaar weer mooi aan, Afke en HJ.

  14. Misschien kan hij zijn eigen partij oprichten? En zo het tij doen keren!

  15. Rebelse Huisvrouw says:

    Dank allen, voor jullie reactie en nog een fijne avond!

  16. tagrijn says:

    Wat Afke en HJ niet weten is natuurlijk dat zijn bedenksels op deze manier toch in de krant komen dankzij de in het huis verdekt opgestelde spionnen. Erg leuk stukje.

  17. Lou-ter-Lou says:

    En aangezien ik in je volgende blog niet meer kan reageren, doe ik het hier:

    Neeeee….niet leuk… niet goed… Wat jij moet veranderen is je gevoel dat je verplicht bent om te reageren op iedere reactie. Dat ben je niet. Mensen reageren op jouw blog en dat kun je gewoon als gegeven aannemen. Als je zin hebt, reageer je. Maar ik wil je graag af en toe blijven zeggen wat ik vind… of jij daarop nou antwoordt of niet, is om het even. Dat is jouw vrijheid. Laat ons reageren… een blog zonder reactiemogelijkheid is doods…

    Keep up the good work dear!! X

  18. rietepietz says:

    Ja daar héb je het al , dan gaan we gewoon in een ánder logje reageren. Het is natuurlijk jouw beslissing als jij je er happy bij voelt is het prima. Zelf vind ik reacties gewoon een heleboel toevoegen aan logjes, de één meer dan de ander maar toch,overwegend is de interactie een verrijking.
    Ge liked heb ik dus niet, nog afgezien dat ik die knoppen nooit gebruik (dat doen facebookers) omdat ik dat niet gewend ben zou ik dat zéker bij het volgende logje niet doen omdat ik “de boodschap” dus eigenlijk “niét like” .maar het blijft jouw beslissing ,écht wel!

Geef een reactie

Follow

Get every new post delivered to your Inbox

Join other followers:

%d bloggers op de volgende wijze: