De Nachtmerrie

‘Hoe ben ik hier in godsnaam terecht gekomen?’, vroeg de oude man zich wanhopig af. Hij had geen idee. Hij realiseerde zich dat hij geen schoenen aan had en op blote voeten op hobbelige keien stond. ‘Ik heb verdomme zelfs mijn pyjama aan’, bedacht hij zich met een schok. ‘Ik begrijp het niet. Ik begrijp niet wat hier aan de hand is.’

Zijn handen deden pijn en zaten onder het bloed. ‘Volgens mij zijn mijn knokkels gebroken’, dacht hij terwijl hij probeerde zijn vingers te bewegen. Hij had een ijzersmaak in zijn mond. ‘Die gek heeft er aardig op los gebeukt’, dacht hij en hij wankelde. ‘Zelfs m’n tanden heeft hij eruit geslagen’. Hij spuugde twee tanden uit en veegde zijn mond af. Boven zijn wenkbrauwen had hij een grote snee waar bloed uitliep en het vermengde zich met het zweet op zijn voorhoofd. Het liep zijn ogen in en belemmerde zijn zicht. ‘Warm. Het is warm. God, hoe kan het dat het zo warm is?’, vroeg hij zich af. Hij knipperde een paar keer en probeerde zijn troebele beeld scherp te stellen.

‘Waar ben ik en hoe ben ik hier beland?’, vroeg hij zich weer af. Hij was bang. Hij ademde gejaagd en zijn hart bonkte in zijn keel. Hij stond in het midden van een kring vol mensen en bevond zich op een soort – ja, wat was het? ‘Het lijkt wel een middeleeuws plein verdomme. Maar hoe ben ik hier toch beland?’

Honderden ogen keken hem aan. Angstige ogen. ‘Wie zijn al die mensen? Waar komen ze vandaan? Komen ze alleen maar kijken hoe ik hier afgemaakt word? Waarom doet niemand iets?’ Hij begreep het niet. Hij wou lucht hebben. Hij was bang.

‘Nog één leuk spelletje en dan mag je gaan’, hoorde hij een stem. Hij stond oog in oog met… Met wie? Wie was deze man die hem zo aftuigde? Wie waren al deze mensen toch? Wat deed hij hier op dit middeleeuwse plein op blote voeten in zijn pyjama?
‘Ik ben tegen een psychopaat aangelopen’, realiseerde de man zich. ‘En iedereen is bang voor deze gek. Daarom staan ze allemaal met grote bange ogen toe te kijken zonder iets te doen.’
‘Als je deze opdracht goed volbrengt mag je naar huis. Zo niet.. tja.’ De psychopaat haalde nonchalant zijn schouders op en grijnsde. ‘Je weet wat de bedoeling is hè?’ vroeg hij. ‘Je duikt voorover de put in, met je handen vastgebonden op je rug. Als het je lukt de put uit te komen dan ben je vrij.’

‘Dat lukt me nooit’, wist de oude man. De put was ZO smal – er voorover induiken betekende geen ruimte hebben om te kunnen draaien. Hij zou ondersteboven stikken. Verzuipen als een rat.

‘God, alsjeblieft’, bad hij in stilte. ‘Alsjeblieft. Doe me dat niet aan. Geef me een hartstilstand. Laat mijn hart er NU mee ophouden. Niet dit. Alsjeblieft God. Niet dit.’

————–

‘Hartstilstand’, concludeerde de arts terwijl hij het laken omhoog trok. ‘Uw man is in zijn slaap gestorven.’
Hij draaide zich om naar de vrouw die naast hem stond.
De vrouw slikte en veegde een traan weg. ‘Hij heeft toch niet geleden hè dokter?’ vroeg ze.
‘O nee’, schudde de arts zijn hoofd. ‘Maakt u zich daar maar geen zorgen om. Hij is heel rustig ingeslapen. Uw man heeft een prachtige dood gehad.’

Category: 02 - Fictie
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.
32 Responses
  1. Appelvrouw says:

    Wat Breaking bad al niet bij je teweeg kan brengen.

  2. Bam…die kwam binnen zeg. En onmogelijk acht ik zoiets niet want nachtmerries bezorgen je angstzweet en hartkloppingen.

    Laat deze nachtmerrie maar nooit gebeuren brrr

  3. Marja says:

    Au. Jij weet nachtmerries nog een diepere dimensie te geven.

  4. Als je sterft in je slaap na zo’n droom……brrrrrrr…….
    Prachtige dood noemen ze dat; jammer dat je het niet na kunt vertellen!

  5. merel says:

    Ze moesten eens weten , helemaal geen prachtige dood.
    Wie weet kan zo’n angstaanjagende echt wel het einde betekenen.
    Knap geschreven

  6. Corline says:

    Hoe kom je erop. Misschien kan het inderdaad zo gaan, weten doe je het niet. Je verhaal zet me aan het denken…..

  7. RenéSmurf says:

    Waarbij ik op kan merken dat weer blijkt dat alles weten niet gelukkig maakt! nee, soms valt daar zelfs niet eens mee te leven, me dunkt.

  8. De Fruitberg says:

    Jouw stukjes zijn zo nu en dan wel flink morbide :-)

  9. Beter zo dat de nabestaanden niet alles weten. En liever zo geleden dan een lange ziektebed. Wel mooi geschreven.

    Love As always
    Di Mario

  10. A van de Aa says:

    Stevig,…. vooral als je al een keer het licht uit zag gaan.

  11. EJW says:

    Heftige nachtmerrie..helaas gebeurt dit ook in het echt. Ik word soms kotsmisselijk als ik over geweld lees of zie. Een mensenleven is niets waard in de ogen van geweldplegers.

  12. brubeck says:

    Damn, dit is een angstaanjagend verhaal. Goed geschreven, en verrassend einde. I like it… Maar uit ondervinding weet ik dat het echt over is als het over is.. Denk ik. :-)

  13. God wat erg.
    Geeft wel te denken. Kan zomaar gebeuren nietwaar… weet je veel…

  14. Lenjef says:

    Requiescat In Pace

    wat mensen ervaren op de drempel van het sterven
    dat blijft zolang we leven
    een onbekend gegeven
    wij zullen het pas weten wanneer ze van ons erven

    Weer enorm graag gelezen, Rebelleke. :)
    Lenjef

  15. beauninoblog says:

    Wat een verhaal weer. Heftig. Mijn vader droomde op het laatst ook heel naar. Soms vertelde hij wel eens wat hij gedroomd had, en dat was net zoiets naars als dit. (Daarom ben ik ook geen voorstander van palliatieve sedatie.
    )
    Wel een kei van een verhaal!!
    Groetjes, Narda

  16. rietepietz says:

    Mijn 86 jarige vriendin was vorige maand een keer niet lekker en had zich de hele nacht niet goed gevoeld en naar gedroomd toen ze eindelijk tóch in slaap gevallen was. In het tehuis waar zij woont sterven wel vaker mensen “vredig” in hun slaap en m’n vriendin vraagt zich nu af of “vredig in je slaap overlijden “misschien wel gebeurd na zo’n akelige nacht als zij toen had….. het stelt haar niet écht gerust ….wat toevállig dat jij nu met dit verhaal komt!

  17. tagrijn says:

    Na het lezen van dit verhaal durf ik eigenlijk niet meer naar bed want inderdaad, daar sterven toch de meeste mensen. Mooi opgebouwd, want geen idee waar dat heen moest.

  18. Mrs. T. says:

    Jemig,wat een verhaal!

  19. Rianne says:

    Rustige dood… Eng mens…

  20. Jeempie… het is nog nooit bij me opgekomen dat je ook in een nachtmerrie dood kan gaan. Maar ja, waarom ook niet? Aangrijpend hoor, zoals je het beschrijft.

  21. appelig says:

    Pff, ik krijg het er benauwd van. Tja, we zullen nooit weten of iemand echt een rustige dood is gestorven.

  22. Petr@ says:

    Wil je niet meer van die enge verhalen posten?
    Wat afschuwelijk!

  23. Margo says:

    Mooi geschreven. Ik kijk nu heel anders aan tegen overlijdingsadvertenties waarin bericht wordt over een ‘rustig en vreedzaam inslapen!

  24. Desire says:

    Rustig ingeslapen, dank je de koekoek! Angst om heen te gaan had ik nooit zo erg, tót ik dit verhaal las ….

  25. Rebelse Huisvrouw says:

    Dank allemaal, voor jullie reactie! Nog een heel fijne avond en een goed weekend!

  26. gewoonanneke says:

    Getver wat een eng verhaal, ja niemand weet het natuurlijk hoe die dingen werken. Heel indringend beschreven…..niet goed om te lezen voordat ik zou gaan slapen.

  27. Nee! Hou es op jij! Met je geruststellende verhalen, hahaha.

  28. Regina says:

    Soms hoor je een uitspraak als: “Hij heeft niet geleden,” en dan vraag ik me altijd al af hoe ze dat nou zo zeker kunnen weten…

  29. Geweldig verhaal! Je hebt je goed ingeleefd, het komt allemaal bijzonder geloofwaardig over. Mijn welgemeende complimenten 😀

  30. Leo's mening says:

    Joh….fantasietje is leuk, maar deze is wel erg heftig…..

  31. Plato says:

    Weergaloos verhaal. De man heeft niet geleden. God wat weten we toch weinig van elkaar en onze wederzijdse psyches.

  32. jokezelf says:

    Wat een enorm goed geschreven verhaal! Chapeau!

Geef een reactie

Follow

Get every new post delivered to your Inbox

Join other followers:

%d bloggers op de volgende wijze: