De Man en zijn Hond

Het was stil die middag in café De Beerput. Aan een tafeltje verderop in een hoekje zat slechts één man die lodderig voor zich uit staarde – de standaard alcoholist die elk zichzelf respecterend café bezit – en aan de bar zat cafébezoeker nummer twee. Aan zijn voeten lag een grote oude hond en op de een of andere manier maakte de man een eenzame indruk.

‘Mag ik een whisky met ijs alsjeblieft?’ vroeg de bezoeker. De barkeeper knikte. ‘Maak er maar een dubbele van’ verzocht de man.

Uit zijn jaszak haalde hij een koekje tevoorschijn en bukte zich. ‘Kijk eens, dit is voor jou’. Hij zei het liefdevol en zijn blik verzachtte zich. De hond kwispelde en keek de man met haar trouwe bruine hondenogen liefdevol aan.
‘Lief hondje’, zei de barkeeper losjesweg. Hij zette de whisky voor de man neer en ging door met het omspoelen van de bierglazen.

‘Dat is het enige levende wezen van het vrouwelijke geslacht dat ik nog vertrouw’, mompelde de man terwijl hij zich oprichtte.
‘Zo?’ De barkeeper trok zijn wenkbrauwen vragend op. Als barkeeper wist hij precies wat er van hem verwacht werd. Gewoon een luisterend oor bieden, meer niet.
‘Ja, het enige levende wezen´, herhaalde de man.
‘Dat klinkt wat treurig. Is daar ook een bepaalde reden voor?’

De man keek de barkeeper peinzend aan. ‘Ik heb veel vrouwen gehad. Tientallen. Honderden misschien. En ik vond ze leuk en amusant. Grappig. Maar de laatste… ik weet het niet. Ik denk dat ik toen definitief afknapte’.
‘Wat was er met de laatste?’ wilde de barkeeper weten. Hij veegde quasi nonchalant de bar schoon en vulde de schaaltjes met pinda’s bij.
‘De laatste… tja. Ik weet het niet. Je zou kunnen zeggen dat de laatste me de ogen definitief geopend heeft. Kijk, dat vrouwen gemeen waren, dat wist ik wel. Maar die laatste…’
De nieuwsgierigheid van de barkeeper was nu werkelijk gewekt.
‘Wat deed ze dan, de laatste?’
De man keek mistroostig naar het glas dat voor zijn neus stond. ‘De laatste… ach ja. Schenk eerst nog wat bij wil je?’
De barkeeper liep weg met het glas, vulde het bij met ijs en whisky en zette het voor de man neer.

‘Nou?’ vroeg hij toen. ‘Wat deed ze dan, de laatste?’
‘Och’, zei de man. ‘Er gingen me gewoon wat dingen dwars zitten. Heel erg dwars zitten zelfs. Dingen die ik liever niet gezien had. Maar toen ik ze eenmaal zag, kon ik ze niet meer van me afzetten. Zelfs toen ik tegen mezelf zei: waar maak je je druk om, kon ik ze niet meer van me afzetten’.
De barkeeper knikte begrijpend. ‘Ja. Ik snap het. Dat heb je met vrouwen hè’.
‘Het was misschien een soort solidariteit. Van man tot man. Maar toen ik zag hoe schandalig ze met haar vorige man omging dacht ik: ‘Kerel, kijk uit. Op een dag gaat ze ook zo met jou om’. Toen knapte ik af. Snap je? Toen knapte ik definitief af. Ik vond haar zo intens gemeen opeens. Ik kotste gewoonweg van haar’. De man rilde en wendde zijn blik af. Hij was met zijn gedachten mijlenver weg.

De barkeeper knikte wat teleurgesteld. Hij had wat meer verwacht van het verhaal. Hij sloeg de theedoek die op de bar lag over zijn schouder en draaide de kraan open, een deuntje fluitend terwijl hij doorging met het omspoelen van de bierglazen.

De man aan de bar sloeg zijn glas whisky achterover. Niemand zei meer iets. Toen grabbelde de man in zijn zak naar weer een koekje. ´Jij bent in elk geval wél betrouwbaar’ mompelde hij terwijl hij zich bukte. De hond kwam stram overeind en kwispelde. In de hoek aan het tafeltje schraapte de alcoholist zijn keel. Het klonk als een onderdrukte snik.

Category: 02 - Fictie  Tags:
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.
23 Responses
  1. De Fruitberg says:

    Cafe de Beerput… dat is ook wel een naam om niet veel koosjer volk naar je café te lokken. Weerom geschreven in die kenmerkende stijl van je (en dat is een compliment).

  2. O als ex-kastelein zou ik dus ook “teleurgesteld” zijn hihi de nieuwschierigheid is dan eenmaal getriggerd en niet dat ik iemand wat “ergers” toewenste , eerder denkend tja is dat alles om “gebroken te zijn “…Hij verdrinkt het verdriet van de andere man als ik het goed lees alsof het hem was overkomen.

    En als lezer heb ik genoten en in mijn hoofd liepen de scenario’s wat deze man wel niet heeft meegemaakt :-)

  3. Marja says:

    Wat een triestigheid.

  4. A van de Aa says:

    Als objectieve vrijgezel, dan zie je wat vrouwen met hun man doen ….. 😉 en als gehuwde man …..

  5. Petr@ says:

    Nu zullen we nooit weten wat “de laatste” dan voor vreselijks heeft gedaan.
    Ik denk dat ie zich aanstelt. 😉
    Gelukkig dan maar dat hij zijn hond nog heeft.

  6. Zijn partner behandelde haar ex honds…. en nu behandeld hij de hond als zijn partner….

  7. Mijn zusje heeft een kroeg, het zou zo in haar kroeg gebeurd kunnen zijn.

    Love As alwyas
    Di Mario

  8. Honderden vrouwen gehad? Ocharme, die moet moe zijn… 😉

  9. Lenjef says:

    So happy together…

    misschien verwacht het gemiddelde paar
    teveel van elkaar
    voelt de ene zich onzichtbaar
    en de andere ongezien onweerstaanbaar

    Nee, niet elke mens is hondstrouw. :)
    Met een brede glimlach gelezen, Rebelleke!
    Lenjef

  10. Desire says:

    Benieuwd wat hij met dat laatste, gemene exemplaar gedaan heeft … de hond weet vast meer 😉

  11. tagrijn says:

    De Beerput is helaas voor de waard toch niet opengegaan. Honderden vrouwen. En het heeft nooit aan hem gelegen… Dat geeft toch ook te denken.

  12. merel says:

    zuchtje … zo triest

  13. kakel says:

    Café de Beerput? Je weet de namen altijd wel te zoeken!
    Honderden vrouwen heeft de man gehad. Logisch dat er eentje tussen zat die ietsje minder was dan de rest 😉 Dat dat nou net de laatste moest zijn…triest hoor.
    Ik zat mezelf behoorlijk af te vragen wat de laatste misdaan zou hebben. Je verwacht iets extreems, maar als je er over nadenkt, blijkt het toch meer dan genoeg te zijn.
    Geef mij de hond maar, dan mogen ze de man houden 😀

  14. Appelvrouw says:

    Het is maar goed dat zulke mensen tenminste een hond hebben. Dan kunnen ze zich nog verbeelden dat die trouw is, maar wat voor keuze heeft die hond?

  15. appelig says:

    Op de een of andere manier verwachtte ik dat de hond hem alsnog een knauw zou geven. Gelukkig niet!

  16. beauninoblog says:

    Als we al de verhalen achter alcoholisme zouden kennen…

  17. Hoe de alcohol mensen hun leven kan verwoesten,…….gelukkig was er de hond,…..

  18. rietepietz says:

    Tja…. alcoholisten en vrouwen is meestal een slechte combi…… maar weet die man veel!

  19. gewoonanneke says:

    Een mooi verhaal, zoveel vrouwen gehad en geen een betrouwbare er tussen zou je toch haast gaan denken dat er aan die man ook wel wat schort 😉

  20. lummel says:

    Ojee! Als de laatste vrouw net zo slecht valt als het laatste drankje, kan je beter ruim voor de laatste ophouden.

  21. Corline says:

    Die barkeeper zal wel dikke boeken kunnen schrijven…

  22. Rebelse Huisvrouw says:

    Dank allen, voor jullie reactie en nog een fijne zondag!

  23. Rob says:

    Een honds verhaal …..
    Ik houd van vrouwen.
    Nog steeds op zoek naar die ene!

    Vrolijke voorjaarsgroet,

Geef een reactie

Follow

Get every new post delivered to your Inbox

Join other followers:

%d bloggers op de volgende wijze: