De Heilige Koe

Bron: PixabayDonderdag 24-11
Lief dagboek
Zojuist belde dochter gillend op vanuit Groningen: ‘Ik ben mijn paspoort vergeten mee te nemen!’ Het kind zou morgen naar Amsterdam gaan waar ze zaterdagochtend vroeg een examen heeft dat ze alleen mag afleggen op vertoon van dit Vergeten Document.

‘Kon je daar niet eerder aan denken?’ bromde ik.
‘We hebben de aanvraag toch SAMEN via de computer ingediend?’ snikte kind. ‘Daar had jij toch ook aan kunnen denken?’
Omdat ik dochter tegemoet wilde komen besloten man en ik haar morgen naar Amsterdam te brengen. ‘Kom morgen deze kant op, dan halen we je van het station en rijden direct door naar Amsterdam’ stelde ik voor.
Kind blij. Wij minder.

Vrijdag 25-11
23.10 uur. Ik ben blij dat ik weer achter m’n computer zit dagboek, en dat deze dag bijna om is. Wat een dag. Het was gruwelijk, verschrikkelijk. Dochter belde dat ze om 17.10 uur aan zou komen en man en ik haalden haar af. Het was gezellig in de auto – we zaten over van alles en nog wat te babbelen en ik wilde, zo halverwege de Afsluitdijk, net vertellen over onze hond die zo stram wordt toen dochter vroeg: ‘Je hebt mijn paspoort wel bij je hè mam?’
Dagboek: ik bevroor. Ik ben nu NOG verbaasd dat ik geen hartstilstand gekregen heb. Want terwijl ze dat vroeg wist ik – daar hoefde ik geen miljardste seconde over na te denken – dat haar paspoort nog gewoon op de eettafel lag, precies op de plek waar ik hem klaargelegd had om vooral niet te vergeten.

Zaterdag 26-11
‘Ooit lachen we hierom’ troostte ik man vanochtend aan de ontbijttafel toen ik zijn zoveelste gepijnigde blik opving. ‘Dan zeggen we: weet je nog?’
‘Ik hoop het’ zuchtte man. ‘Ik hoop het echt’.

Maandag 28-11
Vanavond na het eten wipte ik even binnen bij vriendin M. Haar man was er ook en we kregen een gesprek over psychologen. Volgens man van M. ‘hebben psychologen alleen maar die richting gekozen omdat ze zelf wat issues hebben’.
‘Ze waren bovenmatig geïnteresseerd in hun eigen psyche’ verklaarde man van M. triomfantelijk. ‘Vandaar hun keuze’.
‘God man, wat ga je toch weer kort door de bocht’ protesteerde M. ‘En als dat zo is, wat dan nog? Hoe kom je trouwens op zulke achterlijke conclusies? Is een bakker bovenmatig geïnteresseerd in brood? Is een visser bovenmatig geïnteresseerd in vis?’
‘Misschien niet per definitie’ gaf man van M. na enig nadenken schoorvoetend toe. ‘Maar voor de mannelijke gynaecoloog maak ik absoluut een uitzondering’.
‘Je hebt het brein van een moeras’ zei M. afgemeten.

Dinsdag 29-11
Op dit moment zit mijn worteltaart in de oven, hij begint al lekker te ruiken. Ik eet al weken gezond en ik moet eerlijk toegeven: ik voel me er absoluut lekker bij.

‘Wie had kunnen denken dat je ooit zo zou afglijden hè?’ prevelde jeugdvriendin L. liefjes toen ik haar net over de worteltaart vertelde. ‘Als ik twintig jaar geleden gezegd had dat je ooit dit gedrag zou vertonen had je me voor gek verklaard’.
Daar had L. gelijk in. Vreemd eigenlijk dagboek, dat mensen zo kunnen veranderen.

De worteltaart is heerlijk!!! Hij smaakt echt goed en dat zonder gluten, suiker en boter! Ongelooflijk, ben echt verbaasd.

Donderdag 01-12
Het is alweer december!!!!! Het is echt belachelijk – elk jaar lijkt sneller om te gaan. Oom H. en buurvrouw Annie (zijn vriendin) zijn net weg en het was ouderwets gezellig. Oom H. wond zich behoorlijk op over… ik moet even Googelen hoe het ook alweer heette.

Ben ik weer: hij wond zich op over een nieuwe wet die er binnenkort doorkomt, PSD2.
‘Vroeger was de bank de enige die bij je bankgegevens kon komen – met deze nieuwe wet kan élke willekeurige webwinkel bij je gegevens komen’ schuimbekte hij.
‘Is daar wat mis mee?’ vroeg buurvrouw Annie schuchter. ‘Dat is toch juist handig?’

Oom H. zuchtte en pakte haar hand. ‘Als je in India had geleefd was je heilig verklaard’ mompelde hij. Buurvrouw Annie glimlachte sereen en keek mijn oom schalks aan. Ze wist overduidelijk niet wat oom H. met die opmerking bedoelde. Misschien was dat maar beter ook.

 

Category: 01 - Dagboek, VZTZ
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.
27 Responses
  1. Suskeblogt says:

    Hopelijk is dat paspoort toch op tijd op de juiste plaats terechtgekomen. Ik zou voor minder wanhopig worden.
    En dat de buurvrouw een koe genoemd wordt, het is maar best dat ze hem niet begreep.

  2. En weer met veel plezier gelezen!

  3. kliefje says:

    Mééén je niet, weer vergeten! Wow. Misschien toch wat meer koolhydraten eten jij. Hebben je hersens toch nodig hoor 😉

  4. Marry says:

    Ik voelde hem al aankomen, maar bij “dagboek, ik bevroor” schoot ik in de lach. Echt iets voor jou om dat te vergeten.

  5. safealove says:

    Pfft.. ik voel het helemaal met je mee. Het besef dat je juist bent vergeten waar het allemaal om draaide.. Was ze nog op tijd voor het examen?

  6. ria says:

    Oh echt ik lig weer in een deuk. Paspoort op tafel laten liggen, Het zou mij ook zomaar kunnen gebeuren en ik kan me levendig voorstellen dat manlief twijfelt of hij er wel ooit om zal kunnen lachen. Een brein als een moeras en mannelijke gynaecoloog om te gieren:-)

  7. Ooo dat paspoort..ik voelde m bijna aankomen!

  8. Lummel says:

    Gemeen hoor, vorige week een prachtig recept van een vies gerecht. En nu een recept van iets heerlijks? Lau Loene

  9. Wieneke says:

    Moeten wij ons enorme zorgen maken om PSD2? En wat is er met PSD1 gebeurd eigenlijk?
    Je had wel een hartverknettering kunnen krijgen met dat paspoort op de eettafel. Jouw man is zeker ook een heilige, denk ik.

  10. Mrs. T. says:

    Oh, dat paspoort. Volgende keer de autosleutels erbij leggen? 😉

  11. rietepietz says:

    Gevalletje Alzheimer light? Wel herkenbaar hoor, het overkomt me regelmatig dat ik dingen twee ( of meer) keer vergeet, maar verder gaat het goed met me hoor!

  12. Lenjef says:

    Multitasken op hoge hakken

    de tijd om
    al het zelf geplande
    in orde te krijgen is afgemeten

    velen willen nog voor de noen
    meer dan duizend dingen doen

    vaak de reden
    dat sommigen
    soms het belangrijkste vergeten

    Zoals bijvoorbeeld een paspoort. 😀
    Lenjef

  13. Rianne says:

    Glutenvrije worteltaart??? RECEPT GRAAG!!!!

  14. Rimpelingen says:

    Zou hier allemaal net zo kunnen gebeuren. Vooral dat paspoort, vergeten door moeder en kind. Alleen die suiker-, gluten-, en vetvrije worteltaart, daarvan ben ik niet zo zeker.

  15. Jackles says:

    En hoe moet dat nu met dat examen!!?!??!
    IK laat niet altijd een berichtje achter, Rebelse, maar lees je met veel plezier. Liefs!

  16. Kakel says:

    Heeft je dochter nog haar examen kunnen doen? Zou ook echt iets voor mij zijn, zoiets. Lief dagboek, ik bevroor. Hahaha! .
    Het brein van een moeras (-:
    Weer een heerlijke week. Nou ja, om te lezen dan, hè?
    Lieve groet.

  17. Altijd fijn dit soort weken, ze komen vaak voor zo’n 52 x per jaar bij benadering. Ach en een troost… later kunnen we er gelukkig om lachen.. Fijne zondag, hier schijnt het zonnetje over het land en mijn hond hupt van de ene bank op de andere.. alleen.. is zijn inschatting niet helemaal spot on.. shit happens.

  18. Desire says:

    Oóóóóh zo moeder zo dochter! Dat geloof je toch niet haha! Ik hoop dat het goed gekomen is?
    Mannelijke gynaecologen bovenmatig geïnteresseerd in … nou ja!

  19. bentenge says:

    Ik probeerde er iets van te snappen, maar faalde volledig. Oom H. is niet zo dom blijkbaar. Zeker geen koe dus.

  20. EJW says:

    Oei, gelukkig was moeder er om de zaak te redden wbt het paspoort. Verder ook met plezier gelezen

  21. tagrijn says:

    Worteltaart… Gelukkig had je eraan gedacht de wortelen erin te doen.

  22. Dank allen, voor jullie reactie! Voor straks welterusten (ligt de kruik al in bed? Tis koud hoor!) en morgen een fijne dag!

  23. Mijn god, dat paspoort, dat heeft ze vast van jou ;))
    Een heerlijk lezen weer, met een grote glimlach!

Geef een reactie

Follow

Get every new post delivered to your Inbox

Join other followers:

%d bloggers op de volgende wijze: