Archive for the Category » Politiek «

Het Selectieve Geheugen

© Bron: Pixabay

© Bron: Pixabay

Donderdag 26-04
Ik heb gisteren naar het politieke debat inzake de memo’s over het afschaffen van de dividendbelasting gekeken dagboek, en zelden – wat zeg ik: NOG NOOIT – heb ik zo’n grote groep mensen bij elkaar gezien met zo een selectief geheugen. Zelfs het geheugen van de christelijke partijen liet hen ‘in de steek’.
‘Gaan er koppen rollen denk je?’ vroeg ik aan man die ook keek.
Man haalde schamper lachend zijn schouders op. ‘Natuurlijk niet. Waar moet je beginnen? In principe zouden ALLE koppen moeten rollen’.

Wat heb ik gisteren geleerd: dat een Van der Steur en een Zijlstra op moesten stappen vanwege Actieve Misleiding maar dat je als Grote Leider bijna schaterlachend met je mobieltje mag spelen tijdens een Hoofdelijke Stemming.
‘Het is een schandaal!’ brulde oom H. die het debat gisteren ook gevolgd had. ‘Zelden heb ik zoveel gelieg, gedraai en gekonkel bij elkaar gezien en ze komen er mee weg! Het debat ging allang niet over memo’s’ foeterde hij verder. ‘Het ging over de geloofwaardigheid van Rutte. En die heeft hij niet – hij is evident leugenachtig. Gisteravond is de democratie vermoordt’.
Ik wind me niet meer op dagboek – liegen en bedriegen hoort erbij en dat hebben we te accepteren.

Zaterdag 28-04
‘s Middags even stadje in. Het valt me op dat winkelpersoneel altijd ‘Geen probleem’ zegt als je ze bedankt voor het een of ander. Ik vind dat toch wat vreemd klinken. Als ik iemand bedank is een ‘Graag gedaan’ volgens mij beter op z’n plaats. ‘Geen probleem’ klinkt alsof ik me aan het verontschuldigen ben omdat ik iemand omvergelopen heb.
M. sloeg haar ogen ten hemel toen ik dit uitlegde. ‘Ik kan me best indenken dat er mensen zijn die een hekel aan je hebben’ zei ze.
‘Ik zou het vrij teleurstellend van mezelf vinden als er niemand een hekel aan me had’ antwoordde ik hoog.

Jurkje besteld via internet.

Zondag 29-04
Ik vind het wel triest hoor dagboek, als ik die beelden zie van de Oostervaardersplassen. ‘Met de mensheid gebeurt exact hetzelfde’ aldus vriend P. (de filosoof). ‘Over de overbevolking op deze planeet heeft niemand het maar neem van mij aan: er zullen zich in de toekomst afgrijselijke taferelen afspelen’.
Lekker dan. Sorry achter-achter-achterkleinkinderen. Ik had het ook liever anders gezien.

Maandag 30-04
Ik zag zojuist een foto van moe en mij op ons ons bankje in het zonnetje, vorig jaar rond deze tijd gemaakt. Moe had een kek zwart jurkje aan en een sjaaltje om de hals en zag er vrolijk en blij uit. Als ik had geweten moe, hoe we er een jaar later voorstonden, had ik je toen stevig vastgepakt en verteld hoeveel ik van je hield. Hoe blij ik was dat juist jij, van al die miljoenen vrouwen op aarde, mijn moeder was. Maar ik kan het niet meer vertellen. Ik kan je niet meer bellen of vastpakken. Ik kan alleen maar hopen dat, waar je nu ook bent, je dit alles gewoon wéét.

Dinsdag 01-05
Wat heb ik verder geleerd:
Dat goud ontstaat uit een botsing van uitgedoofde sterren. Wist ik niet, grappig. Boven mijn tuin zijn die sterren in elk geval niet gebotst. Tot nu toe.

Donderdag 03-05
Jurkje is binnen. ‘Kijk’, zei ik tegen man terwijl ik een pirouette maakte in m’n nieuwe outfit. ‘Hoe vind je hem?’
‘Leuk hoor’ zei man die opkeek van z’n krant. ‘Duur?’
‘Eeehh.. dat herinner ik me niet meer’ antwoordde ik.
Man keek me verwonderd aan.
‘Dat kan makkelijk hoor’ legde ik uit. ‘Onze Grote Leider heeft daar ook last van, van zo’n selectief geheugen’.
Man sloeg krant schouderophalend open en las verder.
Handig, dit. Ga het vaker doen. Met dank aan de Lachende Leider.

Over Stress & Sangria

© Bron: Pixabay

© Bron: Pixabay

Zaterdag 11-11
Lief dagboek,
Het is nu 01.20 uur en we zijn net thuis. Vanavond waren naar de verjaardag van vriendin S., de vriendin wiens man laatst gezegd had dat hij zich zorgen maakte om haar ‘excessieve alcoholmisbruik’. Ik moest wel lachen: bij elk glaasje wijn dat ze zichzelf inschonk stootte ze hem aan en zei: ‘Kijk lieverd, let goed op, ik ga weer de mist in!’ De man van S. kon er gelukkig om lachen maar zei op een gegeven moment wel dat hij in zijn algemeenheid vond dat ‘VROUWEN zich moeten gedragen’.
S. knikte begaan. ‘Ik begrijp het’ zei ze. ‘Je hebt een beetje last van de jaren vijftig mentaliteit. Je moet maar zo denken: vroeger kookte een vrouw als je moeder maar tegenwoordig drinkt ze als je vader. De tijden zijn veranderd’. Man van S. zuchtte. Hij zag er wat moedeloos uit vond ik. Al met al was het een leuke avond.

Zondag 12-11
Zojuist heb ik een petitie getekend voor een basisinkomen voor werkeloze 55-plussers. Nu worden er door het UWV ‘sollicitatietrainingen’ gegeven die tientallen miljoenen euro’s per jaar kosten en hoeveel mensen vinden door deze trainingen een baan? Dat weet niemand, ook de overheid niet! Is dat niet een beetje raar? Kunnen die tientallen miljoenen euro’s dan niet veel liever.. enfin.

Dagboek, nou had ik weer zo lekker gekookt en toch vond man het niet geweldig. Ik begrijp het niet. Ik had een heerlijke ovenschotel gemaakt met: gepureerde kikkererwten en zwarte bonen. Daardoorheen husselde ik vervolgens gekookte quinoa, boerenkool, tahin (sesampasta), geraspte kaas en kruiden. Hij wilde het wel proberen hoor, daar niet van, maar na toen ik hem na één hapje meer aanbood hoefde hij niet.
‘Vind je het niet lekker?’ vroeg ik.
‘Heerlijk’ mompelde hij schor. Daarna wierp hij me een vreemde blik toe.

Maandag 13-11
Liep net naar beneden om een kopje thee te halen (zat boven achter de computer) en zag een stukje van Radar op tv. Daar leerde ik dat het bijna 1200 euro kost om je amandelen in Rotterdam te laten knippen tegen 719 euro in Nijmegen en 298 euro in Delft. En om het allemaal nog wat omslachtiger te maken: in hetzelfde ziekenhuis kan de prijs per patiënt ook nog eens verschillen, afhankelijk van de verzekeraar. Ik blijf het zeggen dagboek: lang leve de vrije marktwerking. En de managers die het land regeren maar lachen. Nou, ik ook. Hahaha. Snik.

Dinsdag 14-11
‘s Ochtends eerst uitslag gehaald van MRI (had vorige week een MRI gekregen, borstcontrole). Uitslag was gelukkig goed. Het blijft trouwens verschrikkelijk dagboek, dat de mammapoli hierin Harlingen gaat sluiten. Vrouwen van Harlingen en omgeving: pikken we dit? Er hoort in Harlingen toch gewoon een mammapoli te zijn? Er schijnt een groep raaskallende prutsers te zijn die een wedstrijdje spelen: wie bedenkt het meest stompzinnige plan. Zijn er soms premies en bonusjes gekoppeld aan de meest absurde ideeën? Kan me echt opwinden hierover. Vijftig jaar geleden was Harlingen er qua ziekenhuizen en poli’s beter aan toe dan tegenwoordig. Lang leve de vrije markt… o nee, dat zei ik gisteren ook al.

Woensdag 15-11
Dagboek, het is te gek voor woorden maar onze Grote Leider heeft 1.4 miljard geschonken aan aandeelhouders. ‘Voor U, Grote Genadige Goedheid’ zal hij erbij gemurmeld hebben, de ene knieval na de andere makend voor zijn persoonlijke altaartje dat Unilever heet. Als hij hiermee zijn ware aard niet heeft laten zien dan weet ik het niet meer. Het is echt beschamend: hij heeft de dividendbelasting afgeschaft omdat enkele grote bedrijven (en hij weigert te zeggen welke) hebben gezegd ‘anders uit Nederland vertrekken’. Dit gedrag verwacht je in een gemiddelde bananenrepubliek maar zo diep zijn we dus al gezonken. Ach ja. Waar één wil is, is de democratie heel ver weg.

Net naar herhaling gekeken van Pauw gisteravond. Er schijnt een medicijn te zijn tegen de spierziekte SMA en één zo’n spuitje kost maar liefst 80.000 euro. Het eind is duidelijk zoek, sterker nog: volgens mij is er geen eind. Gezondheid zal in de toekomst alleen maar voor het Bilderbergclubje te koop zijn.

Later naar stadje met vriendin M. Wat is het al vroeg donker! Liep over een uitgestorven Voorstraat. Best knus, deze tijd van het jaar. Ik ben tot de ontdekking gekomen dat ik tegenwoordig geen hekel meer heb aan de herfst en de winter. Dat (die hekel) heb ik heel lang gehad maar sinds ik de blauwe lamp gebruik is er een wereld voor me opengegaan (lees: veranderd). Stom hè? Ik geloofde eerst nooit zo in lichttherapie maar het werkt echt.

Donderdag 16-11
Volgende week sla ik even over dagboek – dan staat op deze plek geen stukje. Dan zit ik in Malaga en ben ik waarschijnlijk net herstellende van alle stress die ik heb moeten doorstaan door me in een vliegtuig te begeven. O God. Ik wil overal wel heen maar dan liever met de auto/fietsend/lopend en desnoods kruipend. Niet vliegend. Ik haat het. Kan ik niet compleet gedrogeerd op reis volgende week? Het ergste is: tegen de tijd dat ik bijgekomen ben van alle emotie moet ik weer naar huis. Met het vliegtuig. Enfin. Als de sangria maar goed smaakt zullen we maar zeggen. Olé.

VZTZ – Het Verdriet

© Foto van internetMaandag 09-11
Lange tocht gemaakt en genoten van de glühwein. Las laatst dat je volgens de nieuwe richtlijnen tegenwoordig bijna niets meer mag eten en drinken. Dat rood en bewerkt vlees niet zo gezond is vind ik niet zo erg maar wijn?? Dat is toch gewoon wat geplette druiven?!?

Dinsdag 10-11
09.14 uur. ‘Timmermans somber over Europa’ lees ik net. Getuigt toch wel van totaal gebrek aan inzicht en visie. Maak me namelijk al jarenlang zorgen over Europa. Moet me nu niet met politieke ellende bezighouden. Ben in de Ardennen. Wat kan het mij schelen dat de Rijken in Nederland wéér Rijker geworden zijn en de kloof tussen arm en rijk steeds groter wordt. more »

VZTZ – De Dictatoriale Elite

© Rebelse HuisvrouwMaandag 31-08
Ga naar bed. Zojuist gekeken naar Pauw. Sophie Hilbrand was een van de gasten. Ze wil met haar nieuwe programma ‘het taboe op het gebruik van botox verbreken’ vertelde ze vol trots. Snap het niet. Wist niet dat hier een taboe op rustte. Een taboe op het opsnuiven van paardenstront, ja, daar kan ik me nog wel iets bij voorstellen. Of een taboe op het langzaam roosteren van je levende cavia. Maar een taboe op het gebruik van botox? Nee, daar kan ik me niets bij voorstellen.
more »

Een Prachtige Toekomst

‘En?’ vroeg de man. ‘Hoe staan de zaken ervoor? Wil het een beetje lukken?’ Achteloos rolde hij zijn pen heen en weer over zijn bureau en volgde aandachtig de beweging. Om zijn lippen speelde een vreemd, verwilderd glimlachje.
De vrouw die tegenover hem zat sloeg bedeesd haar ogen neer. ‘Jazeker meester’ antwoordde ze. Het klonk sissend. more »

De Spreadsheet Politicus

Het was een winderige en regenachtige aprildag toen tante Ali bij Hendrik-Jan en Afke haar intrek nam. De afgelopen 2 weken waren Hendrik-Jan en Afke druk bezig geweest de logeerkamer gezellig te maken en Hendrik-Jan had zich helemaal neergelegd bij de situatie. ‘‘Onze romantische avondjes op de bank kunnen we voorlopig dus wel vergeten” had hij nog wat tegengesparteld.
more »

Weet je nog…

Het was een prachtige dag toen de man en de vrouw aan de keukentafel zaten. ‘Het lijkt wel lente’, zuchtte de vrouw. ‘Over een week of wat hebben we de zomer alweer te pakken. Weet je nog, vroeger? Toen zaten we buiten op mooie dagen. Wat hebben we vaak in de tuin gegeten!’ De vrouw glimlachte weemoedig. De man tegenover haar knikte. ‘Ik weet het vrouw. Ik weet het. Gouden tijden waren dat. Gouden tijden.’ more »

De Paashaas

‘Ik kan er niets anders van maken. Het is gelegaliseerde diefstal.’ De vader van Hendrik-Jan Doordouwer perste zijn lippen op elkaar en keek grimmig voor zich uit. ‘Per jaar verdient het pensioenfonds meer dan 2000 euro aan me. Mijn pensioen zou 200 euro per maand méér moeten zijn dan wat het nu is. Jaar in jaar uit roepen ze dat ze krap bij kas zitten en dat er geen indexatie gegeven kan worden. Het is een schande. Een grove leugen. Het geld in de pensioenkas klotst tegen de plinten op maar ze hebben het nodig voor Europa. Boeven zijn het. Pure diefstal noem ik het.’

more »

Het Land van Ui

Enige tijd geleden had ik al een, al zeg ik het zelf, buitengewoon ontroerend sprookje geschreven en was van plan dat vaker te doen. De wereld van magie is wel aan mij besteed. Toch is het schrijven van zo af en toe een sprookje er wat bij ingeschoten op de een of andere manier. Dat is een beetje jammer. Daarom vandaag weer een verhaaltje dat zich afspeelt in een land, heel ver hier vandaan.
Dat land heet: Het Land van Ui. more »

De Grote Schoonmaak

Door het aanhoudende mooie weer zit ik de laatste tijd weinig achter mijn pc en wil het ook niet zo heel erg vlotten met mijn boek. Dat is een beetje vervelend want het ging net zo lekker.

Het idee voor m’n boek kreeg ik tijdens een van mijn hyperactieve nachten, zo een nacht waarbij je niet kunt slapen en denkt: ‘wat doe ik hier in dit bed?’
Zo begint mijn boek, mijn mega-bestseller: 😉 more »

Follow

Get every new post delivered to your Inbox

Join other followers:

%d bloggers op de volgende wijze: