Broertje

Broertje,

Even vlug een berichtje tussendoor. De klok begint te tikken jongen. Dat weet je zelf ook wel ja. Het is nu al 2 juni en dat betekent dat we nog 25 dagen te gaan hebben.

Op de 27ste is het precies een jaar geleden dat je ons verliet. Pap, mam en ik zijn nu nog meer dan voorgaande maanden (voor zover dat mogelijk is natuurlijk!) met je bezig en we zeggen steeds dingen als: ‘vandaag een jaar geleden haalden we nog een pizza en die vond Walter zo lekker’ of ‘gisteren een jaar geleden kreeg hij zijn laatste chemobehandeling.’

We willen niet dat het al een jaar geleden is Knol. We willen niet dat we nu in jaren moeten gaan denken. Weken vonden we okay, maanden: vooruit dan maar. Zolang we weken of maanden konden zeggen voelde het alsof je laatst nog bij ons was. Nu we jaren moeten gaan zeggen… ik wil er niets eens aan denken.

Toch ben je soms zo ontzettend dichtbij me en ik WEET gewoon dat je me laatst iets duidelijk probeerde te maken. Dat was toen ik van je droomde, weet je nog? Het was een geweldige droom en Knol: ik werd zo blij wakker! Ik droomde dat ik hier, in mijn eigen huis, op de bank naar tv keek, samen met pap en mam. Er was een uitzending over Suriname. Het Onafhankelijkheidsplein kwam in beeld en er trok een stoet lachende en dansende mensen voorbij. Het beeld zoemde in op een jongeman die daar in de stoet mee danste. ‘Dat lijkt Walter wel mam’ zei ik tegen onze moeder die ook ingespannen naar het scherm tuurde. Het beeld zoemde nog meer in en de jongeman draaide zich om. Hij keek VOL in de camera en lachte en zwaaide uitbundig. JIJ was het. Toen ik wakker werd wist ik: waar je nu ook bent, je bent gelukkig.

En nu, elke avond als ik ga slapen, hoop ik dat ik weer van je droom. Lachend en dansend. Je hoeft niets te zeggen. Zwaai maar naar me, dat is voldoende.

Ik hou van je.

P.s.
Met dit filmpje zijn we zo ontzettend blij Knol. Dank zij oom D. hebben we geweldige beelden van je. Als je hem daar tegenkomt, wil je hem onze hartelijke groeten doen? En hem vertellen hoe blij we met de film zijn?

Dag Knol
xxx

Category: Broer  Tags:
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.
11 Responses
  1. Terwijl ik een traantje wegpink, geef ik je bij deze een virtuele knuffel… Dit komt me, in meer dan één betekenis bekend voor, namelijk .

  2. Lilian de Keyzer says:

    Dat is heel lief van je, dank je wel!

  3. HansDeZwans says:

    Ook een virtuele knuffel van mij.

  4. Lilian de Keyzer says:

    Dank je wel HansdeZwans!

  5. ingridblogs says:

    Wat heftig,wat verdrietig,wat een gemis…..van mij ook een dikke knuffel!

  6. Sjeeminee… ik kom al surfend via het Blog van Plato bij je binnen en val direct in deze mooie blog. Hoe herkenbaar dat gevoel… dat weken geen maanden mogen worden en maanden geen jaren…. steeds verder weg. Mooi en liefdevol geschreven, Ik ben geraakt.

    • Rebelse Huisvrouw says:

      @Pumpke: dank je wel voor je lieve reactie! Ja, in dit soort gevallen wil je de klok gewoon stilzetten hè? Terugdraaien zou natuurlijk helemaal het mooiste zijn… Helaas kan dat niet!

  7. beaunino says:

    Wat mooi dat je dit hebt.

  8. Rebelse Huisvrouw says:

    Dank lieve Nar, voor je reactie. In gedachten heb ik mijn broer en jouw zus aan elkaar voorgesteld – wie weet zitten ze nu samen ergens daarboven aan een glaasje wijn? We weten niet wat zit tussen hemel en aarde bevindt. Ik wens jullie allen in elk geval de komende dagen heel veel sterkte en kracht – de eerste kerst en oud & nieuw zonder degenen waar je van houdt is hoe dan ook moeilijk. De tweede en derde keer ook, maar de eerste keer is het allermoeilijkst. Ook veel sterkste voor je lieve moedertje. xxx

Geef een reactie

Follow

Get every new post delivered to your Inbox

Join other followers:

%d bloggers liken dit: