Archive for » oktober, 2018 «

Het haar van Fiona

Zojuist werd ik wakker met een onbehaaglijk gevoel. Ik sloop het bed uit en zit nu in de stoel bij het raam terwijl ik naar mijn slapende echtgenote kijk. Ik weet niet wat er de laatste tijd met haar aan de hand was; ze deed vreemd en was enorm labiel maar tegenwoordig maakt ze weer een evenwichtige indruk. Zou het de overgang zijn? Ik lees daar wel eens over maar het is een onderwerp dat ons, mannen, niet bepaald aanspreekt. Ik weet wel dat ik meer dan eens dacht dat ze knetter- en knettergek begon te worden en ik voelde me soms ongemakkelijk als ze bij me in de buurt was. En dan dat gedoe met haar haar. Dat obsessieve, krankzinnige gedoe met haar haar. Neem nou laatst:

‘Waar ben je in Godsnaam mee bezig?’ vroeg ik toen ik zag hoe Saskia haar haar aan het borstelen was. Ze was al urenlang met de borstel in de weer en vooral de manier waarop zat me niet lekker.
‘Dikker’, hijgde ze terwijl ze weer een paar ferme slagen gaf. ‘Het haar moet dikker. Het begint dun te worden, het valt uit, het ziet er niet uit en door de hoofdhuid flink te masseren stimuleer je de…’
Ik rukte de borstel uit haar handen. ‘Je bent niet goed wijs’, riep ik uit en ik inspecteerde haar hoofdhuid. Ze had hem tot bloedens toe open geborsteld.

‘Ik háát haar’, zei ze de volgende dag toen we over de Noorderhaven liepen en Fiona aan de overkant zagen lopen. Fiona was haar oude buurmeisje. ‘Waarom?’ wilde ik vragen maar voordat ik mijn mond open kon doen vertrouwde Saskia me toe: ‘Vanwege haar haar. Vanwege dat prachtige golvende, lange, dikke, glanzende, gezonde haar’. Ze had een verbeten trek om haar mond en een krankzinnige uitdrukking in haar ogen. Ik schrok ervan.

****
Sas heeft vorige week, toen ik enkele dagen weg moest voor mijn werk, haar haar laten doen en het resultaat is verbluffend. ‘Ik voel me als herboren’, joelde ze opgetogen. ‘Ik had dit veel eerder moeten doen!’

‘Het ruikt een beetje vreemd’, zei ik toen ik haar knuffelde. Ze maakte zich los uit mijn omhelzing. ‘Komt door de verf die ze gebruikt hebben’, zei ze afwerend en liep de tuin in om het bloembed dat ze tijdens mijn afwezigheid heeft aangelegd te verzorgen.

Zojuist werd ik wakker met een onbehaaglijk gevoel. Ik sloop het bed uit en zit nu in de stoel bij het raam terwijl ik naar mijn slapende echtgenote kijk. De vreemde lucht die me eerder was opgevallen hangt zwaar in de slaapkamer. ‘Alsof er iets aan het bederven is’, zei ik eerder op de avond maar mijn echtgenote heeft nergens last van. Ik trok net de gordijnen een beetje open en het nieuw aangelegde bloembed zag er spookachtig uit. Een spoortje maanlicht viel via een kier naar binnen en een haast Goddelijke gloed verscheen op het haar van mijn echtgenote. Op dat prachtige golvende, lange, dikke, glanzende, gezonde haar dat ze nu heeft. Op het haar dat me ineens heel bekend voorkomt.

 

Category: 02 - Fictie  11 Comments

De Afvaloven op Jupiter

Lief dagboek,
Vorige week kwam het er niet van om aandacht aan je te schenken. Deze week dan ook een extra lang dagboek en ik begin bij:

Donderdag 27-09
00.15 uur. Er is een grote aanslag in Nederland verijdeld. Dat het ons hier ook staat te wachten is natuurlijk duidelijk. In wat voor wereld leven we toch? En zijn – dat is een vraag die regelmatig bij me opkomt – onze Grote Leiders nog wel in staat om ons te beschermen? Heb nu constant ‘Vluchten kan niet meer’ in mijn hoofd.

Maandag 01-10
Oktober alweer! In het kader van overbevolking zat ik te denken dagboek: wat als we ooit met, ik noem maar wat, 60 miljard mensen op deze planeet leven? Wordt de aarde dan niet te zwaar? Wat is het maximum gewicht dat de aarde kan handelen? En als ‘ie dan neerstort, welke kant gaat hij dan op? Ingewikkeld allemaal.

Donderdag 04-10
Nadat man van vriendin M. een tijd geleden weer een grove opmerking maakte m.b.t. Rutte vroeg ik: ‘Zeg je dit soort dingen nou ook op je werk?’
Man knikte. ‘Nou en of’.
‘En wat zeggen je collega’s dan?’
‘Die zijn het meestal met me eens’ antwoordde man.
Ik dacht even na, knikte bedachtzaam en zei: ‘Je hebt een grote virulentie’ (ziekmakend vermogen van een micro-organisme. Heb ik laatst geleerd tijdens mijn opleiding voor doktersassistente).
Man glom van trots. Hij dacht kennelijk dacht dat het vitaliteit of viriliteit betekende.
‘Nou en of’, grinnikte hij. ‘Daar weet ze alles van. Hé schat?’ Hij gaf vriendin M. een vette knipoog terwijl ze hem meewarig bekeek.
‘Nu loopt hij aan een ieder te vertellen dat hij een hoge virulentie heeft’ vertelde M. me zojuist. Geweldig, dit soort dingen. Hier kan ik weer weken om lachen.

**********

Hahahahahahaha – hahahahahahaha! Lief dagboek: wat je nu hoort is mijn klaterende gulle lach die tot in de verste uithoeken van het Mongools-Mantsjoerisch grasland  te horen is. Wat blijkt: Unilever WIL niet meer naar Nederland komen! Rutte heeft zich voor niets in het stof gewenteld en gekronkeld, is voor niets op de knietjes voor Unilever gegaan, heeft voor niets het bijna voltallige kabinet tegen zich in het harnas gejaagd, heeft zichzelf voor niets internationaal zo te kijk gezet, is voor niets… O God, ik denk dat ik deze dag met een ster op de verjaardagskalender die op de wc hangt zet. Briljant. Dit moet een bijzonder grote nachtmerrie voor Rutte zijn. Weet je wat – er komt nog een ster bij. En een vlaggetje.

Vrijdag 05-10
12.07 uur. ‘Ik ga vandaag wat in de römertopf maken’ zei ik zojuist enthousiast tegen man. Hij keek gepijnigd. ‘Zou je dat wel doen? We kunnen vanavond ook naar de pizzeria – we zijn lang niet bij Roma geweest en…’
14.40 uur. Römertopf is in de oven met daarin kip, krieltjes en worteltjes.
19.00 uur. Het was.. Tja. Er miste iets. De combinatie was niet zo geweldig. Man gaat nu eieren bakken.

Zaterdag 06-10
Naar stadje toe. Was mooi weer. Miste moe opeens heel erg toen ik over de Voorstraat liep. Konden we nog maar één keer samen bij de Wallys zitten! Konden we nog maar één keer samen de Zensa in. Kon ik haar nog maar één keer vastpakken en knuffelen. Eén keer – meer vraag ik niet.
Later kwamen nichtje T. en haar man. Boeuf Bourguignon gemaakt, was erg lekker.

Zondag 07-10
Gisteren weer een storing bij de afvaloven. Gaat goed hè gemeente? Is het een idee om alvast gasmaskers uit te delen voor het geval dat?

Maandag 08-10
Veel geleerd i.v.m. opleiding. Zou ik al die medische termen ooit onthouden en zou ik ze überhaupt nodig hebben? Enfin, het is goede hersengymnastiek zullen we maar zeggen. Na het eten even kopje thee gedronken bij vriendin M.
‘Ik zit uitermate goed in m’n vel’ grinnikte man van M. toen ik hem begroette. ‘Eerst de totale afgang van Rutte en nu het aftreden van Pechtold – mijn geluk grenst aan hondsdolheid’.
‘Hij heeft inderdaad een krankzinnige blik in zijn ogen’ murmelde ik tegen M. toen we naar binnen liepen.
Ze glimlachte vertederd. ‘Aan de manier waarop hij met honden en kinderen omgaat kan je zien dat hij een goed mens is’.
‘Dat zegt helemaal niets’ antwoordde ik. ‘Hitler was ook dol op honden en kinderen’.
M. deed alsof ze me niet hoorde.

Dinsdag 09-10
Het gaat constant over het milieu tegenwoordig – ik krijg het idee dat dit een van de grootste marketingcampagnes voor zonnepanelen uit de geschiedenis is. ‘Waarschijnlijk zijn we een van de schoonste landen ter wereld’ zei vriend P. (de filosoof) met wie ik dit besprak. ‘Dit is weer één grote bangmakerij – laten ze eerst maar eens wat zien te doen aan India of de Filipijnen. Wat daar allemaal gebeurt is vele malen erger. Het werkelijke probleem is de overbevolking maar daar hoor je niemand over. Mag niet, kan niet. Dat is een te gevaarlijk onderwerp. Minder mensen is minder vervuiling, zo simpel is het’.

Woensdag 10-10
Liedje van de dag is trouwens Here Comes the Night van Van Morrison. Ik stond er vanochtend mee op en zelfs nu, 22.15 uur, zit het constant in m’n hoofd.

Wil eigenlijk ook weer iets schrijven over de vele miljoenen die door uitkeringsfraude in de zakken van Poolse arbeiders verdwijnen maar woorden schieten tekort. Ik neem aan dat Rutte & Co in Polen bijzonder populair zijn. Daar wel.

Donderdag 11-10
Wat heb ik deze week geleerd: dat het op Jupiter diamanten schijnt te regenen. Hoe het met de CO2-uitstoot zit weet ik overigens niet maar één troost: ze hebben daar in elk geval geen afvaloven die om de haverklap stoort. Dat zal vast een hele hoop ellende schelen.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox

Join other followers:

%d bloggers liken dit: