Archive for » oktober, 2016 «

Lief Dagboek – De Broer van G.

Bron: PixabayVrijdag 21-10
Lief dagboek,
Wat een dag en avond was het! Ik ben blij dat ik naar bed kan maar eerst moet ik vertellen over de appeltaarten. Het zit zo: morgen vieren we de verjaardag van dochter en voor de gelegenheid heb ik vanavond twee appeltaarten gebakken. Omdat ik nog veel meer ging koken en bakken had ik gisteren, in het kader van voorwerken, alvast het deeg gemaakt voor de appeltaarten. Daarna had ik de springvormen bekleed en vervolgens heb ik de springvormen met deeg en al ingevroren. Dat had ik waarschijnlijk niet moeten doen. Want vandaag kwakte ik de stukjes appel in de vormen maar hoelang ik ze ook in de oven liet: de bodems bleven nat en papperig. Uit wanhoop heb ik toen de appeltaarten maar omgekeerd op een bord (waar ze natuurlijk terstond uit elkaar vielen) en ze vervolgens met de bodems omhoog in de springvormen gepropt teneinde een wanhopige poging te ondernemen deze bodems alsnog krokant te krijgen. Als ik er morgen bij een ieder een flinke dot slagroom opdoe merkt niemand dat de taarten eigenlijk mislukt zijn.
more »

Lief Dagboek – De Slagroompunt

Bron: PixabayLief dagboek,

Terwijl ik dit schrijf gaan mijn gedachten terug naar gisteravond en wil je wel geloven dat de rillingen me dan weer terstond over het lijf lopen? Het was in één woord een gruwelijke avond en ik zal je vertellen waarom.

Gisteravond was ik voor het eerst uitgenodigd op de verjaardag van ex-collega L. Bij binnenkomst ging het vrijwel direct mis: ik kreeg een grote slagroompunt in handen gedrukt die ik gedachteloos aannam – de laatste tijd eet ik namelijk suikervrij en dat wilde ik graag zo houden. Niet alleen voel ik me er fitter door maar ook mijn weegschaal… enfin, dat is een ander verhaal. Hoe dan ook: de punt zou ik laten staan, nam ik me voor. Of in elk geval: een groot deel daarvan. more »

Lief Dagboek – De Felicitatie

Bron: PixabayLief dagboek,
Weet je nog dat ik vroeger altijd riep dat ik geen kinderen wilde hebben, never? Dat ik me ten stelligste voorgenomen had kinderloos te blijven en dansend en feestend door het leven te gaan?
Ik schaam me bijna als ik eraan terugdenk weet je dat? Dat ik oprecht dacht: ‘Ik wil NOOIT zo’n krijsend, kwijlend, aandachttrekkend mormel dat zich krampachtig aan mijn benen vastklampt of, erger nog, z’n met chocola besmeurde toet tegen m’n opgemaakte gezicht aandrukt’. more »

Lief Dagboek – Het Gesprek

© RHVrijdag 14-10
Lief dagboek,
Terwijl ik dit schrijf zit ik in de Ardennen. We zijn vanochtend vroeg vertrokken en reden in één ruk door naar het heerlijke pleintje in Durbuy waar moeder en ik gesmuld hebben van een crêpe en een paar glazen glühwein. De mannen namen een biertje.

Ik moet trouwens niet vergeten te vermelden dat gisteren Onze Lieve Heer overleden is. Dat idee kreeg – en krijg – ik althans telkens als ik even naar de tv kijk en de schreeuwende, gillende, krijsende en huilende mensenmassa zie in Thailand. ‘Wat doet indoctrinatie toch veel’ dacht ik dagboek – het is werkelijk beangstigend. Want laten we wel wezen: ging deze Thaise koning niet, net als de gemiddelde gewone sterveling, elke dag naar de wc? Trok hij niet, net als de gemiddelde gewone sterveling, elke dag zijn sokken uit waarbij hij af en toe eens aan ze rook en dacht: ‘Hmmmm, moeder de vrouw moet de volgende keer toch maar weer katoenen sokken kopen?’ more »

Lief Dagboek – De Neus van MPR

Bron: PixabayVrijdag 07-10
Lief dagboek,
Vandaag ben ik doorgegaan met de boekenkasten. Ik overweeg te gaan werken met een stofkapje want dit is niet normaal. Kunnen ze in de huizen geen ingebouwd zuigsysteem bouwen? In het plafond, op de vloer, aan de wanden – het zou zoveel gedoe schelen.

Ik hoefde vandaag niet te koken, ook dat scheelde, want er was nog flink wat hachee over van gisteren. Ik heb expres extra veel gemaakt, eigenlijk voldoende voor nog een dag of drie.
‘Het is altijd wel erg extreem bij jou hè?’ zei man toen ik dit opgewekt mededeelde en ik wist, ik voélde het gewoon, dat hij aan een lekker biefstukje dacht.

more »

Lief Dagboek – De Compensatie

Lief dagboek,
Gisteravond vertelde Man aan mij dat hij naar voetbal ging kijken. Hij zei er nog net niet bij: ‘Ik ben dus niet aanspreekbaar’ maar dat had ik ook niet erg gevonden. Ik gun hem van harte dit soort voetbalavondjes, sterker nog: ik informeerde zelfs belangstellend wie er ging spelen.
‘Nederland tegen Frankrijk’ antwoordde man.
‘Wie hoop je dat wint?’ vroeg ik.
Man keek me aan. ‘Wat denk je zelf?’
Ik had geen idee lief dagboek. Echt. ‘Ben je werkelijk zo chauvinistisch?’ vroeg ik geschokt toen ik het goed raadde. Man zuchtte. ‘Ja, zo chauvinistisch ben ik werkelijk’. more »

Lief Dagboek – Zomaar Even

Maandag 10-10
Lief dagboek,
Omdat mijn RSI nog net niet het hoogtepunt bereikt heeft besloot ik nog even achter de computer te zitten. Ik neem althans aan dat het een beginnende RSI is. Beide schouders doen pijn, armen voelen aan de binnenkant ijskoud en bij de ellebogen steekt het soms gemeen. Nu het nog even kan neem ik het er dus van. (Ik spreek hier en daar een beetje cynisch, dat snap je (hoewel het van die koude armen en stekende ellebogen wel waar is)). more »

Category: 01 - Dagboek  5 Comments

Lief Dagboek – De ‘Prakkisatie’

Afbeelding van PixabayVrijdag 30-09
Lief dagboek,
Omdat ik zin heb in een andere schrijfstijl ga ik het vandaag eens op deze manier proberen. De telegramstijl kennen we nu wel. Misschien ben ik geïnspireerd door Louis Couperus met z’n Kleine Zielen waarmee ik me momenteel verpoos. Ik begin er zelfs ouderwets Nederlands door te praten zoals je merkt. Hoe dan ook: het is een experiment en als het niet bevalt houd ik er mee op. more »

De Schrijver & zijn Vrouw

Afbeelding van PixabayAls een razende zat de man achter zijn computer en zijn hart bonkte in zijn keel. ‘Zo moet het!’ dacht hij, in zichzelf juichend. ‘Zo moet het, zo zal het zijn! Ik weet – eindelijk – hoe het zal eindigen!’
Hij voelde hoe pareltjes zweet zich op zijn voorhoofd vormden en, geen seconde verliezend, begon hij te tikken.
Elke zin die hij in zijn hoofd had, elke gedachte, probeerde hij vast te houden, als was hij doodsbang te verliezen deze zinnen, deze gedachten die door zijn hoofd raasden, tuimelden en buitelden en lijkende op een hondsdolle krankzinnige ramde hij op het toetsenbord, steeds vlugger, steeds sneller, alsof hij bang was het eind niet te halen. more »

Category: 02 - Fictie  6 Comments
Follow

Get every new post delivered to your Inbox

Join other followers:

%d bloggers op de volgende wijze: